บทที่ 3671 แกอยากทำลายวงศ์ตระกูลของพวกเราใช่ไหม?

“อะไรนะ? ท่านหลินของพวกคุณยังเข้าฌานอยู่เหรอ? ตอนนี้ยังไม่สามารถออกจากฌานได้งั้นเหรอ?”

ผู้ชายคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีน้ำตาลขมวดคิ้วเป็นปม จ้องเขม็งมองฉินเจี้ยนหนู่ อวี่ปี้หงและคนอื่นๆด้วยสายตาเย็นชา พร้อมตะคอกออกมาว่า: “กล้ามาก! เขาต้องการต่อต้านคำสั่งของเทพยุทธ์ใช่ไหม?”

“ไม่กล้าอกตัญญูต่อต้านหรอก แต่ตอนนี้นายท่านของพวกเราเข้าฌานอยู่ จะไปรบกวนไม่ได้ ไม่เช่นนั้นการเข้าฌานจะถูกรบกวน พอธาตุไฟเข้าแทรก จะได้รับบาดเจ็บ หนักถึงชีวิต ผลลัพธ์นี้พวกเราไม่สามารถแบกรับได้!”

อวี่ปี้หงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ไร้สาระ! แม้แต่คำสั่งของท่านเทพยุทธ์ยังไม่ฟังเหรอ? ผมว่าพวกคุณรนหาที่ตาย!”

คนผู้นั้นโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ จากนั้นจะชักดาบออกมา

แต่อวี่ปี้หงและคนอื่นๆได้เรียกเถาเฉิงมานานแล้ว

เมื่อเห็นคนผู้นี้กล้าใช้กำลังต่อสู้อยู่ที่อาคารมอบรางวัลนำจับ เถาเฉิงจึงไม่เกรงใจ โบกสะบัดมือทันที

ฟิ้วๆๆ…

หน่วยรักษาความปลอดภัยจำนวนหนึ่งของอาคารมอบรางวัลนำจับพุ่งเข้ามา และล้อมรอบคนผู้นั้นไว้

คนผู้นั้นสีหน้าเปลี่ยน รีบเก็บดาบ และไม่กล้าบุ่มบ่าม

“เห็นแก่หน้าท่านเทพยุทธ์ที่ส่งคุณมา ผมจะไว้หน้าท่านเทพยุทธ์ ไม่ทำอะไรคุณ ถ้ายังกล้าใช้กำลังต่อสู้ที่อาคารมอบรางวัลนำจับของผมอีกครั้ง ผมจำเป็นต้องทำให้คุณยอมศิโรราบ!”

เถาเฉิงชี้หน้าด่าเขา

คนผู้นั้นสีหน้าลำบากใจดูไม่ได้ จากนั้นรีบหนีออกจากอาคารมอบรางวัลนำจับทันที

พอคนผู้นี้ไป คนเหล่านี้ก็ไม่ได้ดีใจอะไร กลับกันสีหน้าพวกเขาเต็มไปด้วยความโศกเศร้า

“ท่านหลินออกไปเดือนกว่าแล้ว ยังไม่เห็นกลับมา ตอนนี้เทพยุทธ์ฉางหลานออกคำสั่ง ถ้าไม่รับคำสั่ง พอทำให้เทพยุทธ์ฉางหลานไม่พอใจขึ้นมา ผลลัพธ์ที่ตามมาไม่สามารถจินตนาการได้เลย!”

เถาเฉิงทอดถอนหายใจ ส่ายหน้ามองไปทางคนจำนวนหนึ่งแล้วพูดว่า: “พวกคุณรีบคิดหาวิธีติดต่อคุณหลินเถอะ!”

“ผู้จัดการเถา พวกเราก็ไร้หนทาง บนพื้นโลกนี้กว้างใหญ่มาก ท่านไปที่ไหน พวกเราก็ไม่รู้เลย แล้วจะติดต่อยังไงเหรอ?”

อวี่ปี้หงคิ้วขมวดเป็นปมพูดขึ้น

“ทุกท่าน ไม่ต้องกังวลใจ ตามที่ฉันมองคำสั่งเทพยุทธ์นี้ ไม่เป็นความจริง!”

ฉินเจี้ยนหนู่พูดขึ้นทันที

“หมายความว่ายังไงเหรอ?”

คนจำนวนหนึ่งทยอยมองไปทางฉินเจี้ยนหนู่

“ที่นี่คืออาคารมอบรางวัลนำจับ พูดตามหลักเหตุผล ข่าวสารของชีพจรมังกรใต้ดินไม่มีทางผิดพลาด แต่ทำไมข่าวใหญ่อย่างเรื่องเทพยุทธ์ไท่เทียนกับเทพยุทธ์ฉางหลานรู้แหล่งกบดานของเทพยุทธ์อั้นเทียนถึงไม่มีคนกระจายข่าว? เพราะฉะนั้นคำสั่งของเทพยุทธ์ เป็นเท็จชัวร์!”

ฉินเจี้ยนหนู่พูดวิเคราะห์ขึ้นมา

“ล้อมปราบเทพยุทธ์อั้นเทียน เป็นเรื่องใหญ่มาก ไม่แน่สองเทพยุทธ์อาจจะอยากปิดบังก็ได้นะ!”

จิ่วอวี้พูดขึ้น

“งั้นตำหนักฉางหลานเพิ่มกำลังทหารหรือยัง?”

