บทที่ 376 คนจากบ้านโอสถฉี

"ไม่มีความสุขหรอ? ฉันบอกคุณให้ ฉันไม่มีความสุขอย่างมาก ไม่เลย!" จางชิงหยูทำหน้าเย็นชา หันไปมองซูเหยียนและพูด: "ทำไม? แม่เอาชนะผู้หญิงคนนั้นเพื่อใคร? ไม่ใช่เพราะพวกเธอสองคนหรอ? ไม่ใช่เพราะแม่กลัวว่าผู้หญิงคนนั้นจะมารบกวนพวกเธอหรอ? วันนี้เป็นวันสำคัญขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าแม่หวังว่าให้พวกเธอเป็นไปได้อย่างราบรื่นหรอ? แต่ดูสามีที่ไม่มีประโยชน์นั่นสิ จู่ๆ ก็เดินเข้ามาโดยไม่ส่งเสียง แม้แต่แม่ผัวยังไม่สนใจ! ถ้าเป็นลูกจะโกรธไหม? จะโกรธไหม?"

จางชิงหยูยิ่งพูดยิ่งเกิดอารมณ์ เมื่อเธอพูดออกมาใบหน้าของเธอก็แดงขึ้น

ซูเหยียนพูดด้วยใบหน้าขมขื่น: "แม่ สามีของฉันคือหลินหยาง"

"อย่าพูดถึงไอไร้ประโยชน์นั่น รีบไปหย่ากับมันสะ!"

"แต่...วันนี้ประธานหลินไม่ได้ขอฉันแต่งงาน" ซูเหยียนพูด

"อะไรนะ?" จางชิงหยูผงะ

"นี่...นี่มันเรื่องอะไรกัน? ประธานหลินจัดงานใหญ่ขนาดนี้ สุดท้ายไม่ได้พูดอะไรกับลูกหรอ? เป็นไปได้ยังไง?" ซูกวงรีบถาม

"ประธานหลินก็แค่มากินข้าวกับฉันเฉยๆ ก็เท่านั้น" ซูเหยียนกล่าวอย่างใจเย็น

"แค่กินข้าวหรอ? ต้องทำแบบนี้เลยหรอ?" จางชิงหยูพูด

"แม่ ฉันคิดว่าพวกคุณยุ่งมากเกินไป อย่าคิดอะไรมั่วซั่ว ประธานหลินอาจจะไม่ได้คิดกับฉันแบบนั้น..." ซูเหยียนถอนหายใจ

"จะเป็นไปได้ยังไงกัน? ลูกลองคิดดีๆ เขากำลังเล่นเปียโนและจัดดอกไม้อยู่ นี่ไม่ใช่การขอแต่งงานเหรอ? เขาจำเป็นต้องทำอะไรหรูๆ เพื่อการกินข้าวเฉยๆ หรอ?"

"แต่ว่า...เขาไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้จริงๆ"

"งั้นนี่มันเรื่องอะไรกัน? หรือจะบอกว่า...มันเป็นความผิดของฉัน?" จางชิงหยูหน้าซีด พึมพำ

"ยังไงก็เถอะ ค่อยคุยกันเรื่องนี้ทีหลัง แม่ อย่าไปคิดเรื่องนี้อีก และอย่าหุนหันพลันแล่นอีกต่อไป โชคดีที่วันนี้ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรใหญ่โตเกินไป ไม่งั้นคงจัดการได้ยาก" ซูเหยียนพูดเบาๆ

ความจริงแล้วใจของเธอสับสนอย่างมาก เธอไม่รู้ว่าประธานหลินคิดยังไงกับตัวเอง

อีกทั้ง...ทำไมประธานหลินถึงมีความรู้สึกสนิทใกล้ชิดขนาดนี้?

ความรู้สึกสนิทใกล้ชิดแบบนี้...มาจากไหนกัน?

ซูเหยียนไม่เข้าใจ

อย่างไรก็ตามบทเฉินหลุนเจ๋อท่ามกลางสายฝนแห่งดอกไม้นั้น เกรงว่าเธอคงยากที่จะลืมได้ในชีวิตนี้

ปล่อยให้มันเกิดขึ้นละกัน

ซูเหยียนหลับตาลง

ตอนนี้เธอคิดถึงสองปีที่ผ่านมาอย่างสงบๆ จากนั้นก็จะตัดความสัมพันธ์ให้เด็ดขาดกับสามีในนามของตัวเอง

ครอบครัวไม่พูดอะไรกัน กลับบ้านอย่างเงียบๆ แบบนี้

....

....

เมื่อออกจากมาจากโรงแรมหมิงจูแล้ว หลินหยางก็กลับไปที่สถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

ตอนนี้ภายในสถาบันมีเรื่องมากมายต้องจัดการ เขาไม่สามารถมานั่งสนใจซูเหยียนอย่างเดียวได้

ความจริงแล้วเหตุผลที่ทานอาหารมื้อนี้กับซูหยานก็เพราะเขาต้องการทำตามหน้าที่ในฐานะสามี

แม้ว่าเขาและซูเหยียนจะเป็นคู่รักในนามก็ตาม

การปรากฏตัวของหลินหยูอิงเกินความคาดหมายของเขา

อย่างไรก็ตามตอนนี้ตัวเองได้บอกความคิดกับหลินหยูอิงไปแล้ว การตัดสินใจของคนตระกูลหลินไม่เกี่ยวอะไรกับเขา

ไม่ว่าตระกูลหลินคิดจะทำอย่างไร หลินหยางก็จะยอมรับอย่างใจเย็น

เขาได้วางแผนที่เลวร้ายที่สุดไว้แล้ว

วันเวลาจากนี้จะเป็นวันที่สถาบันการแพทย์พรรคซวนอีจะปะทุขึ้นมา

หลินหยางไม่ปิดบังอีกต่อไปและประกาศโดยตรงว่าสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีเป็นวิทยาลัยวิชาการที่มีจุดประสงค์หลักของอาจารย์แลกเปลี่ยนวิชาการแพทย์แผนจีนชั้นนำที่ก่อตั้งโดยหยางหัวกรุ๊ป จุดประสงค์คือเพื่อเผยแพร่ยาจีนโบราณและเป็นประโยชน์ต่อประชาชน หยางหัวกรุ๊ปจะร่วมมือกับสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีเพื่อร่วมมือกันพัฒนายาตัวใหม่

ในช่วงเวลาของการรักษาผู้ป่วยที่ผ่านมา เขายังขอให้ฉินหนิงทำกิจกรรมต่างๆ เพื่อโปรโมตและเผยแพร่ชื่อเสียงของสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

หลังจากผ่านพายุยาบำรุงหัวใจหยางซินของตระกูลหลินไปแล้ว ชื่อเสียงบริษัทของตระกูลหลินลดลงไปอย่างมาก และหยางหัวกรุ๊ปกับพรรคซวนอีก็เฟื่องฟูขึ้นมา

ในขณะนี้ แม้แต่คนตาบอดก็ยังเข้าใจว่า ธุรกิจของตระกูลหลิน...เป็นก้อนหินให้พรรคซวนอีเหยียบขึ้นไป