บทที่ 3709 คิดไม่ตก?

"พ่อ! พ่อ....พ่อ!"

อั้นหมิงเยว่กอดศีรษะของเทพยุทธ์อั้นเทียนเอาไว้ และส่งเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้น

เมื่อเทพยุทธ์ล่มสลาย โลกก็เหี่ยวเฉา และบรรยากาศอันเศร้ารันทดก็ตลบอบอวลไปทั่วทุกทิศทาง

เมื่อลิ่งหูหยู่ หญิงชุดแดงรวมทั้งเย่เหยียนที่กำลังต่อสู้อยู่มองมาทางด้านนี้

ก็เห็นว่าร่างของเทพยุทธ์อั้นเทียนได้แยกออกจากกัน ในดวงตาของทุกคนก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง

เจ็ดเทพยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ที่ครอบครองชีพจรมังกรใต้ดินมานับร้อยปี ในที่สุดก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น!

การล่มสลายของเทพยุทธ์อั้นเทียน ถือได้ว่าสัญลักษณ์แห่งการปกครองของเจ็ดเทพยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ได้ถูกทำลายลง!

จิตใจของทุกคนสั่นสะท้าน ในสมองว่างเปล่าไปในทันที

ใครต่างก็ไม่คาดคิดว่า เทพยุทธ์อั้นเทียนผู้ดุร้ายที่ถูกทุกคนมองว่าเป็นเทพเจ้า คาดไม่ถึงว่าจะมีจุดจบเช่นนี้.....

สายตาของเย่เหยียนแข็งทื่อ ไม่กล้าที่จะตกตะลึงจนเกินไป จากนั้นจึงดึงสติกลับมาและถือดาบและพุ่งตัวไปยังทางด้านนั้นทันที

"เอาศีรษะของเขามาให้ฉัน!"

เย่เหยียนคำรามออกมา และนำดาบจ่อไปทางอั้นหมิงเยว่โดยตรง

อั้นหมิงเยว่ดวงตาแดงก่ำ เธอจ้องมองเย่เหยียนด้วยสายตาอันเคียดแค้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และเธอก็ไม่ได้ลงมือ แต่กลับกอดศีรษะของเทพยุทธ์อั้นเทียนเอาไว้แน่น จากนั้นก็หันหลังกลับและจะวิ่งหนี

เย่เหยียนไม่พอใจ และไม่ได้มีความสงสารแม้แต่น้อย เขายกดาบกระดูกขึ้นและฟันไปยังอั้นหมิงเยว่โดยตรง

ฉับ!

ถึงแม้ว่าอั้นหมิงเยว่จะหลบหนีอย่างรวดเร็ว แต่สุดท้ายก็ยังถูกพลังดาบทำให้ได้รับบาดเจ็บ ด้านหลังของเธอถูกฟันจนมีบาดแผลและเลือดไหลออกมา คนก็ล้มลงกับพื้น ผมเผ้ายุ่งเหยิงดูจนตรอกเป็นอย่างยิ่ง

เย่เหยียนยกดาบขึ้นและชี้ไปยังเธอ

"อั้นหมิงเยว่ ไม่ต้องโศกเศร้า ไม่ต้องเสียใจ พ่อของเธอไม่ได้ตาย ฉันจะทำการโอนถ่ายความทรงจำของเขาเอาไว้ในร่างของฉันเอง ฉันจะปล่อยให้ร่างของเขาได้คงอยู่ในร่างของฉัน ฉันจะทำให้เขาได้หลอมรวมเข้ากับร่างกายของฉันเอง!"

"นับจากนี้ไป คุณก็ปฏิบัติกับฉันเสมือนกับเป็นพ่อของคุณก็แล้วกัน!"

เย่เหยียนกล่าวอย่างนิ่งๆ ในดวงตาไม่ยินดียินร้าย มีเพียงแค่ ความปรารถนาต่อศีรษะนั้น

ดวงตาของอั้นหมิงเยว่ราวกับพระจันทร์สีเลือด ทั้งโหดเหี้ยมและเจ็บปวด

เมื่อเห็นว่าหนีไม่พ้นแล้ว เธอจึงชักอาวุธของตัวเองออกมา วางแผนที่จะต่อสู้กับเย่เหยียนอย่างสุดชีวิต

แต่ในเวลานี้ ด้านหลังได้มีการเคลื่อนไหวอันแปลกประหลาดขึ้นมา

สีหน้าของเย่เหยียนเปลี่ยนไป และหันหน้ากลับไปมองทันที

ก็เห็นหญิงชุดแดง ลิ่งหูหยู่และคนอื่นๆ กำลังแบกศพของเทพยุทธ์อั้นเทียน และเตรียมที่จะหนีไป

