บทที่ 3820 คนและมังกรรวมกันเป็นหนึ่ง?

มังกรยักษ์ขนาดมหึมาเลือกที่จะไม่เผชิญหน้าต่อสู้กับหลงจื่ออีก

มันบินวนอยู่บนท้องฟ้า และรวบรวมพลังอย่างต่อเนื่อง คล้ายกับว่ากำลังมองหาจุดอ่อนของหลงจื่ออยู่

ซึ่งการกระทำที่แสดงออกมานี้ไม่เหมือนกับหุ่นจักรกลอันเยือกเย็นที่ไม่มีความคิดไม่มีความรู้สึก

ยกเว้นแต่ว่าคนที่สร้างมัน จะทำการป้อนโปรแกรมบางอย่างลงไปล่วงหน้า ไม่เช่นนั้นมันก็จะไม่มีทางเป็นเช่นนี้

หลงจื่ออกสั่นขวัญแขวน มองมังกรเหล็กยักษ์อย่างไม่อยากจะเชื่อ

เห็นเพียงแต่ว่าจู่ๆ มังกรยักษ์ก็อ้าปากกว้าง แล้วพ่นเปลวเพลิงมายังหลงจื่อโดยตรง

ฟู่!

เปลวเพลิงมังกรอันน่าสะพรึงกลัวได้พ่นเข้ามาทันที

หลงจื่อรีบใช้โล่โลหิตต่อไป เพื่อต้านทานเปลวเพลิงมังกรอันน่าสะพรึงกลัวนี้

เมื่อเปลวเพลิงมังกรที่ทำลายล้าง ปะทะเข้ากับโล่โลหิต ก็กระจัดกระจายไปทุกทิศทางทันที

เปลวเพลิงมังกรที่กระจายไปทุกทิศทางได้เผาไหม้และหลอมละลายทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่บนพื้นทันที

ผืนดินได้กลายเป็นหินแม็กมา และต้นไม้ใบหญ้าต่างก็กลายเป็นเถ้าถ่าน

ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่โดยรอบไม่มีเหลือ

หลงจื่อกัดฟันแน่นเพื่อยืนหยัดต้านทานต่อไป

หากต้องการจะต้านทานเปลวเพลิงมังกรนี้ ย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย

พอเปลวเพลิงมังกรจบสิ้นลง หลงจื่อก็หายใจกระหืดกระหอบ เหงื่อไหลโทรมกาย

ถึงแม้จะได้รับค่ายกลเลือดแล้ว แต่ค่ายกลเลือดก็ไม่ได้สมบูรณ์แบบ และการเพิ่มระดับของเขาก็มีอย่างจำกัด

การที่เขาสามารถรับการโจมตีของมังกรเหล็กยักษ์ตัวนี้ได้โดยไม่ตาย ก็ถือเป็นขีดจำกัดของเขาแล้ว

สิ่งที่จะต้องทำในตอนนี้ก็คือถ่วงเวลา

ตราบใดที่สามารถถ่วงเวลาให้พลังงานของมังกรเหล็กยักษ์ตัวนี้หมดสิ้นลงได้ ตนเองก็จะสามารถมีชีวิตรอด

หลงจื่อเชื่อว่า มังกรเหล็กยักษ์ตัวนี้จะต้องยืนหยัดไปได้อีกไม่นานอย่างแน่นอน

เพราะที่มังกรยักษ์ตัวนี้สามารถเคลื่อนไหวได้ ก็คือการอาศัยหัวใจของหลินหยางโดยสิ้นเชิง

หัวใจของหลินหยางถูกหลอมรวมกับหัวใจมังกร ด้วยเหตุนี้จึงมีพลังหัวใจมังกรอันแข็งแกร่งในครอบครอง

แต่นี่ก็ไม่อาจทำให้มังกรเหล็กยักษ์ยืนหยัดอยู่ตลอดไปได้

ถึงอย่างไรอุปกรณ์ของมังกรเหล็กยักษ์ก็ไม่สอดคล้องกับหัวใจดวงนี้

ฉะนั้นสิ่งที่ทำให้มันเคลื่อนไหวอยู่ได้ ก็เพราะพลังมังกรอันแข็งแกร่งที่แฝงอยู่ในหัวใจของหลินหยางโดยสิ้นเชิง