ฉินเจี้ยนหนู่พูดขึ้นอีก

พอได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนใบ้รับประทานทันที

ใช่สิ ตำหนักฉางหลานไม่ได้ระดมกำลังทหารแม้แต่น้อย เทพยุทธ์ฉางหลานคงไม่สามารถไปรับมือเทพยุทธ์อั้นเทียนได้เพียงลำพังหรอกมั้ง?”

“เพราะฉะนั้นคำสั่งนี้จะต้องตรวจสอบ บางทีอาจจะมีคนอยากหลอกพวกเราออกจากอาคารมอบรางวัลนำจับก็ได้”

ฉินเจี้ยนหนู่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

พอได้คำพูดเหล่านี้ ทุกคนถึงกับหายใจติดขัด

“ต้องเป็นลิ่งหูหยู่แน่นอน”

“นอกจากเขา คงไม่มีคนอื่นแล้ว! ดูอย่างนี้แล้วคนผู้นี้ยังไม่ล้มเลิกความคิดเลยนะ!”

“แบบนี้ พวกเราไม่ให้ความสนใจเขาก็จบ!”

ทุกคนพูดขึ้น และยืนหยัดแน่วแน่

แต่แล้วเวลานี้ จู่ๆก็มีเงาร่างหนึ่งเดินเข้ามาในอาคารมอบรางวัลนำจับ

ฉินเจี้ยนหนู่หันไปมอง อดไม่ได้ที่จะชะงักงัน

“แม่? แม่….มาทำไมเหรอ?”

ฉินเจี้ยนหนู่มองผู้หญิงที่เดินเข้ามาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เธอสมองว่างเปล่ารีบโผเข้าไปกอดต้อนรับผู้หญิงคนนั้น

จู่ๆเธอก็ผลักฉินเจี้ยนหนู่ออก และร้องไห้โฮขึ้นมา

“หนู่เอ๋อร์ แกอยากทำลายวงศ์ตระกูลของพวกเราใช่ไหม?”

ฉินเจี้ยนหนู่มึนงง เธอไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น จึงรีบปลอบแม่ของตัวเอง

“แม่ อย่าร้องไห้สิคะ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ? แม่รีบบอกหนูเร็ว!”

ฉินเจี้ยนหนู่ร้อนใจ รีบพูดขึ้น

“เรื่องอะไร? แกช่วยคนชั่ว ช่วยเหลือคนไม่มีหัวนอนปลายเท้ารับมือกับคุณชายลิ่งหู รับมือกับท่านเทพยุทธ์ฉางหลาน แกรู้ไหม แกทำแบบนี้ จะทำให้ตระกูลฉินเจี้ยนของเราล่มสลาย!”

แม่ของฉินเจี้ยนหนู่ร้องไห้จวนจะขาดใจ

ทุกคนมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ

ฉินเจี้ยนหนู่เองก็ชะงักงันมึนงง

แต่ไม่นาน เธอก็สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า: “แม่คะ ตระกูลฉินเจี้ยนไม่ใช่พึ่งพาอาศัยเทพยุทธ์ไท่เทียนแล้วเหรอ? มีเทพยุทธ์ไท่เทียนคุ้มครอง ทำไมถึงจะล่มสลาย? อีกอย่าง หนูออกจากตระกูลฉินเจี้ยนมาตั้งนานแล้ว หนูถูกแม่ขับไล่ ตอนนี้หนูไม่ใช่คนของตระกูลฉินเจี้ยนแล้ว”

“แก….อกตัญญู ไม่กตัญญู…”

แม่ของฉินเจี้ยนหนู่หยุดร้องไห้ สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเคือง

“แม่คะ หรือว่าลิ่งหูหยู่สั่งแม่มาเหรอ? เขาอยากให้แม่หลอกหนูออกจากอาคารมอบรางวัลนำจับสินะ เขาถึงจะได้ลงมือกับหนูง่ายๆ แล้วจะเอาหนูมาเป็นตัวประกันคุกคามพี่หลิน ถ้าแบบนี้ แม่คะ หนูยอมตาย ก็ไม่มีทางทำร้ายพี่หลินค่ะ”

ฉินเจี้ยนหนู่สีหน้าแน่วแน่ นัยน์ตาไม่มีความลังเลใจ

ผู้เป็นแม่ชะงักงัน ทอดถอนหายใจออกมายาวเหยียดพูดว่า: “ช่างเถอะๆ ในเมื่อแกเป็นแบบนี้ งั้นฉันก็จะไม่บังคับแก!”

“แม่คะ….ลิ่งหูหยู่บังคับแม่มาใช่ไหม? คนอื่นล่ะ? ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน?”

ฉินเจี้ยนหนู่รีบถามขึ้น

“พวกเขามาหาพวกเราจริง พวกเขาบังคับให้พวกเราคนกลุ่มตระกูลฉินเจี้ยนหลอกแกออกมา เพื่อจะได้จับแกเป็นตัวประกัน และบังคับขู่ให้คุณหลินออกมาจากอาคารมอบรางวัลนำจับ เพื่อฆ่าเขา!”

แม่ของฉินเจี้ยนหนู่ทอดถอนหายใจพูดขึ้น

“อะไรนะ?”

ทุกคนตกตะลึง

“เพราะฉะนั้น คนที่ส่งมาก่อนหน้านี้ ก็เป็นลิ่งหูหยู่ส่งมาจริงๆใช่ไหม?”