บทที่ 3855 พิสูจน์อย่างไร?

คนที่องค์กรส่งตัวมา ไม่ธรรมดาเลย

หากเผชิญหน้าประมือกันกับพวกเขา หลินหยางไม่กล้ารับประกันเลยว่าตนเองจะไม่เสียเปรียบ

อีกทั้งหากจะต้องประมือกันจริงๆ นั่นก็จะเป็นการเปิดเผยตัวตนของตนเอง

ตอนนี้ยังไม่สามารถต่อสู้กับองค์กรแบบซึ่งๆ หน้าได้

แต่จะไม่ช่วยฉางหลานฟู้ก็ไม่ได้

จะทำอย่างไรดี?

แววตาของหลินหยางค่อยๆ เย็นชาขึ้นมา เขากำหมัดแน่น

ก๊อกๆๆ

ในเวลานี้ ฉับพลันเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

"เข้ามา"

หลินหยางได้สติกลับมา และตะโกนกล่าวออกไปโดยตรง

ประตูถูกผลักเปิดออก และเลขาก็เข้ามายังห้องทำงาน

"ประธานหลิน ผู้อาวุโสเหล่านี้บอกว่าท่านเรียกพวกเขามาค่ะ"

เลขากล่าวด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็เห็นเหล่าหลงและผู้อาวุโสอีกสองสามท่านเดินเข้ามายังห้องทำงาน

เมื่อเห็นอย่างนี้ ดวงตาของหลินหยางก็สว่างไสวขึ้นมาทันที

"ฉันเรียกพวกเขามาเอง คุณไปชงชามาหน่อยนะ"

หลินหยางกล่าว

"ค่ะ"

เลขาปิดประตู

"นายท่าน!"

เหล่าหลงรีบทำความเคารพ จากนั้นก็ยิ้มพร้อมกับกล่าวแนะนำ : "นายท่าน ท่านเหล่านี้คือคนเหล่านั้นที่ฉันบอกกับท่าน พวกเขาล้วนเป็นนักโทษที่ถูกตระกูลมังกรขับไล่ออกมาเมื่อหลายปีก่อน"

"ท่านนี้ชื่อเหล่าหู่ ท่านนี้ชื่อหามา และอีกท่านหนึ่งชื่อเหล่าเอ๋อ....."

เหล่าหลงแนะนำทีละคน

ผู้อาวุโสเหล่านี้มีทั้งชายและหญิง การแต่งตัวส่วนใหญ่ก็เหมือนกับคุณลุงคุณป้าในสวนสาธารณะ

"เหล่าหู่ หามา? เหล่าเอ๋อ?"

หลินหยางมีสีหน้างุนงง : "ทำไมชื่อของพวกคุณถึงได้แปลกพิลึกเช่นนี้ล่ะ?"

"นายท่าน ไม่ใช่ว่าชื่อของพวกเราแปลกพิลึกหรอก แต่เป็นเพราะว่าชื่อของพวกเราไม่สามารถใช้ได้แล้วต่างหาก"

ผู้อาวุโสที่ชื่อเหล่าหู่คนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม : "นับตั้งแต่วินาทีที่เราถูกขับไล่ออกมาจากตระกูลมังกร เราก็เป็นนักโทษแล้ว จึงไม่สามารถใช้ชื่อเดิมได้อีก ดังนั้นเราจึงตั้งชื่อให้ตัวเองตามอำเภอใจ"

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง"

หลินหยางพยักหน้า

"เหล่าหลง คุณจะบอกกับเราว่า เจ้าหนุ่มคนนี้สามารถอภัยโทษให้พวกเราได้อย่างนั้นเหรอ? หึ เขาไม่ได้ดูแก่ไปกว่าหลานชายของฉันเลยนะ เขาจะมีความสามารถเช่นนี้ได้อย่างไร?"

หญิงชราที่ชื่อเหล่าเอ๋อกล่าวอย่างเย้ยหยัน

"เหล่าเอ๋อ อย่าเสียมารยาท!"

เหล่าหลงมีสีหน้าเปลี่ยนไป และตะคอกออกมาทันที : "นายท่านท่านนี้ไม่ใช่คนธรรมดาๆ เขาคือผู้สืบทอดเทพมังกร เป็นผู้นำคนใหม่ของตระกูลมังกรของเรา เป็นความหวังในการโผล่ขึ้นมาของตระกูลมังกร คุณกล้าดียังไงมาใช้น้ำเสียงพูดจาอย่างนี้?"

"เหล่าหลง ปีนี้คุณก็อายุ 100 กว่าปีแล้วนะ ฉันว่าคุณคงสายตาฝ้าฟาง หลงๆ ลืมๆ เจ้าหนุ่มคนนี้เป็นแค่คนธรรมดาๆ ไม่ได้มีอะไรพิเศษแม้แต่น้อย จะเป็นผู้รับการสืบทอดเทพมังกรได้อย่างไร?"

เหล่าเอ๋อยิ้มอย่างดูถูกเหยียดหยาม

"เหล่าหลง คุณอย่ามาล้อเล่นกับพวกเราเลย! เวลาของพวกเรามีค่ามากนะ!"

หามาก็อดไม่ได้ที่จะกล่าว

"พวกคุณ.....พวกคุณ....."

เหล่าหลงร้อนรนใจ ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี

ในทางกลับกันหลินหยางยิ้มเล็กน้อย และกล่าวอย่างตรงไปตรงมา : "ผู้อาวุโสทุกท่านดูเหมือนว่าจะสงสัยในตัวตนของฉันนะ?"

"คุณต้องการพิสูจน์ตนเองหรือไง?"

เหล่าเอ๋อกล่าวอย่างเย็นชา

"ถ้าผู้อาวุโสทุกท่านคิดว่าสิ่งนี้จำเป็น เช่นนั้นฉันก็จะทำมัน"

หลินหยางยักไหล่

"หึ ได้ เช่นนั้นคุณก็พิสูจน์ตนเองเถอะ"

เหล่าเอ๋อทำเสียงไม่พอใจ จากนั้นก็ยกมือขึ้นตบไปในอากาศตรงเข้าไปทางหลินหยาง

ครืน!

พลังมังกรส่งเสียงดังซัดสาดเข้ามาทางหลินหยาง

ถึงแม้ว่าพลังมังกรนี้จะไม่ได้แข็งแกร่งมากพอ แต่มันก็มีพละกำลังมาก ทำให้คนคาดเดาไม่ได้ และยากที่จะรับมือ

แต่ทว่า

หลินหยางไม่ได้ขยับเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย และยืนอยู่ที่เดิมอย่างใจเย็น ปล่อยให้พละกำลังนั้นจู่โจมเข้ามา

ปัง!

พลังมังกรกระแทกเข้าไปบนตัวของหลินหยาง เหมือนกับประทัดที่ระเบิดออก และส่งเสียงดังออกมาเบาๆ

จากนั้น.....ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก.....