บทที่ 3697 หยุดเถอะ

ได้ยินคำพูดนี้ เย่เหยียนก็หรี่ตาขึ้นมา

"ท่านอั้นเทียน เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าพูดคุยกันดีแล้ว ว่าเราจะได้ไปคนละคนไม่ใช่เหรอ? หรือว่าคุณอยากจะกลืนกินเลือดเนื้อเทพยุทธ์ทั้งสองแต่เพียงผู้เดียว?"

"ฉันต้องบอกคุณไว้ก่อนเลยว่า ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งของคุณในตอนนี้ ไม่สามารถโอนถ่ายเลือดเนื้อของเทพยุทธ์สองท่านได้อย่างสมบูรณ์ หากทำอย่างนี้ ร่างกายของคุณจะระเบิดเป็นชิ้นๆ! คุณควรไตร่ตรองให้ดีๆ!"

เย่เหยียนมีสีหน้าเย็นชา

เขาไม่ได้กลัวว่าเทพยุทธ์อั้นเทียนจะกลืนกินทั้งหมด เพราะว่าความอยากอาหารของเขาก็ไม่ได้มากมายขนาดนั้น เดิมทีไม่สามารถกลืนกินได้

เทพยุทธ์อั้นเทียนกลับส่ายหัว

"วางใจเถอะ ฉันจะให้คุณกินหนึ่งคน แต่จะต้องให้ฉันเลือกก่อนแล้วค่อยว่ากัน เข้าใจไหม?"

เย่เหยียนจ้องมองอย่างเย็นชา และไม่ได้พูดอะไร

เห็นได้ชัดว่า เทพยุทธ์อั้นเทียนต้องการเลือกอวัยวะและเลือดเนื้อที่ดีที่สุดก่อน จากนั้นของที่เหลือ ก็จะมอบให้กับเย่เหยียน

ถึงแม้เย่เหยียนจะไม่พอใจ แต่เขาก็ได้ได้โต้แย้ง

เพราะเขารู้ดีว่า เทพยุทธ์อั้นเทียนในตอนนี้จัดการได้ยากอย่างมาก

อั้นหมิงเยว่มองพ่อของตนเองด้วยสีหน้าสลับซับซ้อน

เธอหวังให้พ่อของตนเองแข็งแกร่ง แต่เธอไม่รู้ว่านับจากนี้ไป คนตรงหน้าคนนี้ จะยังเป็นพ่อของตนเองอยู่หรือเปล่า.....

"ไท่เทียน ไม่นึกไม่ฝันเลยใช่ไหมล่ะ? พวกเราถูกคนเรียกขานว่าเทพยุทธ์ ถูกคนของชีพจรมังกรใต้ดินนับถือว่าเป็นเทพเจ้า คาดไม่ถึงว่าวันหนึ่งจะถูกคนเลือกสรรเป็นเหมือนเนื้อหมูเช่นนี้....."

เทพยุทธ์ฉางหลานกล่าวด้วยเรี่ยวแรงอ่อนล้า ในเววตาเต็มไปด้วยความโศกเศร้า

"น่าเคียดแค้น! น่าโมโห! น่าชิงชังนัก!"

เทพยุทธ์ไท่เทียนคำรามอย่างบ้าคลั่ง พยายามเคลื่อนไหวร่างกายเพื่อตอบโต้

แต่ไม่ว่าจะใช้พละกำลังอย่างไร ก็ไม่เป็นผล

เข็มอินปิดกั้นจุดฝังเข็มของพวกเขาโดยตรง และระงับพลังลมปราณทั้งหมดเอาไว้

อย่าว่าแต่พวกเขาสามารถดิ้นหลุดไปได้เลย ถึงแม้จะหลุดพ้นไปได้ ก็ไม่สามารถรอดพ้นจะเงื้อมมือของเย่เหยียยกับเทพยุทธ์อั้นเทียนได้อยู่ดี

ผู้แข็งแกร่งของเทพยุทธ์ฉางหลานกับเทพยุทธ์ไท่เทียนถูกเทพยุทธ์อั้นเทียนสังหารจนหมด

เหลือเพียงคนสนิทไม่กี่คนที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าฉางหลานและไท่เทียน ร้องห่มร้องไห้ ด้วยใบหน้าสิ้นหวัง

เทพยุทธ์ฉางหลานมองดูกลุ่มคนไม่กี่คนที่เหลืออยู่ข้างๆ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็กล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา : "อั้นเทียน เรื่องมาถึงตรงนี้แล้ว ฉันไม่มีอะไรจะพูดแล้ว แกต้องการจะฆ่าจะแกงฉัน มันก็เป็นเรื่องของแกแล้ว แต่ก่อนที่จะฆ่า ฉันมีคำขอร้องบางอย่าง และหวังว่าแกจะตอบรับฉัน....."

"ว่ามา"

"คนในตระกูลเหล่านี้ของฉัน.....แกปล่อยพวกเขาไปได้ไหม?"

เทพยุทธ์ฉางหลานกล่าวด้วยสีหน้าวิงวอน

แต่ทว่าเทพยุทธ์อั้นเทียนส่ายหัวอย่างไม่ลังเลใจ

"ฉันไม่เพียงแต่จะไม่ปล่อยพวกเขาไป แต่ฉันจะไปที่เมืองหลงซินเป็นการส่วนตัว เพื่อฆ่าคนในตระกูลฉางหลานให้สิ้นซากอีกด้วย!"