บทที่ 385 พวกคุณไม่เข้าใจเกี่ยวกับแพทย์แผนจีน!

เข็มเงินบินออกไปยังบ้าคลั่ง เหมือนกับห่าฝนพุ่งไปทั่ว

ยิงฉงก็รู้ถึงความร้ายกาจของเข็มเงินเช่นกัน เขาพยายามหลบ แต่ก็ไม่สามารถหลบพ้นทั้งหมด บนตัวของเขาโดนเข็มเงินเสียบอยู่หลายสิบเล่ม ร่างกายล้มลงกับพื้นไม่สามารถลุกขึ้นได้อีก

"พ่อ!"

ยิงโพหล้างรีบวิ่งเข้ามาด้วยความร้อนรน

"ฉันไม่เป็นไร ก็แค่เส้นประสาทชาเพราะเข็มเงินพวกนี้! รีบดึงเข็มเงินออกให้ฉันที!" ยิงฉงพูด

"ได้!"

ยิงโพหล้างพยักหน้า รีบยื่นมือออกไป

แต่หลงโชมีเหรอที่จะปล่อยให้ยิงโพหล้างดึงเข็มเงินออกได้อย่างง่ายดายแบบนี้? เขารีบขว้างเข็มเงินออกไปอีกครั้ง

ครั้งนี้ เข็มเงินยังไม่ทันได้พุ่งออกไปถึงไหน เห็นเพียงเสื้อโค้ทตัวใหญ่ตัวหนึ่งลอยเข้ามาอย่างกะทันหัน คลุมเข็มเงินของหลงโชไว้ทั้งหมด

หลงโชรู้สึกอึ้ง เขาเพิ่งพบว่าโจวถิงก็ลงมือแล้ว

คิดไม่ถึงว่าหญิงวัยกลางคนคนนี้ก็มีวิชาศิลปะการต่อสู้

"หลงโช พูดดีๆไม่ชอบใช่หรือเปล่า? ตระกูลยิงของเราไว้หน้าคุณแล้ว คุณยังกล้ามาเป็นศัตรูกับตระกูลยิง? ได้ วันนี้ตระกูลยิงของเราจะหักแขนหักขาคุณด้วยอีกคนก็แล้วกัน!"

โจวถิงพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา หลังจากนั้นพุ่งตรงเข้ามาหาหลงโชทันที

อยากเห็นว่าเธอเป็นผู้หญิงวัยกลางคน หมัดและเท้าของเธอดุดันมาก แม้ว่าพละกำลังของเธอจะแตกต่างจากยิงฉงและคนอื่นไปเยอะมาก แต่ถ้าปล่อยให้เข้าประชิดตัว หลงโชเองก็รับมือไม่ไหวเหมือนกัน เพราะท้ายที่สุดหลงโชไม่ได้มีวิชาศิลปะการต่อสู้แต่อย่างใด

การโจมตีของหลงโชโดนยับยั้ง ยิงโพหล้างปลอดภัยแล้ว

เขาทำได้แต่ตั้งรับการโจมตีของโจวถิงด้วยสภาพที่สะบักสะบอม และหวังว่าหลินหยางจะมาช่วยเขา

เพียงแต่…สถานการณ์ในตอนนี้จะทำอะไรได้อีก?

หลินหยางสามารถโค่นล้มคนทั้งตระกูลยิงเหรอ?

มันเวอร์เกินไปหรือเปล่า!

