ตอนที่ 3841
บทที่ 3846 หาคน
October 21, 2026
แววตาของฉู่จื่อหมิงนั้นแสดงความรำคาญออกมา แต่กลับไม่อยากพูดอะไรอีก ทำได้เเค่เพียงยิ้มและยื่นมือออกไปหาซูเหยียน
“ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะประธานซู รอให้ปรับปรุงแก้ไขสัญญาเสร็จเรียบร้อยแล้วเราค่อยมานั่งคุยรายละเอียดกันอีกที”
ซูเหยียนชะงักไป
แต่ทว่าหลินหยางกลับเอื้อมมือไปจับมือพร้อมกับพูดเสียงราบเรียบว่า “เข้าใจแล้วครับประธานซู งั้นคุณกลับไปก่อนเถอะ”
ใบหน้าของฉู่จื่อหมิงนั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่ทว่าภายในใจกลับซ่อนความชั่วร้ายเอาไว้ลึกๆ
และไม่นาน เลขาได้พาฉู่จื่อหมิงออกไปจากห้องทำงาน
“ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ แรงหึงถึงได้รุนเเรงขนาดนี้?”
ซูเหยียนนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกับกรอกตามองหลินหยางพร้อมกับเอ่ยถามแต่ทว่ามุมปากกลับมีรอยยิ้ม
“นี่ไม่ใช่ปัญหาการหึงหรือไม่หึง นี่มันเป็นศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายคนหนึ่ง”
หลินหยางพูดเสียงเรียบ “คนๆนี้พออยู่ต่อหน้าผมแล้วปฏิบัติกับคุณอย่างเอาอกเอาใจ หรือจะพูดอีกอย่างหนึ่งว่าเป็นคนค่อนข้างที่จะทะเยอทะยาน ถ้าหากว่าผมไม่มีความรู้สึกสะทกสะท้านอะไรเลย นั่นยั
ถือว่าผมยังเป็นผู้ชายอยู่ไหมล่ะ?”
“โอเคๆ ที่คุณพูดก็ถูกนั่นแหล่ะ”
ซูเหยียนทั้งยิ้มทั้งหัวเราะ ความรู้สึกตอนนี้มันดีมาก
“เอ้อใช่ คุณคิดยังไงกับสัญญาฉบับนี้เหรอ?”
ดูเหมือนว่าซูเหยียนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้จึงมองไปที่หลินหยางพร้อมกับเอ่ยถามเขา
“สัญญาประเภทนี้ระบุชัดเจนว่าผลตอบแทนต้องเป็นเงิน เรายังจะต้องดูอีกเหรอ? อีกฝ่ายมาที่นี่ได้มามาเพื่อจะทำสัญญาร่วมมือ เเต่มาที่นี่เพราะพวกเขาไม่สามารถทำเงินได้มากเท่าไหร่นักจากสัญญาฉบับนี้ หรือถ้าทำเงินได้ ถ้ายึดตามฝั่งซิงเจียกรุ๊ปก็คงไม่ได้สนใจสัญญาที่ทำเงินได้น้อยขนาดนี้หรอก”
“ที่คุณพูดหมายความว่าที่พวกเขามาก็คือตั้งใจพุ่งเป้ามาที่ฉันงั้นเหรอ?”
“เป็นอย่างนั้นแน่นอนล่ะ”
“แล้ว…เเล้วทำไมคุณไม่เตือนฉันก่อนล่ะ?”
ซูเหยียนถอนหายใจ “ถ้าหากว่าฝ่ายตรงข้ามไม่ได้มีเป้าหมายที่มันไม่บริสุทธิ์ ฉันก็คงจะปฏิเสธไปตั้งนานแล้ว แล้วทำไมคุณต้องไปตอบตกลงล่ะ?”
“มีคนเอาเงินมาให้คุณ คุณจะไม่เอางั้นเหรอ?”
หลินหยางหัวเราะเบาๆ “แล้วอีกอย่าง คุณเป็นคนยังไงคิดว่าผมไม่รู้เหรอ? หรือถ้าเขาคิดที่จะตามจีบคุณ คุณก็ไม่สามารถตอบตกลงเขาได้!”
“เพราะงั้นเเสดงว่าคุณจะขายฉันใช่ไหม?”
“จะเป็นไปได้ยังไงล่ะ? จะขายอะก็ขายไปแต่ใครจะไปขายภรรยาตัวเอง!”
