บทที่ 3836 ถูกสังหาร

หลินหยางแน่ใจว่าวิธีการของตนเองเพียงพอที่จะทำให้เย่เหยียนไม่อาจฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ แต่เนื้อหนังมังสาของเขาไม่เหมือนกับคนธรรมดาทั่วไป

เขาเชี่ยวชาญในวิธีการดัดแปลง ร่างกายของเขาได้ดูดซับและหลอมรวมร่างของผู้แข็งแกร่งและยอดฝีมือจำนวนมากมาย

เนื้อหนังมังสาเช่นนี้ยากที่จะทำลาย อีกทั้งยากที่จะเน่าเปื่อยได้ ไม่เช่นนั้นในตอนนั้นหลินหยางก็คงจะไม่สนใจที่จะทำให้เลือดเนื้อของเย่เหยียนสูญสิ้นไปโดยสิ้นเชิง

ตอนนี้หลินหยางได้ครอบครองพลังบรรพบุรุษมังกรแล้ว ก็ยังสามารถทำให้เขากลายเป็นเถ้าถ่านได้ ฉะนั้นจึงให้ฉางหลานฟู้ไปจัดการเรื่องนี้

ฉางหลานฟู้รับปากอย่างเชื่อมั่นในตัวเอง

จิ่วอวี้และคนอื่นๆ ให้ความร่วมมือกับเขา ฉะนั้นคงไม่เป็นปัญหาใหญ่

พอจัดการเรื่องราวของชีพจรมังกรใต้ดินเสร็จ หลินหยางก็เก็บข้าวของเล็กน้อย และเตรียมที่จะกลับไปยังแดนมังกร

ตอนนี้เขาต้องรีบไปหาไป๋ฮั่วสุ่ยเพื่อสอบถามเรื่องราวเกี่ยวกับองค์กรและบรรพบุรุษมังกร

ถ้าหากบันทึกในตำราบรรพบุรุษมังกรเป็นเรื่องขององค์กรจริงๆ และเป็นสิ่งที่เป็นความจริงทุกประการ เช่นนั้น....หลินหยางก็จะต้องทำการเตรียมป้องกันโดยเร็วที่สุด

"พี่หลิน นี่ท่านจะไปไหนเหรอคะ?"

เมื่อเห็นหลินหยางพูดคุยกับชวี่เจิ้งเสร็จแล้ว ก็เตรียมสวมเสื้อคลุมและออกไปจากตำหนักด้านในภูเขาเทียนเสิน ฉินเจี้ยนหนู่เห็นเช่นนี้ จึงเดินเข้าไปแล้วเรียกเขาทันที

หลังจากที่ออกมาจากชีพจรมังกรใต้ดินแล้ว ฉินเจี้ยนหนู่ เม่ยเมิ่งก็สูญเสียเป้าหมายในการดำรงชีวิตไปโดยสิ้นเชิง

พวกเธอไม่รู้เลยว่าต่อจากนี้ไปควรจะทำอะไร

ตระกูลฉินเจี้ยนก็ปรับตัวไปตามสถานการณ์ ต้องการที่จะใช้ประโยชน์จากเธอเพื่อไปเอาใจกองกำลังเทพยุทธ์ ฉินเจี้ยนหนู่จึงสิ้นหวังกับตระกูลถึงที่สุด และไม่คิดที่จะกลับไปโดยสิ้นเชิง

เม่ยเมิ่งก็ต้องการที่จะก่อตั้งตระกูลดาบโลหิตขึ้นมาใหม่อีกครั้ง แต่ท่านย่าดาบโลหิตก็ได้เสียชีวิตลงแล้ว ฉะนั้นตระกูลดาบโลหิตจึงสูญสิ้นบุคคลที่มีความสามารถ

จึงไม่มีความปรารถนาที่จะก่อตั้งตระกูลขึ้นใหม่อีกต่อไป

เมื่อเห็นฉินเจี้ยนหนู่เดินมา เม่ยเมิ่งก็วางเครื่องมืออันแปลกประหลาดตรงหน้าลง และรีบเดินเข้ามา

"ฉันวางแผนจะกลับไปที่แดนมังกรน่ะ"

"กลับไปทำธุระเหรอคะ?"

