บทที่ 3725 ทำลายศพ

เมื่อเทพยุทธ์ทั้งสองมาถึงอาคารมอบรางวัลนำจับ ในชั่วพริบตา ทั้งอาคารก็ถูกปกคลุมไปด้วยพลังอันลึกลับและมหัศจรรย์

คนภายในอาคารต่างก็รับรู้ได้ถึงความกดดันอันน่าสะพรึงกลัวนี้

ในชั่วพริบตาทุกคนต่างก็สั่นสะท้าน และหลบซ่อนตัวอยู่ในห้องไม่กล้าโผล่หัวออกมา

และในห้องรับแขกชั้นบนสุดของอาคาร

เติ้งหม่าว ฉีหยาง ซู่เฮ่อและคนอื่นๆ ได้รออยู่ก่อนหน้านี้แล้ว

เถาเฉิงก็มาแล้วเหมือนกัน

เขายืนอยู่ข้างๆ เติ้งหม่าว ด้วยความกระวนกระวาย และตึงเครียดเป็นอย่างมาก

"กลัวอะไร? เรื่องนี้ท่านประธานได้รับรู้แล้ว ถ้าหากพวกเราไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้ เขาก็จะออกมาจากห้องทำงานเอง!"

เติ้งหม่าวกล่าวอย่างนิ่งๆ และคนก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีความกังวลแม้แต่น้อย

คนที่อยู่ข้างๆ ฉีกยิ้ม แต่ยังคงไม่อาจทำตัวสงบนิ่งไม่สะทกสะท้านเหมือนกับเติ้งหม่าวได้

ไม่นาน

ฮูๆๆ

พลังอันลึกลับและมหัศจรรย์ปกคลุมไปทั่วทั้งอาคาร

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน และเงยหน้าขึ้นมอง

แต่ทันใดก็ได้ยินเสียงฝีเท้าอันรีบร้อนดังมาจากระเบียงทางเดิน

จากนั้น

ปัง!

ประตูใหญ่ของห้องรับแขกได้ถูกคนถีบจนพัง

เทพยุทธ์เจิ้นอวี้สาวเท้าเดินเข้ามาในห้องรับแขก

ยังดีที่ห้องรับแขกค่อนข้างสูง ไม่เช่นนั้นเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ที่สูงเกือบสามเมตรคงจะไม่สามารถเข้ามาได้จริงๆ

ทุกคนมองไปยังร่างอันสูงตระหง่านนั้นของเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ แต่ละคนต่างก็ตกใจจนอ้าปากค้างไม่กล้าพูดจา

แต่เติ้งหม่าวขมวดคิ้วแน่น และเอ่ยปากขึ้นว่า: "ท่านเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ ในเมื่อมาที่อาคารมอบรางวัลนำจับของพวกเรา ก็กรุณาระงับอารมณ์อันโกรธเคืองของท่าน และมาพูดคุยกับพวกเราอย่างใจเย็น ดีไหม?"

"ฉันไม่มีเวลามากพอที่จะเถียงกับพวกคุณหรอก ศพอยู่ที่ไหน?"

เทพยุทธ์เจิ้นอวี้คำรามด้วยเสียงอันแหบพร่า

"อยู่ในห้องทำการรักษาของหมอเทวดาลู่"

"รีบไปเอาออกมาให้ฉันเดี๋ยวนี้"

"ท่านเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ เกรงว่าจะไม่อาจทำได้"

"พวกแกรนหาที่ตายเหรอ!"

เทพยุทธ์เจิ้นอวี้โมโหเดือดดาล เขาดำเนินการเปิดใช้งานพลังแห่งสวรรค์ทันที คล้ายกับว่าต้องการที่จะลงมือ

แต่วินาทีต่อมา

ฟิ้วๆๆๆ ....

เงาร่างจำนวนมากได้ปรากฏออกมาจากพื้นที่ว่างโดยรอบของห้องรับแขก

เมื่อเห็นคนเหล่านี้ เทพยุทธ์เจิ้นอวี้ก็ขมวดคิ้วแน่น

"นี่มัน....องครักษ์แสงมังกร?"