“คุณก็”
ซูเหยียนเหลือบตาขาวใส่เขาไปที
หลินหยางอยู่ในห้องทำงานจนถึงบ่ายและได้พาซูเหยียนออกไปกินข้าวเรียบร้อย
กินข้าวเสร็จ หลินหยางกะว่าจะอยู่ค้างที่นี้ซักคืน แต่ดูจากความเหนื่อยล้าของซูเหยียน หลังจากที่ส่งเธอเข้านอนเรียบร้อยแล้ว เขาก็ได้หยิบเสื้อคลุมพร้อมกับออกจากบ้านไป
เเละเมื่อลงมาจากตึกแล้วหลินหยางก็จุดบุหรี่เพื่อสูบ หลังจากนั้นเขาจึงกดโทรออกหาหม่าไห่ทันที
“ฉู่จื่อหมิงที่อยู่ซิงเจียกรุ๊ป ตอนนี้อยู่ที่ไหน?”
“คืนนี้เขามีนัดที่คลับเฮาส์ส่วนตัวครับ ตอนนี้เขาน่าจะยังกินข้าวอยู่”
หม่าไห่ตอบ
“โอเค”
หลินยางกดวางสาย จากนั้นก็แปลงร่างกลายเป็นหมอเทวดาหลิน และได้เรียกรถเพื่อที่จะไปคลับเฮาส์ทันที
ด้านนอกประตูคลับเฮาส์
“ขอโทษด้วยนะครับคุณผู้ชาย พอดีว่าที่นี่คือคลับเฮาส์ส่วนตัวที่ไม่สามารถเปิดให้คนนอกเข้าได้”
เเละเมื่อการ์ดหน้าประตูทั้งสองคนเห็นหลินหยางเดินเข้ามาใกล้จึงรีบขวางเอาไว้ทันที
และหนึ่งในการ์ดได้มองรูปร่างและท่าทางของหลินหยางแล้วก็ถึงกับตกใจ จากนั้นก็พูดด้วยความตื่นเต้นและดีใจอย่างออกนอกหน้า “ท่าน…ท่านคือหมอเทดาหลินใช่ไหมครับ?”
“ฉันเอง!”
หลินหยางพยักหน้า
“โอ้พระเจ้า เป็นคุณ…เป็นหมอเทวดาหลิน!”
“หมอเทวดาหลินครับ คุณรู้ไหมว่าคุณคือไอดอลของผมเลยนะ ผมขอลายเซ็นต์ได้ไหมครับ?”
“หมอเทวดาหลิน ผมน่ะเป็นแฟนตัวยงของคุณเลยนะครับ!”
การ์ดทั้งสองตื่นเต้นสุดๆเมื่อได้เจอหมอเทวดาหลินของพวกเขา
“ถ่ายรูปก็พอแล้วล่ะ”
หลินหยางยิ้มแล้วเอ่ยถาม “ประธานฉู่ของซิงเจียกรุ๊ปอยู่ข้างในใช่ไหม? ฉันมาหาเขา”
“หมอเทวดาหลินมาที่นี่เพื่อคุยเรื่องธุรกิจเหรอครับ? งั้นผมจะพาท่านเข้าไปเดี๋ยวนี้เลยครับ!”
การ์ดพูดด้วยควมตื่นเต้นดีใจ
“โอเค”
หลินหยางพยักหน้สแล้วนึกอะไรขึ้นได้พอดี จึงพูดออกไปว่า “ถ้าคืนนี้พวกนายตกงานล่ะก็ ไปสมัครงานที่หยางหัวได้เลยนะ เข้าใจไหม?”
การ์ดหนุ่มทั้งสองถึงกับหัวเย็นวาบขึ้นมาทันที แต่ทว่าก็ไม่ได้เข้าใจความหมายที่หลินหยางพูดทั้งหมด
“เชิญทางนี้ครับหมอเวดาหลิน!”
หนึ่งในการ์ดนั้นพูดพร้อมกับยิ้มแย้มและพาหลินหยางเดินเข้าไปด้านใน
คลับเฮาส์มีขนาดใหญ่และกว้างขวางมาก ภายในตกแต่งและประดับประดาอย่างหรูหรา มีบริกรสาวสวยมากกว่ายี่สิบคนที่ยืนอยู่ตามทางเดิน
และเห็นได้ชัดว่าเหล่าสาวๆนั้นตกใจกับการมาของหลินหยาง
“นั่นคือ…หมอเทวดาหลิน?”