บทที่ 3673 ตามจับ

ทั้งอาคารมอบรางวัลนำจับเกิดความโกลาหล

ทุกคนต่างมองไปยังผู้หญิงคนนั้นที่พุ่งมาจากประตูใหญ่ด้วยความประหลาดใจ อีกทั้งฉินเจี้ยนหนู่ที่ถูกเธอลากเข้ามา และทุกคนต่างก็งุนงง

"ผู้จัดการเถา!"

อวี่ปี้หง ฉางหลานฟู้ จิ่วอวี้และคนอื่นๆ ก็วิ่งโซซัดโซเซออกมา

"มันเกิดเรื่องอะไรกัน?"

เถาเฉิงตะโกนขึ้นมา

"คนคนนี้ไม่ใช่แม่ของฉินเจี้ยนหนู่ แต่ปลอมตัวมา เธอพยายามแอบข้ามาเพื่อที่จะทำร้ายคุณหลิน แต่หลังจากที่พวกเรารู้ทัน จึงจงใจจับตัวคุณหนูฉินเจี้ยนเป็นตัวประกันเพื่อบีบบังคับให้คุณหลินออกจากอาคารมอบรางวัลนำจับ ผู้จัดการเถา ไม่ว่าอย่างไร ท่านจะต้องช่วยคุณหนูฉินเจี้ยนด้วยนะครับ!"

จิ่วอวี้กล่าวด้วยความรีบร้อน

ถ้าหากรอหลินหยางกลับมา แล้วพบว่าฉินเจี้ยนหนู่ถูกลักพาตัวไป พวกเขาจะอธิบายกับหลินหยางว่าอย่างไรล่ะ?

เพียงเถาเฉิงได้ฟัง สีหน้าก็เปลี่ยนไป และเขาก็เข้าใจความร้ายแรงของเรื่องราวในทันที

"วางใจได้ ที่นี่คืออาคารมอบรางวัลนำจับ คาดไม่ถึงว่าจะมีคนกล้ามาลักพาตัวคนในอาคารมอบรางวัลนำจับอย่างนั้นเหรอ? ถ้าหากจับคนคนนี้ไม่ได้ ฉันจะมีหน้าอยู่ในอาคารมอบรางวัลนำจับได้อย่างไร?"

เถาเฉิงตะโกนขึ้นมาอย่างเยือกเย็น เขาเปิดสัญญาณเตือนภัยทันที และพุ่งตัวเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้น วางแผนที่จะสกัดกั้นเธอด้วยตัวเอง

คว้าง!

จากนั้นก็มีเสียงอันแปลกประหลาดดังขึ้น

สิ่งกีดขวางโปร่งใสปรากฏขึ้นมาที่ประตูใหญ่ และปิดกั้นทางออกเอาไว้

ผู้หญิงคนนั้นเห็นเช่นนี้ เธอจึงขยับนิ้วทันที และใช้พลังแห่งสวรรค์จากทั่วทั้งตัว เพื่อโจมตีไปที่ม่านพลัง

"หยุดนะ! ยอมให้จับเสียดีๆ!"

เถาเฉิงตะโกนออกมา และคว้าไปยังผู้หญิงคนนั้น

แต่วินาทีต่อมา จู่ๆ ตราประทับดอกพลับพลึงแดงก็ปรากฏขึ้นที่เท้าของผู้หญิงคนนั้น หลังจากที่ดอกพลับพลึงแดงปรากฏออกมา มันก็หมุนอย่างรวดเร็ว จากนั้นพลังอันแปลกประหลาดและลึกลับก็ส่งออกมาจากร่างกายของเธอ

"นี่มันคือ?"

สีหน้าของเถาเฉิงเปลี่ยนไปอย่างมาก

"อาคารมอบรางวัลนำจับอย่างนั้นเหรอ? ช่างน่าหัวเราะเป็นที่สุด!"

ผู้หญิงคนนี้หัวเราะเยาะ จากนั้นจู่ๆ ร่างก็ระเบิดกลีบดอกไม้จำนวนมากออกมา

กลีบดอกไม้เหล่านี้เป็นกลีบดอกของดอกพลับพลึงแดงทั้งหมด

พวกมันมีสีแดงเลือด และส่งกลิ่นคาวเลือดอันน่าสยดสยองถึงที่สุด

มันกระจัดกระจายไปทั่วทุกทิศราวกับผีเสื้อ

และทุกอย่างที่สัมผัสโดนกลีบดอกเหล่านั้นต่างก็หลอมละลายไปโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า

ราวกับว่ามันคือเคียวพญายมที่พรากทุกสิ่งทุกอย่างไป

เถาเฉิงรีบหยุดฝีเท้าลง และไม่กล้าเข้าไปใกล้

และดอกพลับพลึงแดงก็จู่โจมเข้าไปที่ม่านพลังโดยตรง

ม่านพลังถูกหลอมละลายทันที

แม้แต่ประตูใหญ่ทั้งบานก็ถูกกลีบดอกไม้หลอมละลาย และพังทลายลงเป็นชิ้นๆ

ผู้หญิงคนนั้นยิ้มอย่างเยือกเย็น จากนั้นก็กระโดดออกจากประตูใหญ่ และหายตัวไปโดยตรง

"ไล่ตามไป!"

คนของอาคารมอบรางวัลนำจับต้องการที่จะไล่โจมตี

"ทุกคนหยุด!"

