ตอนที่ 570
บทที่ 571 หนักแน่นดุจขุนเขา!
October 21, 2026
แต่ทว่าถึงจะมีเข็มเงินคอยหนุนเสริม แต่เผชิญหน้ากับเจ้าเกาะหวางโยว พวกเขายังคงไม่มีโอกาสชนะแม้แต่นิดเดียว เห็นเพียงเจ้าเกาะหวางโยวตะคอกเสียงดัง มีกลิ่นอายที่ชั่วร้ายสายหนึ่งปะทุออกมา พวกลูกศิษย์เกาะชั้นนอกที่พุ่งเข้ามาโดนสะเทือนจนกระเด็นถอยออกไป
"ไอ้พวกเด็กเมื่อวานซืน อย่าคิดว่าหลินหยางช่วยเพิ่มพลังและความเร็วแล้วจะสามารถสู้กับผม ผมอยากทำลายพวกคุณ มันยังคงเป็นเรื่องที่ง่ายนิดเดียว!"
เจ้าเกาะหวางโยวพูดด้วยความโกรธ หลังจากนั้นพุ่งตรงเข้าไปในฝูงชนของลูกศิษย์เกาะชั้นนอก ทำการโจมตีอย่างต่อเนื่อง
หมัดเท้าของพวกเขาถูกหลบได้หมด หลังจากนั้นมีมือสองพุ่งออกไปอย่างบ้าคลั่ง
แคว่ก!
แคว่ก!
แคว่ก…
เสียงกระดูกแตกหักดังขึ้นอย่างชัดเจน
พวกลูกศิษย์เกาะชั้นนอกส่งเสียงคร่ำครวญร้องด้วยความเจ็บปวด
"ผมหักแขนหักขาพวกคุณ ถึงพวกคุณจะมีพลังมากขึ้น การเคลื่อนไหวเร็วขึ้น แล้วมันมีประโยชน์อะไร?" เจ้าเกาะหวางโยวพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
"สารเลว!"
เหลียงซวนเหม่ยรู้สึกโกรธมาก เธอย่อเข่ากระโดดพุ่งเข้าไปหาเจ้าเกาะหวางโยวพร้อมกับกระบี่
กระบี่ยาวภายใต้พละกำลังหนุนเสริมของเธอ สั่นสะท้านอย่างบ้าคลั่ง กระบี่ที่รุนแรงราวกับสามารถทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง
"นางแพศยา รนหาที่ตาย? กล้าลงมือกับผมเหรอ?"
เสียงคำรามดังขึ้น เจ้าเกาะหวางโยวรีบยื่นมือออกไปปะทะกับเหลียงซวนเหม่ย
เหลียงซวนเหม่ยรู้ตัวดีว่าสู้ไม่ได้ แต่กลับไม่ยอมถอย
เธอรู้ เมื่อไหร่ที่ปล่อยให้เจ้าเกาะหวางโยวบุกเข้าไป หลินหยางต้องพ่ายแพ้อย่างไม่มีข้อสงสัย
ถึงแม้หลินหยางจะแข็งแกร่งมาก แต่ผู้ปราดเปรื่องอย่างเขายังไม่แข็งแรงถึงขั้นที่สามารถเผชิญหน้ากับเจ้าเกาะหวางโยวที่มีอาวุโสกลุ่มหนึ่งคอยสนับสนุน…
เหลียงซวนเหม่ยฟันกระบี่ออกไป เจ้าเกาะหวางโยวใช้มือรับคมกระบี่และจับเอาไว้แน่นโดยตรง
เธอรีบชักกระบี่กลับ แต่ไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถดึงกลับมาได้
"ตาย!"
เจ้าเกาะหวางโยวตะคอกด้วยความโกรธ หลังจากนั้นพลิกมือกลับแล้วซัดฝ่ามือออกไป
ลมหายใจของเหลียงซวนเหม่ยสั่นสะท้าน รีบปล่อยกระบี่แล้วกระโดดถอยหลัง แต่กลับไม่ทัน ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีทางเลือก จึงทำได้แต่ยกฝ่ามือขึ้นโจมตีออกไปเช่นกัน
ปัง!
