บทที่ 549 ความเป็นจริงปรากฎ

"คนร้ายคนนี้ อวดดีจริงๆ!"

"กล้ามาลอบวางพิษที่เกาะของผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า คนเหล่านี้จะไม่ได้รับการให้อภัย!"

"ยังดีที่ยวนหนี่อยู่ ไม่งั้นคงมีหายนะตามมาแน่ๆ"

"ใช่ ครั้งนี้ยวนหนี่ทำได้ดีมาก!"

เหล่าผู้เฒ่าพากันพูดออกมา

พวกจางจื่อเฉียงที่ยืนอยู่หน้าประตูขมวดคิ้วเงียบๆ

เจ้าเกาะพยักหน้า พูดอย่างเฉยเมย: "คนร้ายคนนั้นอยู่ที่ไหน?"

"ถูกขังอยู่ในคุก"

"ไปนำตัวเขามา!"

"รับทราบ!"

ศิษย์คนหนึ่งวิ่งออกไป

ยวนหนี่สีหน้าไรอารมณ์ แอบหัวเราะเงียบๆ ในใจ

เธอรู้ว่าสิ่งเดียวที่คนเหล่านี้จะนำมาคือร่างศพ

ในเมื่อเป็นเพียง คนร้าย ที่ตายแล้ว ทั้งยังไม่มีหลักฐานการเสียชีวิต นอกจากการฆ่าตัวตายเพราะกลัวการลงโทษในฐานะคนร้าย

ไม่มีใครมองแผนของตัวเองออกอย่างแน่นอน!

ยวนหนี่ครุ่นคิด โล่งอกอย่างเงียบๆ

นี่เป็นเพียงก้าวแรกในแผนของเธอ

แต่ในขณะนี้ ร่างบางเดินเข้ามา

ยวนหนี่มองออกไป เมื่อเห็นร่างหนึ่ง เธอก็อึ้งตัวแข็ง

"นี่...เป็นไปไม่ได้..."

เห็นว่าหลินหยางเดินตามศิษย์เกาะหวางโยวมาด้วยจิตวิญญาณอันสูงส่ง

ใบหน้าของเขาแดง ดวงตาของเขาฉายแวว เขาดูไม่เหมือนคนถูกวางยาพิษเลย

อย่าว่าแต่พิษ เกรงว่าบาดแผลอาการป่วยก็คงไม่มี

ยวนหนี่จ้องไปที่หลินหยางด้วยความตกใจด้วยความงุนงง หัวของเธอไม่สามารถหันกลับมาได้ จนกระทั่งหลินหยางมองเธอด้วยความยั่วยุ เธอสั่นไหวเหมือนเห็นผี

"เป็นไปไม่ได้! เห็นได้ชัดว่าชายคนนี้โดนผงพิษที่พิเศษของฉันแล้ว...ทำไมเขาถึงไม่เป็นอะไร? เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้!" ยวนหนี่อุทานออกมาเงียบๆ

หลินหยางเดินขึ้นไปและกวาดสายตามองผู้คนที่นั่งอยู่

ดวงตาของคนรอบๆ ไม่พอใจ มองมาที่เขาด้วยความอาฆาต ราวกับว่าพวกเขาต้องการจะกลืนเขาทั้งเป็น

เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้มองว่าเขาเป็นคนร้าย!

"เข้าพบเจ้าเกาะแล้วทำไมยังไม่รีบคุกเข่าทำความเคารพหล่ะ?"

เมื่อผู้เฒ่าข้างๆ เห็นหลินหยางไม่ขยับ เขาก็ตะโกนออกมา

"นั่นคือเจ้าเกาะของพวกคุณ ไม่ใช่เจ้าเกาะของผม ทำไมผมต้องเคารพด้วย?" หลินหยางพูดอย่างเฉยเมย

"ไอสาระเลว!"

"ไร้มารยาท!"

"ไอนี่ กล้าอวดดีหรอ?"

"เชื่อไหมว่าผมสามารถหักขาทั้งสองของคุณได้! ดูว่าคุณยังกล้าอวดดีอยู่ไหม!"

คนรอบๆ โกรธจนตัวสั่น ตะโกนด่าออกมา

"ทั้งหมดนั่งลง!"

เจ้าเกาะด้านบนเอ่ยปากออกมา

เมื่อทุกคนได้ยินถึงได้นั่งลง แต่สายตายังเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและอาฆาต กำหมัดแน่น

หลินหยงกวาดสายตามองเจ้าเกาะ แต่เห็นว่าเขาสวมชุดคลุมผ้าสีน้ำตาล แต่งกายในสไตล์โบราณ มีเครายาวและผมยาว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความผันผวน และดวงตาคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยดวงตาลึกล้ำ แต่มีความรู้สึกราวกับเป็นสาวพรหมจารีและเขามีความเฉพาะเจาะจงมากเกี่ยวกับการวางแขนขาของเขาราวกับว่าเขาตื่นตัวอยู่เสมอ นอกจากนี้ ยังมีรัศมีจางๆ รอบตัวเขา

แข็งแกร่งมาก!

นี่คือเจ้าเกาะหวางโยวหรอ? เกรงว่าเขาจะมีความสำเร็จในศิลปะการต่อสู้ถึงระดับที่น่าอัศจรรย์

"คุณชื่ออะไร?" เจ้าเกาะถาม

"หลินหยาง"

"หลินหยางหรอ? ไม่เคยได้ยิน ผมถามคุณหน่อย ทำไมถึงอยากจะลอบสังหารผม?"

"ผมไม่ได้คิดจะลอบสังหารคุณ ผมไม่เคยเจอคุณมาก่อน ไม่มีความแค้นต่อกัน ทำไมต้องลอบสังหารคุณด้วย? ผมแค่ถูกคนใส่ร้าย" หลินหยางส่ายหน้า

"โกหก เข็มพิษ ผ้าพิษทั้งหมดเป็นหลักฐาน หลักฐานเป็นที่แน่ชัด คุณยังพูดเรื่องไร้สาระอยู่อีกหรือ" ยวนหนี่ตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

"นั่นเป็นเพราะคุณใส่ร้ายผม! คุณใส่ร้ายผม คุณคิดอยากจะใช้ผมเพื่อแลกกับรางวัลที่เจ้าเกาะของพวกคุณจะให้กับคุณ" หลินหยางพูดอย่างไม่เกรงใจ

"เหอะ ใครจะเชื่อ? คุณมันคือคนร้าย เต็มไปด้วยเรื่องไร้สาระ คุณคิดว่าคนในเกาะหวางโยวเป็นคนโง่หรอ?" ยวนหนี่กระแทกเสียง