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม

"องครักษ์แสงมังกร? กองกำลังรบที่แข็งแกร่งที่สุดในอาคารมอบรางวัลนำจับ?"

สีหน้าของเทพยุทธ์เจิ้นอวี้เคร่งขรึมขึ้นมาทันที

มิน่าล่ะเติ้งหม่าวถึงได้สงบนิ่งไม่สะทกสะท้านเช่นนี้ คาดไม่ถึงว่าเขาจะนำกองกำลังภายในอาคารมอบรางวัลนำจับออกมาด้วย.....

"อาศัยเพียงแค่คนเหล่านี้ คงจะไม่สามารถสู้พวกเราสองคนได้หรอก!"

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนกล่าวอย่างสงบนิ่ง

"ท่านเสี้ยวเทียนเข้าใจผิดแล้วล่ะ พวกเขาไม่ได้มาเพื่อจัดการกับท่านทั้งสอง แต่มาเพื่อร่วมมือกับหมอเทวดาลู่ทำลายศพต่างหากล่ะ!"

เติ้งหม่าวยิ้มแล้วกล่าว

"ทำลายศพ?"

สีหน้าของคนทั้งสองเปลี่ยนไปทันที

"องครักษ์แสงมังกรเหล่านี้เป็นกองกำลังรบที่แข็งแกร่งที่สุดของอาคารมอบรางวัลนำจับของเรา พวกเขาอาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่านเทพยุทธ์ทั้งสอง แต่ศักยภาพของพวกเขาก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน พวกเขาเพียงแค่ถ่วงเวลาท่านทั้งสองสักสิบวินาที หมอเทวดาลู่ก็สามารถทำลายศพของไท่เทียนกับฉางหลานได้โดยสิ้นเชิงแล้ว เช่นนี้ ศพของเทพยุทธ์ ใครก็จะไม่สามารถเอาไปได้ทั้งนั้น"

เติ้งหม่าวยิ้มแล้วกล่าว

"แกบังอาจมาก!"

เทพยุทธ์เจิ้นอวี้โมโหเดือดดาล: "ถ้าหากเป็นเช่นนี้ ฉันก็จะต้องฆ่าแกเป็นคนแรก!"

"ในเมื่อฉันกล้าที่จะพบหน้าเทพยุทธ์ทั้งสอง แน่นอนว่าจะต้องเตรียมตัวมาอย่างดีแล้ว ถ้าหากเรื่องราวพัฒนาไปจนถึงขั้นนั้นจริงๆ ฉัน ก็สามารถอุทิศชีวิตให้ได้!"

เติ้งหม่าวกล่าวอย่างสงบนิ่ง ด้วยใบหน้าที่ไม่ยินดียินร้าย

เทพยุทธ์เจิ้นอวี้โมโหจนตัวสั่น เจตนาสังหารอันโหดเหี้ยมทำให้ทุกคนที่อยู่ในสถานที่ไม่อาจหายใจได้ กระทั่งบางคนก็อดไม่ได้ที่จะคุกเข่าลง

"ช่างเถอะ!"

เห็นได้ชัดว่าเทพยุทธ์เสี้ยวเทียนใจเย็นเป็นอย่างมาก เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าวด้วยเสียงอันแหบพร่าว่า: "ท่านเจิ้นอวี้ พวกเรา ลองฟังการจัดการของรองประธานเติ้งสักหน่อยเถอะ!"

