ตอนที่ 559
บทที่ 560 นี่คือผู้ปราดเปรื่อง!
October 21, 2026
"คนเกาะหวางโยว พวกคุณฟังนะ ก่อนหน้านี้พวกคุณทำให้น้องสาวของผมต้องอับอาย ทำร้ายน้องสาวของผม ผมเห็นทุกอย่างกับตา แต่ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าเธอคือน้องสาวของผม เลยไม่ได้คิดแค้นอะไรกับพวกคุณ ตอนนี้ในเมื่อผมรู้แล้ว งั้นพวกคุณก็ต้องให้ความเคารพกับเธอ ผมจะไม่คิดบัญชีก่อนหน้านี้กับพวกคุณ เท่านี้ก็ให้เกียรติพวกคุณมากพอแล้ว พวกคุณยังไม่ให้พวกเราไปอีกหรอ? งั้นจะมาโทษผมไม่ได้! ถ้าจะสู้ ผมหลินหยางจะสู้จนถถึงที่สุด!" หลินหยางพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
คำพูดนี้ ครอบงำอย่างมาก!
"ดังนั้นความหมายของคุณหลินคือจะเป็นศัตรูกับเกาะหวางโยวหรอ?" เจ้าเกาะยืนขึ้น มองลงมาที่หลินหยาง
"ประโยคนี้ผมควรถามคุณมากกว่า เจ้าเกาะ ก่อนหน้านี้ผมพูดว่า ผมไม่ได้คิดแค้นอะไรกับเกาะหวางโยวของพวกคุณ แต่พวกคุณเข้ามาขวางน้องสาวผม ไม่ให้ผมออกไป นี่หมายความว่าต้องการเป็นศัตรูกับผม แม้ว่าผมจะไม่ชอบความวุ่นวาย แต่เมื่อปัญหาเข้ามาหาผม ผมก็ไม่กลัว"
หลินหยางพูดด้วยความสงบ
เจ้าเกาะขมวดคิ้วเงียบๆ ส่ายหน้าและพูด: "คุณหลิน ทักษะทางการแพทย์ของคุณไม่เลว มีฝีมือที่ไม่เลว แต่คุณยังหนุ่ม ความแข็งแกร่งของคุณก็แค่เท่านั้น ถ้าอยากจะสู้กับเกาะหวางโยวของผมจริงๆ ผมไม่คิดว่าคุณจะจัดการได้อย่างง่ายดาย! แต่คุณช่วยพี่สะใภ้ของผมเอาไว้ ผมจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง คุณไปซะ! เรื่องของจางจื่อเฉียงผมจะไม่คิดแค้นอะไรกับคุณ!"
"น้องสาวผมหล่ะ?"
"เธอหรอ? ห้ามไปไหน!"
"ทำไม?"
"แม้ว่าฉางเฟิงจะเป็นลูกบุญธรรมของผม แต่เขาก็เป็นความหวังของเกาะหวางโยวด้วย การดำรงอยู่ในรายชื่อผู้ปราดเปรื่องนี้ สิ่งที่เขาต้องการ พวกเราจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อให้แก่เขา ดังนั้นคุณเข้าใจใช่ไหม? ผมไม่สามารถทำให้ผู้ปราดเปรื่องคนหนึ่งต้องขุ่นเคืองเพราะยวนหนี่! ผมว่าถ้าเป็นคนอื่นก็คงทำเช่นนี้เหมือนกัน!" เจ้าเกาะพูดอย่างเรียบเฉย สีหน้าจริงจัง
เมื่อหลินหยางได้ยิน เขาก็ยิ้มอย่างหมดหนทาง ส่ายหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า
"เจ้าเกาะ นี่คือความคิดที่แท้จริงของคุณสินะ?"
"ใช่ มีปัญหาหรอ?"
"มีแน่นอน!"
"โอ้ะ? หมายความว่าอะไร?"