ตอนนี้หลงจื่อกำลังเดิมพันอยู่

เดิมพันว่าหลินหยางได้มอบพลังแห่งหัวใจมังกรให้แกมังกรเหล็กยักษ์ตัวนี้ แต่ไม่ได้ป้อนความคิดให้มันแต่อย่างใด

ถ้าหากมังกรเหล็กยักษ์ตัวนี้มีความคิดของหลินหยางด้วย เช่นนั้นก็จบเห่แล้ว

ด้วยเหตุนี้ หลงจื่อจึงล่าถอย และไม่คิดที่จะเผชิญหน้าต่อสู้กับมังกรเหล็กยักษ์โดยสิ้นเชิง

เพียงแต่เมื่อเขาถอยหลัง

กรร!

จู่ๆ มังกรเหล็กยักษ์ตัวนั้นที่บินวนอยู่ในอากาศก็ส่งเสียงคำรามอันดังสนั่นออกมา

ในชั่วพริบตา พื้นโดยรอบตัวหลงจื่อก็ถูกกำแพงเปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวล้อมรอบเอาไว้

กำแพงเปลวเพลิงเหล่านี้พุ่งขึ้นสูงโดยตรง ในชั่วพริบตา คาดไม่ถึงว่ามันจะเชื่อมต่อกับชั้นหินสูงสุดที่อยู่ด้านบน

"อะไรกัน?"

หลงจื่อตกตะลึง

ชั้นหินสูงสุดถูกเชื่อมต่ออย่างนั้นเหรอ?

นั่นก็หมายความว่า เขาในตอนนี้ถูกล้อมไปด้วยเปลวเพลิงโดยสิ้นเชิง

ซึ่งนี่ได้กลายเป็นกรงแห่งเปลวเพลิงไปแล้ว

ตนเองจึงไม่อาจหลบหนีได้อีกต่อไป....

ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ไปได้?

นี่คือวิธีการอะไรกัน?

หลงจื่อตกใจจนอกสั่นขวัญแขวน ขามองไปยังเปลวเพลิงที่สีแดงราวกับเลือดเหล่านั้น และเข้าใจอะไรบางอย่างในทันที

"ที่แท้เมื่อครู่นี้ที่เจ้าตัวนั้นถอยออกไป มันไม่ได้เกรงกลัวโล่โลหิตของฉันแต่อย่างใด แต่มันจงใจที่จะปล่อยพลังมังกรของมันออกมา เพื่อปกคลุมโดยรอบฉัน ให้กลายเป็นกรงแห่งเปลวเพลิง เมื่อกักขังฉันเอาไว้นี่เอง!"

"นี่ไม่ใช่วิธีการที่จักรกลซึ่งเป็นสิ่งไม่มีชีวิตจะสามารถทำได้โดยสิ้นเชิง!"

"เจ้าตัวนี้ จะต้องมีความคิด! จะต้องมีความคิดอย่างแน่นอน!"

หลงจื่อเงยหน้าขึ้นมาทันที แล้วมองไปยังเปลวเพลิงนั้น

แต่ก็เห็นเพียงว่ามังกรเหล็กยักษ์ได้ทะลุผ่านกำแพงเปลวเพลิงอันร้อนแผดเผา แล้วเข้ามายังในกรงแห่งเปลวเพลิงนี้โดยตรง!

"ไอ้สารเลว แกยังไม่ตายอีกเหรอ?"

หลงจื่อส่งเสียงคำรามออกมา

"ยังไม่ได้สังหารแก ฉัน...จะตายง่ายๆ ได้ยังไงกันล่ะ?"

มังกรเหล็กยักษ์ส่งเสียงอย่างไม่รีบไม่ร้อนออกมา

แต่น้ำเสียงจังหวะการพูดนี้ เหมือนกันกับหลินหยางทุกประการ!

หลงจื่อตกใจจนอกสั่นขวัญแขวน

หรือว่าคนคนนี้ จะรวมกันเป็นหนึ่งกับมังกรยักษ์ตัวนี้แล้ว?