เพียงแค่พูดคำนี้ออกมา เติ้งหม่าวก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาทันที

เขารู้ดีว่า ท้ายที่สุดคนทั้งสองก็ยังประนีประนอมได้

ถึงแม้ว่าเทพยุทธ์เจิ้นอวี้จะค่อนข้างโมโหเดือดดาลเป็นอย่างมาก แต่ในเวลานี้ก็ไม่มีวิธีที่ดีกว่านี้แล้ว

เขานั่งลงด้วยสีหน้าอันเคร่งขรึม และจ้องเขม็งมองเติ้งหม่าว

แต่เติ้งหม่าวกลับลุกขึ้นยืนพลางหัวเราะหึหึ: "ท่านทั้งสองโปรดอย่าใจร้อนไปเลย ที่ฉันเชิญพวกท่านมา ก็เพื่อจัดการแก้ไขเรื่องนี้ คนเข้ามา ยังไม่รีบนำชามาเสิร์ฟให้ท่านเทพยุทธ์ทั้งสองอีกเหรอ?"

"ครับ!"

เถาเฉิงตัวสั่นระริก เขารีบวิ่งไปยกชาเข้ามา

"เชิญนายท่านทั้งสองดื่มชาครับ!"

เถาเฉิงกล่าวด้วยความกังวล

"ฉันบอกแล้วไงว่า อย่ามาทำให้พวกเราต้องเสียเวลา เวลาของทุกคนมีค่ามาก รองประธานเติ้ง พูดออกมาตามตรงเถอะว่า ศพสองศพนี้ พวกคุณวางแผนที่จะจัดการอย่างไร?"

"ฉันได้ปรึกษาหารือกับท่านประธานแล้ว แผนการหนึ่ง ก็คือมอบศพสองศพนี้ให้กับอาคารมอบรางวัลนำจับของเราเป็นเวลาสองเดือน หลังจากที่ครบสองเดือนแล้ว อาคารมองรางวัลนำจับของเราจะส่งมอบให้กับท่านเทพยุทธ์ทั้งสอง เป็นอย่างไร?"

เติ้งหม่าวกล่าวทันที

"ครบสองเดือนแล้วค่อยมอบให้พวกเรา?"

ดูเหมือนว่าเทพยุทธ์เสี้ยวเทียนจะตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง จึงกล่าวด้วยเสียงอันเคร่งขรึมว่า: "พวกคุณต้องการที่จะฉวยโอกาสในเวลาสองเดือนนี้ เพื่อเอาผลประโยชน์ทั้งหมดจากตัวของฉางหลานกับไท่เทียนใช่ไหม? ถ้าหากเป็นเช่นนี้ หลังจากที่ผ่านไปสองเดือนแล้วเอามามอบให้พวกเรา ก็เกรงว่าศพทั้งสองนี้ก็คงจะไร้ประโยชน์!"

"ไม่ๆๆ เทพยุทธ์ทั้งสองวางใจได้ หลังจากผ่านไปสองเดือนแล้วศพที่นำมามอบให้ท่านทั้งสอง รับรองว่าจะครบถ้วนสมบูรณ์ดังเดิม และจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด พวกเราจะใช้วิธีการพิเศษเพื่อให้แน่ใจว่าศพทั้งสองนี้จะอยู่ในขั้นที่ครบถ้วนสมบูรณ์ และไม่ทำให้พวกเขาเน่าเปื่อยโดยสิ้นเชิง!"

เติ้งหม่าวรีบกล่าว

"อย่างนั้นเหรอ? แล้วถ้าหากมีส่วนที่เน่าเปื่อยหรือเสียหายล่ะจะทำอย่างไร?"

"อาคารมอบรางวัลนำจับของพวกเราจะต้องทำการชี้แจงต่อท่านทั้งสองอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้นท่านเทพยุทธ์ทั้งสองต้องการจะลงโทษพวกเราอย่างไร ก็เชิญทำได้ตามสบาย!"

เติ้งหม่าวกล่าวสัญญาอย่างน่าเชื่อถือ

เพียงพูดคำนี้ออกมา เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนกับเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ก็มองหน้ากัน และในที่สุดก็เลือกที่จะเห็นด้วย

ถึงอย่างไรเนื้อก็อยู่ที่ผู้อื่น หากพวกเขาดื้อดึงที่จะโจมตีก็มีแต่จะสูญเสียกันทั้งสองฝ่าย