"คุณไม่อยากทำให้ผู้ปราดเปรื่องคนหนึ่งขุ่นเคือง แต่ไปทำให้ผู้ปราดเปรื่องอีกคนหนึ่งขุ่นเคือง! คุณว่านี่มันคุ้มค่ากับการสูญเสียหรอ?" หลินหยางยิ้ม
เจ้าเกาะผงะ คนรอบๆ ก็แสดงสีหน้าสับสนเช่นกัน
"ผู้ปราดเปรื่องอีกคนหนึ่งหรอ? คุณหลิน บนเกาะของผมมีผู้ปราดเปรื่องแค่คนเดียว จะมีอีกคนมาจากไหน?" เสว่หยานถามอย่างเคร่งขรึม
หลินหยางหยิบตราสัญลักษณ์ออกมาจากเอว พูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์: "อย่าคิดว่าเสว่ฉางเฟิงเป็นผู้ปราดเปรื่องคนเดียว! ผมเองก็คือผู้ปราดเปรื่องเช่นกัน!"
เมื่อคำพูดนี้ออกมา ทุกอย่างก็วุ่นวาย
ทุกคนเดินเข้าไปสองสามก้าวเพื่อมองตราสัญลักษณ์นั้น
"ตราสัญลักษณ์เทียนเจียว!"
"ให้ตายเถอะ นั่นคือตราสัญลักษณ์เทียนเจียว!"
เจ้าเกาะอึ้ง มองหลินหยางด้วยความตกใจ
"คุณ...คุณเองก็คือผู้ปราดเปรื่องเหมือนกันหรอ?"
"คุณเป็นใครกันแน่?"
ด้านเสว่ฉางเฟิงผลักกลุ่มคนออกไป เดินเข้ามาและถามอย่างเยือกเย็น
"พวกคุณไม่ใช่รู้แล้วหรอว่าชื่อของผมคืออะไร? ผมชื่อหลินหยาง!"
"หลินหยางหรอ?"
เสว่ฉางเฟิงครุ่นคิด แต่ก็นึกว่าออกว่าคือใคร
แต่ท้ายที่สุดมีผู้เฒ่าคนหนึ่งอุทานออกมา
"คุณคือหมอเทวดาหลิน! คุณ...คุณคือหมอเทวดาหลิน!"
เมื่อคำพูดนี้ออกมา เสว่หยานก็ตอบสนองทันที
"ผู้เฒ่าสี่ คุณจะบอกว่า...คนนี้คือหมอเทวดาหลินจากเจียงเฉินหรอ?"
"ใช่ เขานั่นแหละ!" ผู้เฒ่าสี่พูดด้วยความมั่นใจ
คนรอบๆ อุทานออกมาด้วยความตกใจ
เสว่โยวโยวมองตาค้าง
เธอจะเคยคิดที่ไหนกันว่าหมอที่ตัวเองไปหามามั่วๆ จะเป็นหมอเทวดาหลินที่มีชื่อเสียงในประเทศ
"ไม่คิดว่าหมอเทวดาหลินจะมา! ขอโทษจริงๆ ที่เสียมารยาท!" เจ้าเกาะได้สติกลับมา รีบเดินเข้ามากำมือให้
ชื่อเสียงของหมอเทวดาหลินโด่งดังและแพร่กระจายไปทั่วประเทศจีน คนเกาะหวางโยวเองก็เคยได้ยิน
อันที่จริงเจ้าเกาะหวางโยวเคยคิดว่าจะไปที่เจียงเฉินเพื่อเชิญหมอเทวดาที่มีชื่อเสียงคนนี้มา แต่ไม่คิดว่าหมอเทวดาคนนี้จะมาหาเขาเองถึงที่ อีกทั้ง...ยังเป็นพี่ชายของศิษย์บนเกาะด้วย
นี่เป็นเรื่องที่ดีสำหรับเกาะหวางโยวอย่างมาก
อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้นเจ้าเกาะก็มีความคิดหนึ่งขึ้นมา!
"ได้ยินมาว่า ก่อนหน้านี้ไม่นานหมอเทวดาหลินได้เอาชนะซือหม่าซั่วฟางแห่งตระกูลซือหม่า และได้รับตราสัญลักษณ์เทียนเจียวมา หลายคนคงยังไม่เชื่อ วันนี้เห็นแล้วว่าเป็นเรื่องจริง!" เสว่หยานชื่นชม
"หมอเทวดาหลินเป็นฮีโร่หนุ่มจริงๆ"
"ใช่ ยังหนุ่มขนาดนี้กลับได้ตราสัญลักษณ์เทียนเจียวแล้ว กลายเป็นผู้ปราดเปรื่อง ทั้งยังมีทักษะการแพทย์ที่โดดเด่นอีกด้วย อัจฉริยะเช่นนี้ ไม่ธรรมดาจริงๆ!"