บทที่ 3721 ได้

พอได้ยินคำนี้ ผู้นำที่มีตำแหน่งสูงๆของอาคารมอบรางวัลนำจับสีหน้าอึมครึมขึ้นมาทันที

ไม่ต้องสงสัยเลย

แม้แต่ฉางหลานฟู้ก็รู้ข่าวนี้ และที่นี่ถือเป็นองค์กรข่าวกรองระดับมืออาชีพของทั่วทั้งชีพจรมังกรใต้ดิน แล้วอาคารมอบรางวัลนำจับจะไม่รู้ได้ยังไงว่าเทพยุทธ์เจิ้นอวี้กับเทพยุทธ์เสี้ยวเทียนกำลังมาที่เมืองหลงซิน?

สองเทพยุทธ์มาแบบองอาจน่ากลัว ดูจากท่าทางแบบนี้ เกรงว่าจะทำลายเมืองหลงซินพินาศวอดวายราบเป็นหน้ากองแน่นอน

ตอนนี้อาคารมอบรางวัลนำจับก็กำลังกลัดกลุ้มเรื่องนี้อยู่

“เรื่องนี้ แน่นอนว่าพวกเรารู้”

เติ้งหม่าวลังเลสักครู่หนึ่ง จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า: “คุณหลินอย่าตำหนิเลย พูดตามตรง ตามที่พวกเรามอง ท่านสองเทพยุทธ์มุ่งมาที่เมืองหลงซิน เกรงว่าไม่ใช่เพราะอาคารมอบรางวัลนำจับหรือเพราะคุณหรอก…”

“พวกคุณคิดแบบนี้เหรอ?”

หลินหยางถามด้วยน้ำเสียงรายเรียบ

“การต่อสู้ที่ภูเขาปู้เยว ทำให้ทั้งสามเทพยุทธ์เสียชีวิต ศพของพวกเขากลายเป็นของล้ำค่าราคาแพงของทั้งชีพจรมังกรใต้ดิน สี่เทพยุทธ์จู่ๆก็มาปรากฏตัว นั่นเป็นเพราะศพของสามเทพยุทธ์นี้ ถ้าพวกเขาละทิ้งเย่เหยียนและมุ่งหน้ามาที่เมืองหลงซิน แน่นอนว่าต้องมาเพราะคุณหลิน อาคารมอบรางวัลนำจับของผมไม่ได้เข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้ตั้งแต่แรก ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรา ไม่ใช่เหรอ?”

เติ้งหม่าวพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“เกี่ยวกับพวกคุณด้วยสิ”

“คุณหลินทำไมพูดแบบนี้”

“ผมบอกว่าเกี่ยว งั้นก็เกี่ยวด้วย”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “อีกอย่างผมหวังว่าอาคารมอบรางวัลนำจับจะช่วยผมรับมือกับสองเทพยุทธ์นี้ได้ ไม่ใช่แค่เทพยุทธ์เจิ้นอวี้กับเทพยุทธ์เสี้ยวเทียน แต่รวมถึงเทพยุทธ์เปินเหลยกับเทพยุทธ์เสว่ถูด้วย ผมหวังว่าอาคารมอบรางวัลนำจับจะเป็นตัวแทนของผมเพื่อจัดการแก้ไขปัญหานี้”

พอได้ยินคำพูดนี้ บางคนก็อดไม่ไหวที่จะหัวเราะเยาะออกมาทันที

“คุณหลิน ถึงแม้คุณจะเป็นแขกพิเศษของอาคารมอบรางวัล แต่ก็ให้พวกเราเป็นแพะรับบาปไม่ได้หรือเปล่า?”

ผู้หญิงคนหนึ่งทั้งโมโหทั้งตลกพูดขึ้นว่า: “อาคารมอบรางวัลนำจับของพวกเราไม่เป็นโล่ให้แขกที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงหรอกนะ!”

“คุณผู้หญิงฉีหยาง?”

เติ้งหม่าวเอียงหน้าเล็กน้อย ขมวดคิ้วเป็นปม

“รองประธาน ฉันก็แค่พูดความจริงเท่านั้น! ถ้าคุณคิดว่าฉันพูดไม่ถูก คุณก็ลงโทษฉันซะ ฉันไม่มีอะไรจะพูดแล้ว!”

คนที่ถูกเรียกว่าคุณผู้หญิงฉีหยางไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย เธอลุกขึ้นพูดอย่างจริงจัง

เติ้งหม่าวขมวดคิ้วเป็นปม เขาเห็นคนอื่นไม่พอใจเหมือนกัน จึงเลือกที่จะเงียบ

แต่หลินหยางกลับไม่รีบร้อน เขาโบกมือไปทางเข้าประตู

ไม่นาน จิ่วอวี้ ฉางหลานฟู้ อวี่ปี้หงที่อยู่หน้าประตูก็ยกกระสอบทรายสีดำเดินเข้ามาในห้องประชุม

ทุกคนมองไปทางกระสอบทรายสีดำนั้นพร้อมกัน นัยน์ตาเต็มไปด้วยความสงสัย

“คุณหลิน นี่คือ?”

เติ้งหม่าวถามขึ้นด้วยความสงสัย

“ถ้าผมเอาพวกมันให้พวกคุณ พวกคุณ จะยินยอมไปรับมือกับเทพยุทธ์ไหม?”

ไป๋เย่ยิ้มและพูดขึ้น

นี่คืออะไรเหรอ?”

“คุณหลิน ผมพูดตามตรงนะ ไม่ว่าคุณจะให้อะไรพวกเรา พวกเราก็ไม่มีทางตอบรับ!”

“เทพยุทธ์ไม่ใช่คนธรรมดา ยิ่งกว่านั้นเทพยุทธ์เจิ้นอวี้และเทพยุทธ์เสี้ยวเทียนเป็นถึงเทพยุทธ์อาวุโส อาคารมอบรางวัลนำจับยากที่จะรับมือได้!”

“ไม่ได้ เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด!”

ทุกคนทยอยคัดค้าน

เติ้งหม่าวเห็นสถานการณ์เป็นแบบนี้ จึงลุกขึ้น แล้วพูดว่า: “คุณหลิน เรื่องนี้ ผมมองว่า…”

ตอนที่เติ้งหม่าวกำลังจะปฏิเสธ หลินหยางก็ได้ฉีกถุงทรายสีดำออกมา ทำให้ปรากฎเห็นศพด้านในทันที

“ได้!”

เติ้งหม่าวเปลี่ยนความคิดในชั่วพริบตา ตะโกนพูดขึ้นทันที

“ได้?”

หลินหยางมองเติ้งหม่าวและพูดขึ้น

“ได้! ได้แน่นอน! ได้แน่นอน!”

เติ้งหม่าวรู้สึกว่าตัวเองหายใจติดขัดลำบาก จึงตะโกนขึ้น

ทุกคนเองก็ชะงักงัน มองสองศพในถุงกระสอบทรายด้วยความมึนงง

นั่นคือ…

ฉางหลานกับไท่เทียน

ฮูลาลา!