ตอนที่ 50
บทที่ 50 การแพทย์จีน...จบสิ้นแล้ว!
October 21, 2026
"ขี้โม้! อาศัยคนอย่างนายเนี่ยนะ?"
"พูดจาอวดดีชะมัด! นายคิดว่าตัวเองเป็นฮัวโต๋กลับชาติมาเกิดเหรอ?"
"แม้แต่ผู้เฒ่าฉีก็ต้องแพ้อย่างไม่มีข้อสงสัย แกคิดว่าแกเป็นใคร?"
"ไสหัวไป! ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่แกควรจะมาขี้โม้ มาจากไหนไสหัวกลับไปทางนั้นเลย!"
มีคนหลายคนที่กำลังพูดจาสาปแช่งหรือไม่ก็ถากถาง หลังคนที่อยู่รอบนอกได้ยินเรื่องที่เกี่ยวกับหลินหยาง เสียงหัวเราะของผู้คนก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น
"หลินหยาง คุณกลับไปก่อนเถอะ คุณไม่ต้องห่วงเรื่องของที่นี่"
ผู้อำนวยการเฮ่าพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
ถึงแม้ก่อนหน้านี้หลินหยางจะสามารถช่วยเจสซี่เอาไว้ แต่คำพูดก่อนหน้านี้ของเขาทำให้ความรู้สึกของผู้อำนวยการเฮ่าเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง คนที่ไม่รู้จักเคารพคนอื่น ก็ไม่คู่ควรที่จะได้รับการเคารพจากคนอื่น!
ลั่วเฉียนทนไม่ไหวอีกแล้ว
"หลินหยาง เลิกทำตัวไร้สาระได้แล้ว กลับไปเถอะ…" น้ำเสียงของเธอแหบแห้งมาก
ลั่วเป่ยหมิงที่อยู่ด้านข้างขมวดคิ้ว เขาส่งเสียงฮึ่ม
แทบจะไม่มีใครที่มองหลินหยางในทางที่ดี
แต่หลินหยางก็ยังคงยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่สนใจคำพูดของคนอื่น
เขารอฟังคำตอบของฉีจ้งกั๋วเพียงคนเดียว
เพราะมีแต่ฉีจ้งกั๋วคนเดียวที่สามารถตัดสินว่าใครจะเป็นคนลงแข่งในครั้งนี้!
ฉีจ้งกั๋วเงียบขรึมลง
หลินหยางรออย่างใจเย็น
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน
"คุณรู้หรือเปล่าถ้าแพ้จะมีผลอะไรตามมา?"
"ผมไม่สนใจ ผมรู้แค่ว่าผมก้าวออกมาและพยายามที่สุดแล้ว!" หลินหยางพูด
แววตาของฉีจ้งกั๋วสั่นไหวเล็กน้อย "ตอนนี้ผู้คนที่กำลังดูการแข่งครั้งนี้ไม่สามารถใช้คำว่าผู้คนนับหมื่นมาเปรียบเทียบแล้ว…"
"ผมบอกแล้วว่าผมไม่สนใจ!" หลินหยางพูดขัดคำพูดของเขาโดยตรง
ฉีจ้งกั๋วจ้องมองหลินหยางด้วยความรู้สึกทึ่ง
ตอนเห็นแววตาที่สั่นไหวของหลินหยางหัวใจของเขาสั่นสะท้าน
"ช่างเถอะ! คุณไปก็แล้วกัน!"
เขาถอนหายใจแล้วโบกมือ
"ผู้เฒ่าฉี!"
"หา?"
"คุณทำแบบนี้ได้ยังไง?"
"คุณเอากันแพทย์จีนของเราไปไว้ที่ไหน?"
เสียงอุทานด้วยความตกใจดังขึ้น
ผู้คนที่อยู่โดยรอบวุ่นวายไปหมด
"ทักษะการแพทย์ของหมอหลินสูงกว่าผม หรือไม่…ให้เขาลอง…"
ฉีจ้งกั๋วก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดกับคนที่อยู่โดยรอบยังไง เขาลังเลสักพักแล้วพูด
"เหลวไหล! นี่มันเหลวไหลสิ้นดี! ฉีจ้งกั๋ว คุณทำแบบนี้หมายความว่ายังไง? คุณสามารถมองหน้าคนที่ฝากความหวังไว้กับคุณหรือเปล่า?"
มีหมอสูงอายุคนหนึ่งโกรธจนหน้าแดงก่ำเดินออกมาพูด
"เขาอายุน้อยขนาดนี้ ทักษะการแพทย์จะดีกว่าผู้เฒ่าฉีได้ยังไง? ล้อเล่นหรือยังไงกัน?"
"ใช่แล้ว ผู้เฒ่าฉีเป็นใคร? เขาลงแข่ง ไม่แน่อาจจะยังมีโอกาสชนะ แต่ให้หมอนี่ไป แบบนี้ไม่กลายเป็นตัวตลกเหรอ?"
"คราวนี้ได้ขายหน้ากันถ้วนหน้าแน่นอน!"
"เมื่อกี้ผมได้ยินมีคนบอกว่าคนคนนี้ก็คือไอ้คนไร้ประโยชน์ที่เป็นสามีของซูเหยียน! เขาเข้าใจทักษะการแพทย์ตั้งแต่เมื่อไหร่?"
"ทักษะการแพทย์? ฉันว่าเป็นทักษะการหลอกคนมากกว่า?"
"คนสมัยนี้เพื่อที่จะมีชื่อเสียงถึงขั้นไม่รู้จักแยกแยะ! ไม่มีแน่คนคนนี้อาจจะกำลังหลอกผู้เฒ่าฉี มาคุยโวโอ้อวดที่นี่ต้องการเป็นเน็ตไอดอลเพื่อหาเงิน!"
"ต้องเป็นแบบนั้นแน่นอน!"
"หลินหยาง ไสหัวออกไป!"
"ใช่ หลินหยาง ไสหัวออกไป!"
"ไสหัวไป!"
"ไสหัวไป!"
"ไป!"
โดยรอบเต็มไปด้วยเสียงตะโกนของผู้คน มีทั้งเสียงโห่ไล่และเสียงด่าทอเต็มไปหมด
ในที่สุดก็มีคนทนไม่ไหวแล้ว เขาพุ่งเข้ามาคิดจะชกหน้าหลินหยาง
รปภ.รีบจับตัวคนคนนั้นเอาไว้
ทุกอย่างตกอยู่ในความโกลาหล
"ควบคุมความสงบเรียบร้อยหน่อย!"
ฉีจ้งกั๋วตะโกนด้วยความโกรธ!
อารมณ์ที่พลุ่งพล่านของผู้คนถึงจะสงบลง
"ทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้เลย! วันนี้มีแขกจากต่างแดนมาตั้งมากมาย พวกคุณอยากให้พวกเขาเห็นพวกเราเป็นตัวตลกหรือยังไง?" ผู้อำนวยการเฮ่าพูดด้วยความโกรธ
รปภ.เริ่มดึงเส้นแนวมาขวางเอาไว้อีกครั้ง
ถึงจะสามารถควบคุมความโกลาหลที่เกิดขึ้น
"ใกล้จะถึงเวลาแล้ว" หลินหยางเดินตรงเข้าไปในสนามกีฬา
"ในเมื่อผู้อาวุโสฉีเห็นด้วย งั้นก็ปล่อยให้ผมลงแข่งก็แล้วกัน! ผมพูดโน้มน้าวคนไม่เก่ง ผมขอเวลาครึ่งชั่วโมง! ผม! จะเป็นคนช่วยการแพทย์จีนเอง!"