บทที่ 3795 คนทรยศของตระกูลมังกร

"ศักยภาพของหุ่นจักรกลเหล่านี้.....เพราะเหตุใดถึงแข็งแกร่งเช่นนี้"

"เจ้าหมอนั่นใช้พลังมังกรกระตุ้นหุ่นจักรกลเหล่านี้.....แล้วจะสามารถต่อสู้กับพวกเราได้อย่างนั้นเหรอ? ไม่! เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"

"ตกลงสิ่งเหล่านี้มันเป็นสัตว์ประหลาดหรืออะไรกัน?"

ทุกคนต่างก็ตกใจเป็นอย่างยิ่ง และไม่กล้าที่จะเข้าไปอีก

"ไอ้พวกสวะกลุ่มนี้! ถูกขัดขวางอยู่ในนี้อย่างนั้นเหรอ? ตระกูลมังกรของฉันจะได้ประโยชน์อะไรจากพวกไร้ประโยชน์อย่างพวกนี้ล่ะ?"

หลงซวีนำสมาชิกคนตระกูลมังกรที่เหลือเดินเข้ามา เมื่อเห็นสภาพอันน่าสังเวชในกระดานหมากรุก ก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวอย่างไม่พอใจ

"ท่านหลงซวี!"

ทุกคนคุกเข่าลงบนพื้นตามๆ กัน และคารวะต่อเขา

คนในกระดานหมากรุกต้องการจะออกมา แต่ก็พบว่าตนเองคล้ายกับถูกกับดักล้อมเอาไว้ชั้นหนึ่ง และไม่อาจออกจากกระดานหมากรุกได้โดยสิ้นเชิง

"ประหยัดพลังเอาไว้เถอะ หลังจากเข้าไป ถ้าหากไม่สามารถต่อสู้จนทะลวงผ่านกระดานหมากรุกได้ ก็ไม่อาจออกมาได้!"

หลงซวีกล่าวอย่างเยือกเย็น

"ห๊ะ?"

คนด้านในตกใจจนหน้าถอดสี

"ผู้ที่สร้างตำหนักมังกรแห่งนี้ เป็นผู้วิเศษที่มีพลังมังกรในครอบครอง เขาจะต้องมีช่องทางการส่งพลังมังกรที่เก็บเอาไว้ในจักรกลทั้งหมดในตำหนักมังกรอย่างแน่นอน การขนส่งเหล่านี้สามารถผ่านได้ทั้งพลังแห่งสวรรค์ และพลังมังกร! ที่ก่อนหน้านี้เขาเก็บเอาไว้ก็เพียงเพื่อทดสอบคนของชีพจรมังกรใต้ดินเหล่านั้น ฉะนั้นจึงไม่ได้เก็บพลังมังกรเอาไว้ และเพียงแค่ใช้พลังแห่งสวรรค์กับจักรกล เพื่อให้พวกมันเกิดการเคลื่อนไหวก็เท่านั้น บัดนี้เจ้าหมอนี่ได้ถ่ายเทพลังมังกรให้แก่พวกมันแล้ว พลังที่แท้จริงของพวกมันก็จะแสดงออกมาได้อย่างชัดเจน!"

หลงซวีกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"อะไรนะ?"

"ท่านหลงซวี ในเมื่อผู้สร้างตำหนักมังกรมีพลังมังกร เช่นนั้นก็น่าจะเป็นคนตระกูลมังกรของพวกเรา แล้วทำไมเขาถึงใช้พลังแห่งสวรรค์ที่ด้อยกว่า ในการเลือกผู้สืบทอดในกลุ่มคนของชีพจรมังกรใต้ดิน แทนที่จะเลือกคนในตระกูลมังกรของเราโดยตรง? คนในตระกูลมังกรแต่ละคนของเรามีความสามารถเป็นอย่างมาก ซึ่งดีกว่าคนธรรมดาทั่วไปหลายเท่านัก แล้วทำไมเขาถึงสนใจสิ่งที่ด้อยกว่าและละทิ้งสิ่งสำคัญไปได้ล่ะ?"

คนตระกูลมังกรคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะกล่าวถาม

หลงซวีขมวดคิ้วเล็กน้อย และเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเอ่ยปากกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า: "เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้แน่ชัดเหมือนกัน รู้แค่ว่าผู้ที่สร้างตำหนักมังกรคนนั้นทรยศตระกูลมังกรของเรา"

"ที่แท้ก็เป็นคนทรยศนี่เอง!"

"มิน่าล่ะ...."

ทุกคนแสดงทีท่าว่าเข้าใจในทันที

"ท่านหลงซวี ตอนนี้ควรจะทำอย่างไรดีครับ?"

"ตอนนี้? แน่นอนว่าต่อสู้เพื่อฝ่าด่านกระดานหมากรุกนี้เสียก่อน!"

หลงซวีกล่าวอย่างเยือกเย็น จากนั้นเขาก็กระโดดขึ้น และเข้าไปในกระดานหมากรุก

คนตระกูลมังกรในกระดานหมากรุกเห็นเช่นนี้ ต่างก็รู้สึกมีขวัญกำลังใจขึ้นมา

"ท่านหลงซวีลงมือด้วยตัวเอง แล้วทำไมจะต้องกลัวเศษเหล็กเหล่านี้ด้วยล่ะ?"

"ถูกต้อง พวกเรามีคนมาช่วยแล้ว!"

ทุกคนแสดงสีหน้าดีอกดีใจ

"พวกคุณตามฉันไปทำลายจักรกลเหล่านี้!"

หลงซวีกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม และสาวเท้าก้าวไปยังด้านหน้าโดยตรง

คนอื่นๆ ก็ตามเข้าไป

แต่เพราะกฎกติกาของกระดานหมากรุก พวกเขาเพียงแค่ขยับเล็กน้อย หุ่นจักรกลในกระดานหมากรุกก็ขยับตามเช่นเดียวกัน

เพียงแต่ที่แตกต่างก็คือ หุ่นจักรกลในกระดานหมากรุกเหล่านี้ไม่ได้เคลื่อนย้ายไปยังพวกเขา แต่ทั้งหมดกลับเข้าไปหาแม่ทัพโดยตรง

เมื่อหลงซวีและทุกคนเคลื่อนไปถึงด้านหน้าหุ่นจักรกลเหล่านั้น หุ่นจักรกลทั้งหมดในกระดานหมากรุกก็ได้รวมตัวกันทันที.....

"หืม?"

หลงซวีขมวดคิ้วขึ้นมาทันที และรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ

แต่เขาก็ขี้เกียจที่จะไปสนใจมากนัก

ถึงแม้ว่าหุ่นจักรกลเหล่านี้จะถูกถ่ายเทพลังมังกร แต่เมื่อเมื่อเทียบกับศักยภาพของเขาแล้ว ก็ยังคงสู้ไม่ได้

"ฉันจะทำการสังหารแกก่อน!"

หลงซวีตะโกนอย่างเยือกเย็น จากนั้นก็ยกมือขึ้น และทำการฟัน ‘เบี้ย’ อย่างโหดเหี้ยม

ครืน!

พลังมังกรอันคมกริบฟันไปยังมันราวกับพระจันทร์เสี้ยว

พลังมังกรที่พุ่งขึ้นสูง ต้องการที่จะทะลวงผ่านความว่างเปล่า

แต่ในขณะที่เข้าใกล้ ‘เบี้ย’ ตัวนั้น

คว้าง!

จู่ๆ แสงหลากสีก็ปรากฏออกมา และขัดขวางพลังมังกรนั้น

"อะไรกัน?"

หลงซวีตกตะลึง.....

คมมีดปะทะเข้ากับแสงหลากสีนั้น

ไม่ว่าหลงซวีจะออกแรงอย่างไร ก็ไม่อาจฟันทำลายมันได้

ในเวลานี้ รูปปั้นทั้งสองข้างก็พุ่งเข้ามา จากนั้นก็ยกคมดาบในมือขึ้นมาตามๆ กัน และฟันเข้าไปยังหลงซวี

หลงซวีไม่กล้าลังเลใจ และถอยหลังในทันที