บทที่ 401 นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?

เมื่อหลงโชฟื้นขึ้นมาก็เป็นเวลาดึกแล้ว

ทั้งร่างกายของเขาถูกห่อเอาไว้เหมือนบ๊ะจ่าง โดยเฉพาะหน้าอกของเขาถูกห่อหลายชั้น

แต่เขาไม่ได้รู้สึกเจ็บ แต่เขากลับรู้สึกว่ามีความเย็นกระจายไปทั่วร่างกาย ซึ่งทำให้เขารู้สึกสบายเป็นพิเศษ

"คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?"

หลินหยางเดินเข้ามา มองหลงโชที่นอนอยู่บนเตียง

"อาจารย์..." หลงโชอ้าปาก เสียงของเขาอ่อนแอเล็กน้อย

"สีหน้าของคุณไม่เลว เหมือนว่าจะดูดซับยาได้ดี" หลินหยางพูดด้วยรอยยิ้ม

"เพราะทักษะทางการแพทย์ของอาจารย์ดี...อาจารย์ เรื่องตระกูลยิง...จัดการเรียบร้อยแล้วหรอ? ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ไหน?" หลงโชถาม

"จัดการเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ตระกูลยิงนี่แหละ"

"อะไรนะ? พวก...พวกเราอยู่ที่ตระกูลยิงหรอ?" หลงโชตกใจ: "แล้ว...แล้วคนตระกูลยิง...อาจารย์คุณ..."

"จัดการหมดแล้ว" หลินหยางพูด

หลงโชไม่อยากจะคิด

หรือจะบอกว่า...คนตระกูลยิงถูกอาจารย์ฆ่าหมดแล้ว? เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน ฉะนั้นก็มีเหตุผลเดียวเท่านั้น

คนตระกูลยิงยอมก้มหัวให้อาจารย์...

หลงโชหายใจเร็วขึ้น

เขาจะเคยคิดได้ยังไงว่าอาจารย์ของเขาจะสามารถทำได้จริงๆ

ทำให้คนตระกูลยิงก้มหัว...

"คุณหลิน ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม?"

ในเวลานี้มีเสียงดังมาจากนอกประตู

หลินหยางมองไปที่หน้าประตูและพูดเบา: "คุณพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้พวกเราจะกลับเจียงเฉิน!"

"โอเค อาจารย์"

หลงโชพยักหน้า

หลินหยางเดินไปด้านนอก

ในเวลานี้ ผู้เฒ่าตระกูลยิงกำลังยืนอยู่นอกประตู มองดูท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

"ผู้เฒ่ายิง มีเรื่องอะไร?" หลินหยางถาม

"ฮ่าๆ ไม่ได้มีเรื่องอะไร แค่อยากจะถามคุณหลินสักสองสามคำถาม" ผู้เฒ่ายิงหันหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม

"คำถามอะไร?"

"ผมอยากรู้ว่าคุณหลินมาจากกองกำลังไหน? พรรคโบราณ? พรรคหยิน? หรือเป็นกองกำลังไม่ค่อยพูดถึง?" ผู้เฒ่ายิงมองหลินหยางด้วยสายตานิ่งสงบและเอ่ยปากถาม

"ผมไม่ได้อยู่ในกองกำลังไหนทั้งนั้น ผู้เฒ่ายิง คุณคิดมากเกินไป ถ้าจะบอกจริงๆ ผมอยู่ที่หยางหัว พรรคซวนอี!" หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย

"โอ้ะ...ถ้าพูดอย่างงั้นคุณหลินก็ไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการประชุมใหญ่หรอ?" ผู้เฒ่ายิงถามด้วยความแปลกใจเล็กน้อย

"ไม่ว่าจะเป็นพรรคซวนอี หรือหยางหัวกรุ๊ป ทั้งสองไม่ได้รับคำเชิญให้เข้าร่วมการประชุมใหญ่เลย"

"น่าเสียดายจริงๆ...แต่คุณหลิน ถ้าคุณอยากจะเข้าร่วมจริงๆ พวกเราตระกูลยิงจะพาคุณไป ไม่รู้ว่าคุณจะสนใจไหม?" ผู้เฒ่ายิงยิ้ม

"ทำไม? พวกคุณพยายามจะมัดผมไว้ที่รถของพวกคุณหรอ?" หลินหยางถามกลับ

"การประชุมใหญ่ ขึ้นอยู่กับความสามารถของทุกคน ถ้าความแข็งแกร่งเพียงพอ ผลประโยชน์ก็จะมหาศาลตามธรรมชาติ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อทุกคน"

"แต่ผมไม่ได้สนใจอะไรกับการประชุมใหญ่" หลินหยางส่ายหน้า

ผู้เฒ่ายิงผงะเล็กน้อยและพูด: "คุณหลิน หรือว่าคุณไม่ได้จะเข้าร่วมประชุมใหญ่หรอ?"

"ก่อนที่ผมจะตอบคำถามนี้ ผมอยากจะถามคุณก่อน"

"คุณว่ามา"

"ผมอยากถามคุณว่าคุณเคยคิดจะต่อต้านกับกำลังเหล่านั้นในเยี้ยนจิงหรือเปล่า?" หลินหยางมองผู้เฒ่ายิงและถาม

ผู้เฒ่ายิงเงียบสักพัก สายตาของเขามีแววของการหมดหนทาง

เขาถอนหายใจ พูดอย่างนิ่งสงบ: "ผมก็อายุเท่านี้แล้ว อยู่มาได้ถึงเวลานี้ก็นับว่าโชคดีแล้ว ชื่อเสียงและฐานะของผมตกต่ำมานานแล้ว เหตุผลที่ผมยังออกหน้ามานั้นเป็นเพราะอยากให้ลูกหลานตระกูลยิงของผมมีชีวิตที่ดีต่อไป ทำให้พวกเขาได้รุ่งโรจน์ ผมไม่กลัวตระกูลหลินนั่น แต่ตระกูลยิงของพวกเรากำลังต่อสู้อย่างหนักกับตระกูลใหญ่ๆ ในเยี้ยนจิง ตระกูลยิงของเราต้องทนทุกข์ทรมานเป็นส่วนใหญ่ อีกทั้งถ้าเกิดไปทำให้พวกเขาขุ่นเคือง ตระกูลยิงคงจะมีปัญหาไม่หยุด ดังนั้นผมไม่อยากที่จะให้ตระกูลยิงไปมีเรื่องกับพวกเขาเพื่อผลประโยชน์"

"ถ้าอย่างงั้น ทางที่ดีพวกคุณก็อย่าเข้ามายุ่งกับผมมากเกินไป ไม่งั้นพวกคุณก็จะไม่รอด" หลินหยางพูด