บทที่ 3832 หมอกเลือด

หมอกเลือดพุ่งทะลักออกมาด้านนอก กลืนทั้งสองคนที่อยู่บริเวณประตูทางเข้าทันที

“อา อา!”

“ช่วยด้วย! ช่วยผมด้วย!”

ทั้งสองคนถูกหมอกเลือดกัดเซาะ เนื้อหนังมังสาบนร่างจะหลุดออกมาแล้ว

เหมือนคนทั้งคนจะละลายแล้ว

หลงเสี้ยวและคนอื่นๆที่อยู่ทางด้านนี้ต่างมองด้วยความสยดสยอง

“เขา….พวกเขาเป็นอะไรเหรอ?”

“เร็ว รีบไปช่วยคน!”

หลงฉีรีบตะโกนขึ้น แล้วพาคนตระกูลมังกรจำนวนหนึ่งพุ่งไปทางนั้นทันที

แต่คนเหล่านี้ยังไม่ได้เข้าใกล้คนตระกูลมังกรสองคนนั้น ก็ได้เห็นร่างของพวกเขากลายเป็นเลือด และตายอยู่กลางหมอกเลือดแล้ว

“ห้ะ?”

ทุกคนต่างตกใจ

“หลงฉี รีบพาพวกเขาถอยหลังเร็ว!”

หลงเสี้ยวตะโกนขึ้น จากนั้นรีบกระโจนพุ่งไปด้านหน้า และขับเคลื่อนพลังมังกรดันไป

ฮูลาลา

พลังมังกรมากมายทะลักออกมาจากร่างหลงเสี้ยว

พลังมังกรนี้เป็นเหมือนตาข่ายใหญ่อันหนึ่ง ปกคลุมไปทั่วหมอกเลือด

ไม่นาน หมอกเลือดก็ถูกสกัดกั้น

หลงเสี้ยวกัดฟันแน่น และค่อยๆกดหมอกเลือดเหล่านี้เข้าไปในตำหนักจี้หลง

คนตระกูลมังกรที่เหลือเห็นฉากนี้ ก็ต่างพากันทยอยขับเคลื่อนพลังมังกรช่วยเหลือหลงเสี้ยว

หลงฉีฉกฉวยโอกาสวิ่งไปทางประตูใหญ่ เมื่อรอหมอกเลือดถูกพลังมังกรผลักเข้าในประตูแล้ว เขาก็รีบกระจายพลังปิดประตูหินขนาดใหญ่ทันที

เมื่อจัดการเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็ต่างนั่งอิดโรยลงบนพื้น หายใจหอบแฮ่กๆ

อวี่ปี้หงและคนอื่นๆยังคงหวาดผวาอยู่….

“เมื่อกี้…คืออะไรเหรอ?”

“ด้านในตำหนักมีอะไรกันแน่?”

ทุกคนถามด้วยความแปลกประหลาดใจ

หลงเสี้ยวเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก พูดด้วยน้ำเสียงอึมครึมว่า: “ตำหนักจี้หลงเป็นตำหนักที่ใช้เซ่นไหว้ตระกูลมังกร ข้างในมีแท่นบูชากับวงเวทย์อันหนึ่งของตระกูลมังกร นอกเหนือจากนี้ ก็ไม่มีอะไร”

“งั้นหมอกเลือดนี้มาจากไหนเหรอ?”

ฉินเจี้ยนหนู่เดินมาถาม

หลงเสี้ยวอึมครึมอยู่สักพักหนึ่ง จากนั้นส่ายหน้าไปมา แล้วพูดว่า: “ผมก็ไม่รู้”

“ไม่รู้เหรอ?”

คนจำนวนหนึ่งมองตากัน และอดไม่ได้ที่จะระวังตัวขึ้นมา

ครืน!

ครืน!

ครืน…

เวลานี้ ด้านในตำหนักจี้หลงมีเสียงดังน่ากลัวดังมาอีกครั้งอย่างต่อเนื่อง

ทุกคนหัวใจเต้นแรง ขนลุกซู่

ทั้งตำหนักจี้หลงสั่นไหวขึ้นมาอีกครั้ง

ฉินเจี้ยนหนู่หันหน้ามองไป นัยน์ตากระเพื่อมขึ้นมีแต่ความกังวลใจ หันมาพูดว่า:

“ตระกูลมังกร ฉันขอเตือนให้พวกคุณกระจายตัวออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด นอกจากนี้จะต้องทำม่านพลังบริเวณนี้ด้วยอันหนึ่ง อันหนึ่งอาจจะไม่พอ ตัดบริเวณนี้ออกจากโลกภายนอก ถึงอย่างไรตำหนักจี้หลง ก็จะหนุนไม่ไหวละ ถ้าหมอกเลือดข้างในกระจายสลายออกมา มันจะเป็นภัยต่อตระกูลมังกร!”

หลงเสี้ยวได้ฟัง ก็มองไปทางตำหนักจี้หลง

เป็นเช่นนั้นจริงๆ ตอนนี้ผนังตำหนักจี้หลงได้ปรากฎรอยแตกแล้ว

แม้จะไม่รู้ว่าภายในเกิดอะไรขึ้น แต่ตำหนักจี้หลงจะประคองไม่ไหวแล้ว

“เอาเด็กกับคนแก่ออกไปจากที่นี่ ส่วนคนที่เหลือเอาวัสดุมาสร้างวงเวทย์ม่านพลังเดี๋ยวนี้”

“ท่านหลงจื่อ เกรงว่าคนของพวกเราจะไม่พอนะ”

มีคนหนึ่งพูดด้วยความกังวล

“ถ้าไม่พอ ก็เอาคนที่ถูกจับเหล่านั้นมาช่วยเหลือสิ แต่พวกคุณต้องรับปากว่าจะปล่อยพวกเขานะ ไม่ใช่นั้นพวกเขาจะไม่มีทางช่วยพวกคุณด้วยความจริงใจหรอก!”

ฉินเจี้ยนหนู่พูดอีกครั้ง

หลงเสี้ยวขมวดคิ้วเป็นปม ครุ่นคิดอยู่นานมาก จากนั้นพยักหน้า

ตอนนี้รักษาตระกูลไว้ก่อนค่อยว่ากันอีกที

ไม่นาน ทุกคนก็ขมักเขม่นช่วยกันขึ้นมา

“คุณหนู พวกเราก็จะไปช่วยเหรอ?”

จิ่วอวี้เข้ามาพูดใกล้ๆด้วยความระแวดระวัง

“พวกเรารอท่านอยู่ที่นี่เถอะ ถึงอย่างไรเรื่องของตระกูลมังกร ก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรา”

ฉินเจี้ยนหนู่พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

ทุกคนทยอยพยักหน้า และมองไปทางกระดูกศีรษะมังกร ภายในใจก็อดไม่ได้ที่จะกังวลขึ้นมา

เข้าไปหลายชั่วโมงแล้ว ทำไมไม่มีการเคลื่อนไหว?

ม่านพลังลอยสูงขึ้นมา คนตระกูลมังกรที่กำลังทำงานเร่งก็ค่อยๆหยุดลง

พวกเขากลับมารวมตัวข้างกายของหลงเสี้ยว จากนั้นมองไปทางด้านตำหนักจี้หลง และหายใจหอบแฮ่กๆ

เพราะว่าวางแผนเร่งด่วน คนมากมายจึงใช้ประโยชน์จากพลังมังกร