หลงโชรู้สึกกังวลใจมาก

เดิมทีเขาอยากจบปัญหาของเรื่องนี้กับตระกูลยิงอย่างสันติ แต่เขามองข้ามสิ่งหนึ่งไป ในมุมมองของตระกูลยิง เขาและตระกูลยิงมันอยู่กันคนละระดับ

การจบปัญหาอย่างสันติ สิ่งสำคัญที่สุดคือทั้งสองฝ่ายต้องอยู่ในระดับเดียวกัน เพราะคนที่แข็งแกร่งกว่าไม่มีทางลดตัวลงมาคุยกับคนที่อ่อนแอกว่า

ในเวลานี้ หลินหยางโดนไล่ต้อนไปจนถึงมุมหนึ่ง

ถึงแม้เขาจะสามารถตั้งรับการโจมตีของยิงผิงจู๋และคนอื่น แต่ก็ทำได้เพียงตั้งรับอยู่ฝ่ายเดียวไม่สามารถรุกกลับ

สถานการณ์ในตอนนี้ดูเหมือนหลินหยางเริ่มเสียเปรียบแล้ว

"ฮึ่ม ก็นึกว่าหมอเทวดาหลินจะมีความสามารถพิเศษอะไร สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเลย ก็แค่อาศัยความเร็วและกำลังมาสู้กับพวกเรา แต่น่าเสียดาย วิธีการแบบนี้ของคุณใช้กับตระกูลยิงไม่ได้ คอยดูกระบวนท่าของผม กรงเล็บอินทรี!"

หลังสิ้นเสียง เห็นเพียงคนของตระกูลยิงคนหนึ่งยื่นกรงเล็บตรงเข้าไปหาคอของหลินหยางอย่างกระทันหัน

หลินหยางไม่รู้สึกตื่นตระหนก แววตาทั้งคู่เยือกเย็น ปล่อยหมัดพุ่งตรงเข้าไปหากรงเล็บ

แคว่ก!

ประสานกับกรงเล็บ มีเสียงกระดูกแตกหักดังขึ้นทันที

เห็นเพียงนิ้วมือทั้งห้าของคนคนนั้นหักทั้งหมด

"อะไรกัน?"

ทุกคนตกตะลึง

"แบบนี้ใช้ได้หรือเปล่า!"

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา มองข้ามหมัดและเท้าของคนอื่นอย่างกะทันหัน ชกหมัดใส่หน้าอกของคนคนนั้นโดยตรง

แคว่ก!

มีเสียงกระดูกแตกหักดังขึ้นอีกครั้ง

เห็นเพียงหน้าอกของคนคนนั้นยุบลงไปทันที เขาอ้าปากมีเลือดกระอักออกมา ร่างกายลอยกระเด็นออกไปสามเมตร กระแทกใส่โต๊ะเก้าอี้ที่ตั้งอยู่ตรงนั้น ล้มลงกับพื้นหมดสติไปโดยตรง

ส่วนหมัดและเท้าของคนอื่นกระหน่ำลงบนร่างกายของหลินหยางอย่างแรง แต่เขากลับดูเหมือนไม่เป็นไร หันไปชกหมัดใส่แก้มของคนที่อยู่ด้านข้าง

แก้มของคนคนนั้นก็ยุบลงทันทีเหมือนกัน ร่างกายลอยกระเด็นหมุนตัวอยู่กลางอากาศแล้วล้มกระแทกลงพื้นอย่างแรง ฟันทั้งหมดหลุดออกมาจากปาก ส่งเสียงคร่ำครวญอยู่บนพื้น

"หา?"

คนของตระกูลยิงรู้สึกหนังศีรษะชาไปหมด ตกใจจนเบิกตากว้าง

หลินหยางราวกับเหมือนเพิ่งเผยเขี้ยวหมาป่าในตอนนี้

เขาไม่ตั้งรับอีกแล้ว หันมาโจมตีแทน เป็นการโจมตีด้วยหมัดและเท้าด้วยกระบวนท่าธรรมดา

แต่ไม่มีใครสามารถต้านทานอนุภาพหมัดและเท้าของเขา

ปัง!

ปัง!

ปัง…

ในเวลาเพียงสิบกว่าวินาที มีคนของตระกูลยิงอีกสามคนโดนถีบลอยกระเด็นออกมาล้มกระอักเลือดอยู่บนพื้น

"ไม่ได้ หมัดและเท้าใช้กับคนคนนี้ไม่ได้!"