ฝ่ามือทั้งคู่ปะทะกัน
พละกำลังจำนวนมหาศาลถูกส่งเข้าไปในร่างกายของเหลียงเหม่ยซวน
ร่างกายของเธอสั่นสะท้าน กระดูกฝ่ามือของเธอโดนสะเทือนจนหัก
"อ๊าก…"
เหลียงซวนเหม่ยส่งเสียงร้องคร่ำครวญ ร่างกายลอยกระเด็นออกไปข้างหลัง ล้มกระแทกลงพื้นอย่างแรง เธอกุมมือที่กำลังสั่นเทาของตัวเอง บนใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ…
"นางแพศยา ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะคุณ ผมจะฆ่าคุณก่อน!" เจ้าเกาะหวางโยวส่งเสียงคำราม เดินตรงเข้าไป ย่อตัวลงเล็กน้อย ซัดฝ่ามือตรงไปที่หน้าผากของเหลียงซวนเหม่ย
ถ้าโดนฝ่ามือนี้เข้าไป เหลียงซวนเหม่ยต้องตายอย่างไม่มีข้อสงสัย!
แต่ในขณะที่ฝ่ามือกำลังพุ่งเข้าไปหาเหลียงซวนเหม่ย มีเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าของเหลียงเหม่ยซวน
ลมหายใจของเจ้าเกาะสั่นสะท้าน รีบดึงมือกลับ
ที่แท้…คนคนนั้นคือเสว่หยาน!
แต่…เขาไม่ได้ตั้งใจมาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเหลียงซวนเหม่ย แต่เป็นเพราะถูกโยนมา เห็นเพียงร่างกายของเขากระแทกลงพื้นอย่างแรง บนตัวเต็มไปด้วยบาดแผลฉีกขาด เลือดสีแดงสดไหลไม่หยุด เป็นภาพที่น่าเวทนามาก ส่วนตัวเขาหมดสติไปแล้ว
"เสว่หยาน!"
เจ้าเกาะหวางโยวตกใจ รีบก้าวเข้าไปพร้อมกับตะโกน
แต่เสว่หยานไม่ได้ยินคำพูดของเขา
รูม่านตาของเจ้าเกาะหวางโยวขยายกว้าง หันหน้ามองไปทางหลินหยาง
แต่เพียงแค่แวบเดียว เจ้าเกาะหวางโยวต้องมองตาค้าง…
ทางด้านของหลินหยาง เขากำลังบีบคอของฉูซู่อาวุโสสามแล้วยกสูงขึ้นจากพื้นด้วยมือเดียว
แขนทั้งสองข้างของฉูซู่หัก บนร่างกายเต็มไปด้วยเลือด พยายามดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง เบิกตากว้างจนแทบหลุดออกมา
เขาใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว
แต่ไม่ว่าเขาจะดิ้นรนยังไง ก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากมือเหล็กของหลินหยาง
ส่วนโดยรอบ มีคนล้มระเนระนาดเต็มไปหมด
ทุกคนล้วนแต่เป็นอาวุโสและลูกศิษย์ที่โดดเด่นของเกาะหวางโยว
ไม่มีใครสามารถลุกขึ้นได้อีก บางคนแขนหักบางคนขาหัก
นี่เพิ่งจะผ่านไปนานแค่ไหน…พวกเขาโดนหลินหยางจัดการหมดแล้ว?
เจ้าเกาะหวางโยวมองตาค้าง สมองว่างเปล่าไปหมด
ฟิ่ว!
ในตอนนั้นเอง เสียงฉีกอากาศดังขึ้น
เห็นเพียงหลินหยางสะบัดข้อมือ ร่างกายของฉูซู่พุ่งตรงเข้ามาทางเจ้าเกาะหวางโยวโดยตรง
เขารีบก้าวออกไปข้างหน้า ยื่นมือออกไปรับ
ปัง!
ฉูซู่กระแทกใส่หน้าอกของเขาอย่างแรง
ส่วนแรงกระทบจำนวนมหาศาลทำให้แขนทั้งสองข้างของเจ้าเกาะหวางโยวชาไปหมด ถูกสะเทือนถอยหลังไปสิบกว่าก้าวแล้วจึงหยุดลง