เย่เหยียนลังเลใจเล็กน้อย จากนั้นก็แสดงความไม่พอใจ และถือดาบพุ่งไปยังหญิงชุดแดงและคนอื่นๆ โดยตรง

เขาเห็นว่า อั้นหมิงเยว่ที่ได้รับบาดเจ็บคงจะหนีไปได้ไม่ไกล อั้นหมิงเยว่ในเวลานี้คือคนที่อับจนหนทาง ถ้าหากฝืนไปแย่งชิง เกรงว่าอั้นหมิงเยว่จะต้องต่อสู้อย่างสุดชีวิตเป็นแน่

ถึงแม้ว่าเย่เหยียนจะไม่ต้องใช้ความพยายามมากนักในการแย่งชิงศีรษะมา แต่ในเวลาเช่นนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ลิ่งหูหยู่และคนอื่นๆ หลบหนีไปได้

ด้วยเหตุนี้เย่เหยียนจึงวางแผนที่จะไปเอาศพมาก่อน แล้วค่อยกลับมาแย่งชิงศีรษะอีกที

อั้นหมิงเยว่เห็นเช่นนี้ ก็ไม่กล้าลังเลใจ เธอรีบหันหลังกลับและหลบหนีไปอย่างยากลำบากทันที

แต่ด้วยร่างกายของเธอที่ได้รับบาดเจ็บ ไหนเลยจะสามารถหลบหนีไปได้ไกล?

เธอกอดศีรษะของเทพยุทธ์อั้นเทียน และเดินอย่างยากลำบากไปตามถนนอันขรุขระบนภูเขา

แต่เดินไปได้ไม่นาน เธอก็ล้มเลิกความคิด

"ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไป จะต้องถูกเย่เหยียนไล่ตามมาในไม่ช้าก็เร็ว!"

"พ่อ ลูกไร้ความสามารถ ไม่อาจปกป้องท่านได้รอบด้าน บัดนี้แม้แต่ศีรษะของท่านก็ปกป้องเอาไว้ไม่ได้ ขอโทษด้วยคุณพ่อ......."

อั้นหมิงเยว่ร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดใจ

ไม่นาน สายตาของเธอก็มองไปยังในถ้ำ เมื่อพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว เธอก็โอบกอดศีรษะแล้วเดินเข้าไปอย่างแน่วแน่

ถ้ำไม่ลึกมาก แต่อั้นหมิงเยว่ก็พึงพอใจ

"คุณพ่อ "ในนี้ก็คือหลุมฝังศพของพวกเรา!

อั้นหมิงเยว่พูดพึมพำ จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิ และกอดศีรษะของเทพยุทธ์อั้นเทียนเอาไว้ จากนั้นก็ดึงเข็มเงินออกมาเล่มหนึ่ง และดีดไปยังกำแพงหินที่อยู่ด้านข้าง

เปรี๊ยะ!

เมื่อเข็มเงินกระทบไปบนกำแพงหิน ก็เกิดประกายไฟออกมาทันที

ทันใดอั้นหมิงเยว่ก็ใช้พลังแห่งสวรรค์ และใช้ประกายไฟเพื่อทำการจุดไฟ จากนั้นก็กลืนกินตัวเองไปทีละน้อยๆ

เธอวางแผนที่จะเผาตัวเองเพื่อฆ่าตัวตาย

ถึงแม้เธอจะตาย ก็ไม่อาจปล่อยให้ศีรษะของพ่อตัวเองถูกเย่เหยียนโอนถ่ายเข้าไปในร่างของเขาได้

เมื่อเห็นว่าตัวเองถูกเปลวไฟกลืนกินเข้ามาทีละน้อยๆ อั้นหมิงเยว่ก็หลับตาลง

แต่ทว่าในเวลานี้

ฟึบ!

จู่ๆ เปลวไฟก็ดับลงจนหมดสิ้น

อั้นหมิงเยว่สั่นสะท้านขึ้นมาทันที เธอลืมตาขึ้นมา

แต่ก็พบว่าที่ทางเข้าของถ้ำ มีภาพเงาหนึ่งที่ไม่รู้ว่ามายืนอยู่ตั้งแต่เมื่อไร

"คุณหนูอั้นหมิงเยว่ ทำไมจะต้องคิดไม่ตกเช่นนี้ด้วย?"