บทที่ 3710 แพ้ทั้งกระดาน

อั้นหมิงเยว่นำหน้าผากโขกกับพื้นจนแตก เลือดสีแดงสดไหลลงมาตามใบหน้าอันขาวหมดจดของเธอ และคนก็ดูน่าสยดสยองเล็กน้อย

เธอเงยหน้าขึ้นมา แล้วมองหลินหยางอย่างตกตะลึง

"เพราะ.....เพราะอะไร? ตอนนี้คุณก็ทำให้พ่อของฉันมีชีวิตขึ้นมาได้แล้วไม่ใช่เหรอ? พวกเราเพียงแค่แย่งชิงร่างกายกลับคืนมา ก็สามารถทำให้เขาฟื้นคืนชีพได้แล้ว.....ไม่ใช่เหรอ?"

"ร่างกายอยู่ที่ไหนล่ะ?"

หลินหยางกล่าวถามอย่างนิ่งๆ

"อยู่....."

อั้นหมิงเยว่อ้าปากเล็กน้อย แต่ก็ไม่สามารถตอบคำถามได้

"ถ้าหากอยู่กับเย่เหยียน แล้วต้องการจะแย่งชิงกลับมาก็เกรงว่าคงจะเป็นไปไม่ได้"

หลินหยางส่ายหน้า

"เช่นนั้นสามารถใช้ร่างกายของคนอื่นได้ไหม?"

อั้นหมิงเยว่รีบกล่าวถาม

"ก็เป็นไปไม่ได้เหมือนกัน"

หลินหยางส่ายหน้าอีกครั้ง: "นี่คือศีรษะของเทพยุทธ์ ร่างกายของคนธรรมดาทั่วไปไม่อาจบกรับได้โดยสิ้นเชิง และปฏิกิริยาการต่อต้านที่เกิดขึ้นก็น่าจะเป็นสิ่งที่ไม่มีใครสามารถจัดการแก้ไขได้โดยสิ้นเชิง!"

"อะไรนะ?"

อั้นหมิงเยว่ตกตะลึง

"คุณหนูอั้นหมิงเยว่ อันที่จริงพ่อของคุณไม่อาจช่วยชีวิตกลับคืนมาได้แล้ว ที่ฉันทำเช่นนี้ ก็เพียงแค่ต้องการถามคำถามพ่อของคุณสักเล็กน้อย ก็เท่านั้นเอง!"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

"ไม่!"

อั้นหมิงเยว่หมอบลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวดใจ เธอเสียใจอย่างสุดซึ้ง และหมดอาลัยตายอยาก

"ยัยหนู....อย่าร้องไห้ไปเลย....ท้ายที่สุดแล้วคนเราก็จะต้องตาย....วันหนึ่งพวกเราจะต้องได้พบหน้ากันในไม่ช้าก็เร็ว....."

เทพยุทธ์อั้นเทียนค่อยๆ ส่งเสียงอันอ่อนแรงออกมาอย่างช้าๆ

"พ่อ! ฉันไม่อยากให้คุณตาย! ไม่อยากให้ตาย! ฮือๆๆ ....."

อั้นหมิงเยว่พุ่งเข้ามา จากนั้นก็โอบกอดศีรษะของเทพยุทธ์อั้นเทียนเอาไว้และร้องไห้โฮ

"คนของชีพจรมังกรใต้ดินแสวงหาความเป็นนิรันดร์มาตราบนานเท่านาน แต่แท้จริงแล้วผู้ที่กลายเป็นนิรันดร์นั้นไม่มี ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นเจ็ดเทพยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่นั้น อันที่จริงแล้วก็คือมนุษย์เหมือนกัน.....ยัยหนู รู้จักปล่อยวางบ้างเถอะ หนทางของคุณยังอีกยาวไกล....อย่าไปคิดถึงเรื่องการแก้แค้นเลย...."

