บทที่ 390 เป็นการทำลายโดยการประณามจริงๆ

เมื่อสิ้นเสียงขออาวุโสคนนั้น สีหน้าของคนตระกูลยิงก็ซีดลงหลายเท่า

รอยยิ้มของยิงหัวเหนียนหายไปในทันที

เขาเงียบลงไป เมื่อรับโทรศัพท์มาจากอาวุโสคนนั้น เขาก็แนบไว้ข้างหู

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ หลินหยางก็พูดออกมา

"หัวหน้าตระกูลยิง ถ้าไม่ว่าอะไร ช่วยเปิดลำโพงได้ไหม?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ สถานที่ก็เงียบลง

ทุกคนจ้องไปที่หลินหยาง

บางคนตกใจ บางคนโกรธ

หลินหยางหมายความว่าอะไร ทุกคนเข้าใจทั้งหมด

เพื่อยั่วยุ!

เป็นการยั่วยุอย่างชัดเจน!

แต่ไม่ใช่แค่ยั่วยุเท่านั้น เกรงว่า...นี่คือการตอกกลับของหลินหยางที่นี่!

เป็นการทำลายโดยการประณามจริงๆ

ยิงหัวเหนียนให้หลินหยางเปิดลำโพง ไม่ใช่เพราะอยากทำให้หลินหยางอับอาย เพราะในความคิดของเขา การทำให้คนตัวเล็กๆ นี้อับอายไม่ได้มีความหมายอะไร คนระดับสูงอย่างนี้ไม่ได้สนใจอะไรกับการทำให้คนรุ่นหลังอับอาย

เป้าหมายของเขาคือต้องการทำให้คนตระกูลยิงสบายใจ!

แต่ตอนนี้หลินหยางกำลังจะทำลายความโล่งอกโล่งใจที่เขาเพิ่งสร้างขึ้นมา

หากหลินหยางทำอะไรบางอย่าง แผนการของยิงหัวเหนียนคงไร้ประโยชน์

แต่ถ้าไม่เปิดลำโพงออกมา นั่นก็เท่ากับแพ้แล้วหรือเปล่า? ถ้าเป็นเช่นนี้ จิตใจของทุกคนคงกระวนกระวาย

ยิงหัวเหนียนสูดหายใจ ในที่สุดเขาก็เปิดลำโพงออกมา

เขาไม่มีตัวเลือกอื่นแล้วในเวลานี้

"หัวเหนียน!"

เสียงที่ชราอีกด้านของสายจริงจังอย่างมาก

"หัวเหนียนอยู่" ยิงหัวเหนียนก้มหน้าเล็กน้อย พูดด้วยความเคารพ

"ใครให้คุณไปทำอะไรกับหยางหัวกรุ๊ป?" เสียงที่ชราดังขึ้นมา

ยิงหัวเหนียนหายใจติดขัด คนตระกูลยิงตกใจ

เขาลังเลสักพักและถามเสียงเบาๆ: "ทำอะไร...หยางหัวกรุ๊ปไม่ได้หรอ..."

"ก่อนหน้านี้ทำได้ แต่หลังๆ มาไม่ได้ จะทำอะไรหมอเทวดาหลินก็ได้ แต่โรงงานผลิตยาเหล่านั้นห้าม!" เสียงที่ชราโกรธอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อสิ้นเสียง ก็พูดได้ว่าทำให้ทุกคนสับสน

ทำอะไรหมอเทวดาหลินก็ได้ แต่ห้ามทำอะไรกับโรงงานยาหรอ?

นี่หมายความว่าอะไร

ยิงผิงจู๋ตกใจ

ครอบครัวยิงฉงอ้าปากกว้าง

สำหรับหลงโชแล้ว เขาอึ้งไปนานแล้ว

นี่มันเกิดเรื่องอะไรกัน?

ผู้เฒ่าบรรพบุรุษตระกูลยิงจู่ๆ ตำหนิยิงหัวเหนียนที่ทำเช่นนี้หรอ?

อาจารย์ใช้วิธีอะไรกัน ทำไมจู่ๆ ถึงทำให้ผู้เฒ่าตระกูลยิงออกหน้ามาได้?

น่าเหลือเชื่อจริงๆ

น่าเหลือเชื่อเกินไป!

ทำยังไงกัน?

หรือจะบอกว่า...อาจารย์มีอำนาจที่ปิดบังเอาไว้หรอ?

หลงโชไม่อยากจะคิด

นี่คือตระกูลยิงนะ!

เขามองไปที่ยิงหัวเหนียนอย่างอึ้งๆ

สีหน้าของยิงหัวเหนียนในตอนนี้แย่อย่างมาก

เขาอาจจะไม่เคยคิดว่าผู้เฒ่าจะออกหน้ามา?

อย่างไรก็ตามเรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว ถ้าเขาถอยกลับไปก็คงจะเสียหายและศักดิ์ศรีอย่างมากใช่ไหม?

เขาสูดหายใจลึกๆ และพูดอีกครั้ง: "ผมทำอะไรกับหมอเทวดาหลินได้ใช่ไหม?"

"ผมบอกแล้ว ก่อนหน้านี้ทำได้ แต่หลังจากนั้นทำไม่ได้! ก่อนหน้านี้ทำไปแล้ว พวกเราสามารถบอกได้ว่าไม่รู้ว่าหมอเทวดาหลินมีความสัมพันธ์กับท่านคนนั้น ไม่รู้เรื่อง ถ้าฆ่าเขาพวกเรายังมีข้ออ้าง แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว ล้มเลิกความคิดนี้เถอะ ทำตามที่หมอเทวดาหลินต้องการทั้งหมด ให้เขารีบๆ ออกไปจากตระกูลยิงเถอะ!"

เมื่อสิ้นเสียง เสียงสายโทรศัพท์ถูกตัดก็ดังขึ้น

คนตระกูลยิงเงียบ

ยิงหัวเหนียนไม่พูดอะไรเช่นกัน

สายนี้ทำให้เขางุนงง เหมือนน้ำเย็นเทลงบนหัวของคนตระกูลยิงทั้งหมด