"อืม เป็นเรื่องที่สำคัญมาก"

"พี่หลิน ฉันจะไปกับคุณด้วย"

ฉินเจี้ยนหนู่รีบกล่าว

"เอ่อ...."

หลินหยางนิ่งอึ้งไป

"คุณหลิน คุณวางใจได้ พวกเราจะไม่สร้างเรื่องยุ่งยากให้กับคุณอย่างแน่นอน พวกเพียงแค่อยากเปิดหูเปิดตาชื่นชมความเจริญรุ่งเรืองของโลกใบนี้ ก็เท่านั้นเองค่ะ!"

เม่ยเมิ่งปิดปากแล้วยิ้ม

"เช่นนั้นเหรอ? อย่างนั้นก็ไม่มีปัญหา?"

หลินหยางพยักหน้าอย่างเงียบๆ

"สุดยอดไปเลย!"

เม่ยเมิ่งส่งเสียงออกมาด้วยความดีใจ

ฉินเจี้ยนหนู่ก็แสดงรอยยิ้มออกมา ความโศกเศร้าบนใบหน้าก็ค่อยๆ มลายหายไป

"พวกคุณไปจัดเก็บข้าวของเถอะ ตอนบ่ายจะมีรถมารับพวกเราที่นี่"

หลินหยางยักไหล่เล็กน้อยแล้วกล่าว

"โอเคค่ะ"

"พวกเราก็ไม่มีข้าวของอะไรที่จะต้องเก็บหรอกค่ะ"

หญิงสาวสองคนยิ้มแล้วกล่าว

หลินหยางส่ายหน้าอย่างจนใจ

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ เงาร่างหนึ่งก็ได้วิ่งออกมาจากอุโมงค์ของชีพจรมังกรใต้ดิน

คนคนนั้นก็คือจิ่วอวี้

แต่เห็นเพียงว่าเขามีท่าทีรีบร้อน หายใจกระหืดกระหอบ ด้วยสีหน้าที่กระวนกระวายใจ

"ผู้นำพันธมิตรครับ! ท่านผู้นำพันธมิตร! เกิดเรื่องแล้วครับ!"

จิ่วอวี้ตะโกนด้วยตัวที่สั่นสะท้าน

"เกิดอะไรขึ้น?"

หลินหยางมองไปยังจิ่วอวี้ด้วยความประหลาดใจ

เห็นเพียงจิ่วอวี้สาวเท้าเดินเข้ามา จากนั้นก็คารวะแล้วกล่าวด้วยเสียงที่สั่นเครือว่า: "ท่านผู้นำพันธมิตร เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ ตระกูลมังกร.....ถูกสังหารแล้วครับ!"

"อะไรนะ?"

หลินหยางตัวแข็งทื่อไปโดยสิ้นเชิง

เม่ยเมิ่งและคนอื่นๆ ที่อยู่โดยรอบต่างก็ตกตะลึงตาค้าง แทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน

"คุณ....คุณไม่ได้มั่วใช่ไหม? ตระ....ตระกูลมังกรถูกสังหารได้ยังไงกัน? พวกเขามีพลังมังกรที่แข็งแกร่งที่สุดในชีพจรมังกรใต้ดินน่ะ!"

ฉินเจี้ยนหนู่เอ่ยปากด้วยความตกตะลึง

"พลังมังกรเหนือชั้นกว่าพลังแห่งสวรรค์ แล้วใครในชีพจรมังกรใต้ดินจะสู้ได้กันล่ะ?"

เม่ยเมิ่งกล่าวถามด้วยเสียงเคร่งขรึม

แต่จิ่วอวี้ทำท่าเหมือนจะร้องไห้: "ฉัน....ฉันก็ไม่รู้แน่ชัดเหมือนกัน....รู้ค่านี่เป็นข่าวที่ฉางหลานฟู้ส่งมาให้....."