เทพยุทธ์อั้นเทียนกล่าวขึ้นมาอีกครั้ง

เสียงที่เขาส่งออกมายากลำบากมาก แต่เขาในเวลานี้ก็รู้ดีว่าสถานการณ์ในตอนนี้นั้นไม่ง่ายเลย หลินหยางใช้โอกาสจากการที่เขาเพิ่งตาย และสมองยังไม่ตายโดยสิ้นเชิง ทำให้ศีรษะของเขาฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง

แต่ถึงอย่างไรเขาก็ไม่มีร่างกาย ด้วยสภาพเช่นนี้เขาคงไม่อาจประคองชีวิตไปได้นานนัก

อั้นหมิงเยว่ร้องไห้จนแทบขาดใจ

แต่เทพยุทธ์อั้นเทียนไม่กล้าเสียเวลา เขาจึงกวาดสายตามองไปยังหลินหยาง

"ท่านหลิน....คุณ...อยากจะถามอะไร?"

"เกี่ยวกับวิธีการปลูกถ่ายของเย่เหยียน!"

หลินหยางกล่าวโดยไม่อ้อมค้อม

"หรือว่า....ท่านหลินก็อยากที่จะใช้ทักษะนี้เหมือนกัน?"

เทพยุทธ์อั้นเทียนกล่าวด้วยเสียงอันแหบพร่าว่า: "เพียงแต่ท่านหลินก็น่าจะมีความรู้เกี่ยวกับทักษะนี้แล้วไม่ใช่เหรอ? ไม่เช่นนั้นคุณจะสามารถทำลายร่างกายฉันได้อย่างไรกัน?"

"ฉันรู้ไม่ครบทุกด้าน นอกจากนี้ที่ฉันรู้ก็เป็นเพียงแค่ข้อบกพร่องเกี่ยวกับร่างกายของคุณเท่านั้น ส่วนเกี่ยวกับจุดอ่อนและข้อบกพร่องของเย่เหยียนนั้น ฉันรู้ไม่มากนัก แต่ฉันคิดว่าในเมื่อเย่เหยียนถ่ายทอดทักษะนี้ให้กับคุณ ก็จะต้องมีการชี้แนะอะไรที่มากกว่าที่ฉันรู้อย่างแน่นอน ด้วยเหตุนี้ฉันจึงมาถามคุณ!"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

เขาคาดเดาได้ว่าเทพยุทธ์อั้นเทียนจะต้องถูกเย่เหยียนสังหาร ด้วยเหตุนี้เขาจึงรีบขัดขวางเย่เหยียนในการดูดซับกล้ามเนื้อของเทพยุทธ์อั้นเทียนเสียก่อน

ถ้าหากกล้ามเนื้อของเทพยุทธ์ถูกเขาดูดซับไป เช่นนั้นศักยภาพของเย่เหยียนก็จะเพิ่มสูงขึ้นไปอีก

เมื่อถึงเวลานั้นหากต้องการที่จะจัดการ ก็คงจะไม่ง่ายดายเหมือนเช่นวันนี้แล้ว

ด้วยเหตุนี้ถึงแม้ว่าหลินหยางจะไม่สามารถสังหารเย่เหยียนได้ เขาก็จะต้องทำลายกล้ามเนื้อของเทพยุทธ์อั้นเทียน เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้แผนการร้ายของเย่เหยียนสำเร็จ

แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่า สุดท้ายจะช้าไปก้าวหนึ่ง

เพียงแต่ยังถือว่าโชคดีที่ศีรษะของเทพยุทธ์อั้นเทียนถูกอั้นหมิงเยว่เก็บรักษาเอามาได้ อีกทั้งยังครบถ้วนสมบูรณ์ถึงเพียงนี้......

เมื่อได้ฟังคำพูดนี้ของหลินหยาง เทพยุทธ์อั้นเทียนก็เงียบไปครู่หนึ่ง และจากนั้นก็เอ่ยปากอย่างนิ่งๆ ว่า: "ฉัน.....มองคนคนนี้ผิดไป!"

"เรื่องนี้ไม่โทษคุณหรอก!"

หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา

"ชั่วชีวิตนี้ของฉันไม่ว่าจะทำอะไร ล้วนรอบคอบ และระมัดระวังทุกย่างก้าว แต่คาดไม่ถึงเลยว่าการเดินหมากผิดเพียงก้าวเดียว จะทำให้ล้มทั้งกระดาน....เย่เหยียนผู้นี้ ฉันมองเขาไม่ขาดจริงๆ!"

เทพยุทธ์อั้นเทียนกล่าวด้วยเสียงแหบพร่า

เทพยุทธ์อั้นเทียนไม่ได้ปิดบังแม้แต่น้อย เขานำทักษะการปลูกถ่ายที่เย่เหยียนสอนเขามาทั้งหมดบอกแก่หลินหยาง

หลังจากที่หลินหยางได้ฟัง เขาก็จมดิ่งอยู่ในความเงียบ

ถึงแม้ว่าภายนอกเขาจะดูสงบนิ่ง แต่ภายในใจกลับเต้นอย่างบ้าคลั่ง

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า สิ่งที่เรียกว่าทักษะการปลูกถ่ายจะยอดเยี่ยมน่าสะพรึงกลัว! และทำให้คนรู้สึกเหลือเชื่อเช่นนี้

"ถึงแม้ว่าวิธีการนี้จะโหดเหี้ยมป่าเถื่อน ไร้ซึ่งศีลธรรม แต่ไม่พูดไม่ได้ว่า คนที่ค้นพบวิธีการนี้ช่างเป็นอัจฉริยะเสียจริงๆ!"

หลินหยางอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ

"ใช่แล้ว ตอนที่ฉันได้ฟังวิธีการนี้ครั้งแรกก็รู้สึกไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน แต่สิ่งที่ทำให้ฉันยิ่งไม่อยากจะเชื่อขึ้นไปอีกก็คือ เย่เหยียนมีความเชี่ยวชาญขั้นสูงสุด ในการใช้วิธีการนี้จริงๆ วิธีการปลูกถ่ายของเขามีความซับซ้อนและละเอียดอ่อนเป็นอย่างมาก มันยากที่จะจินตนาการถึงพรสวรรค์ของคนคนนี้.....ซึ่งฉันเทียบไม่ติดเลย!"

เทพยุทธ์อั้นเทียนกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม แต่น้ำเสียงของเขาเบาลงเรื่อยๆ

หลินหยางเงียบไม่พูดจา

"เพียงแต่ ทักษะทางการแพทย์ของคุณก็ทำให้คนรู้สึกทึ่งจริงๆ!"

เทพยุทธ์อั้นเทียนเปลี่ยนหัวข้อสนทนา และกล่าวขึ้นมาทันที

"รู้สึกทึ่ง?"

"วิธีการนี้ของคุณ ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย.....ฉันเหลือเพียงแค่ศีรษะ แต่คุณก็ยังสามารถช่วยให้ฉันมีชีวิตขึ้นมาได้ ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่ชั่วคราว แต่ทั้งชีพจรมังกรใต้ดิน คนที่สามารถมีวิธีการเช่นนี้ก็เรียกได้ว่าหาได้ยากจริงๆ!"

เทพยุทธ์อั้นเทียนกล่าวด้วยเสียงแหบพร่า: "ไม่ใช่เพียงเท่านี้ แต่ร่างกายของคุณ.....ก็น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง!"

"น่าสะพรึงกลัว?"

อั้นหมิงเยว่ที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ข้างๆ มีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที: "พ่อ หรือคุณหมายความว่า......คนคนนี้ก็ปรับแก้กล้ามเนื้อมาเหมือนกัน?"

"ใช่แล้ว"

เทพยุทธ์อั้นเทียนกล่าวอย่างนิ่งๆ

อั้นหมิงเยว่ตกใจ และรีบจะไปแย่งชิงศีรษะกลับมา

"หมิงเยว่ หยุดนะ!"

เทพยุทธ์อั้นเทียนตะโกนขึ้นมา