เถาเฉิงเห็นเช่นนี้ จึงรีบตะโกนออกมา

แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว

เห็นได้ชัดว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหล่านี้ไม่รู้ว่ากลีบดอกไม้ที่ยังไม่หายนั้นน่ากลัวเพียงใด

บางคนที่ไม่ทันได้ระวังตัว ก็สัมผัสเข้ากับกลีบดอกไม้โดยตรง ในชั่วพริบตาร่างก็ถูกกลีบดอกไม้แทงทะลุ และเสียชีวิตลงทันที

ส่วนบางคนที่เหยียบกลีบดอกไม้ที่อยู่บนพื้น ขาทั้งสองข้างก็ถูกหลอมละลาย หลังจากที่ล้มลงกับพื้น ศพก็จะละลายกลายเป็นเลือดภายในเพียงแค่ไม่กี่อึดใจ

"อ๊าก!"

ภายในห้องโถงมีเสียงกรีดร้องดังขึ้นมาทันที

ทุกคนต่างก็หวาดกลัวเป็นอย่างมาก

บรรดายอดฝีมือของอาคารมอบรางวัลนำจับต่างไม่กล้าไล่ตามไป

"นี่....นี่มันทักษะอะไรกัน?"

"เพราะเหตุใด....ถึงน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้?"

เม่ยเมิ่งและคนอื่นๆ เดินเข้ามา มองฉากอันน่าตกตะลึงที่หน้าประตูใหญ่ แต่ละคนก็ตกใจจนพูดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่

"นี่คือทักษะโลหิตต้องห้าม...."

สีหน้าของเถาเฉิงซีดเผือด จากนั้นจึงกัดฟันแล้วกล่าวว่า: "เป็นเวลานานมาแล้วที่ทั้งชีพจรมังกรใต้ดินไม่เคยพบเห็นคนที่ใช้ทักษะนี้ เหตุการณ์นี้ค่อนข้างผิดปกติ และฉันจะต้องรายงานให้เบื้องบนทราบทันที!"

"ผู้จัดการเถา แล้วคุณหนูฉินเจี้ยนล่ะจะทำอย่างไรดี?"

"วางใจเถอะ ฉันจะแจ้งเบื้องบนเดี๋ยวนี้ และขอให้เบื้องบนทำการปิดล้อมเมืองหลงซิน ถึงแม้คนคนนั้นจะหนีไปสุดหล้าฟ้าเขียว ก็อย่าคิดที่จะหนีได้พ้นเลย!"

เถาเฉิงกล่าว จากนั้นก็หันหลังกลับและวิ่งออกไป

ไม่นาน ยอดฝีมือจำนวนมากของอาคารมอบรางวัลนำจับก็ออกมาจากประตูด้านหลัง และไล่ตามไปยังทิศทางของคนคนนั้น

ผู้หญิงคนนั้นลักพาตัวฉินเจี้ยนหนู่ในอาคารมอบรางวัลนำจับ เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องเพียงแค่หลินหยาง แต่ถือเป็นการตบหน้าอาคารมอบรางวัลนำจับอย่างแรงอีกด้วย

ก่อนที่เถาเฉิงจะไปรายงานไม่กี่นาที เสียงเตือนภัยระดับหนึ่งของอาคารมอบรางวัลนำจับได้ดังขึ้น

และทุกคนที่อยู่ในห้องโถงต่างก็เงยหน้าขึ้นมองไปยังด้านบน

แต่ก็เห็นเพียงแรงสั่นสะเทือนจากชั้นบน และได้ยินเสียงฝีเท้าจำนวนมากดังขึ้น

"นี่คือคำสั่งเตือนระดับหนึ่ง!"

จิ่วอวี้มีสีหน้าตกตะลึง: "ดูเหมือนว่าอาคารมอบรางวัลนำจับจะให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากเลยนะ!"

"แม้แต่สงครามระหว่างเทพยุทธ์อาคารมอบรางวัลนำจับยังไม่เปิดสัญญาณเตือนภัยเลย ดูเหมือนว่าครั้งนี้บรรดายอดฝีมือของอาคารมอบรางวัลนำจับจะโกรธเคืองมาก!"

"กล้ามาลักพาตัวมาฆ่าคนถึงในอาคารมอบรางวัลนำจับ ไหนเลยคนของอาคารมอบรางวัลนำจับจะยอมรามือ?"

เม่ยเมิ่งกัดเขี้ยวเคี้ยวฟัน: "คุณหลินเอาใจใส่คุณหนูฉินเจี้ยนเป็นอย่างมาก ถ้าหากคุณหลินรู้ว่าคุณหนูฉินเจี้ยนถูกลักพาตัวไป พวกเราจะอธิบายกับเขาอย่างไรดี? พวกเราจะต้องดำเนินการเดี๋ยวนี้ คิดหาวิธีช่วยคุณหนูฉินเจี้ยนกลับมาให้ได้"

"แต่ตอนนี้พวกคุณได้รับบาดเจ็บกันอยู่นะ จะสามารถทำอะไรได้ล่ะ? ฉันคิดว่า รอฟังข่าวอยู่ที่นี่เถอะ"

จิ่วอวี้กล่าวพลางทอดถอนใจ

"ไม่ได้! ตราบใดที่ยังสามารถเคลื่อนไหวได้ ฉันจะไม่ยอมแพ้!"