บทที่ 572 คุณก็ได้แค่นี้เอง

เจ้าเกาะหวางโยวส่งเสียงร้องออกมาทันที

เขารู้สึกว่าหมัดของตัวเองกำลังจะโดนหลินหยางบีบจนแตกแล้ว

แรงที่ส่งผ่านเข้ามาจากมือของเขา…เกรงว่าเพียงพอที่จะพาทำลายหิน!

นี่มันปีศาจร้ายที่มาจากไหน…อายุเพียงแค่นี้ แต่กลับมีพลังมากขนาดนี้?

หัวใจของเขาสั่นสะท้าน

ในตอนนั้นเอง หลินหยางออกแรงอีกครั้ง เขาจับกำปั้นของเจ้าเกาะทุ่มไปทางสนามประลองอย่างแรง

ฟิ่ว!

ร่างกายของเขาลอยกระเด็นออกไปเหมือนกับดาวหาง กระแทกใส่ประตูใหญ่ของสนามประลองอย่างแรง

โครม…

ประตูใหญ่พังทลาย

เศษหินเศษบินกระจายไปทั่ว ทุกอย่างดูโกลาหลไปหมด…

การโจมตีครั้งนี้เหมือนกับค้อนขนาดใหญ่ ฟาดลงบนกลางหัวใจของลูกศิษย์ทุกคนอย่างแรง

ลูกศิษย์เกาะชั้นนอกและชั้นในที่กำลังต่อสู้กันทยอยกันหยุดลง ทั้งสองฝ่ายแยกออกจากกัน

ถึงแม้วิชายุทธของศิษย์เกาะชั้นในจะแข็งแกร่งกว่า แต่หลังจากที่ได้สู้กับศิษย์เกาะชั้นนอก พวกเขาแทบจะไม่ได้เปรียบอะไรเลย ในทางกลับกัน กำลังของพวกเขายังถูกบั่นทอนลงอย่างต่อเนื่อง

ทุกคนรู้แล้ว นี่ล้วนแต่เป็นฝีมือของหมอเทวดาหลิน

และหลังจากที่ภาพนี้ปรากฏขึ้น ลูกศิษย์เกาะชั้นในตกตะลึงกับภาพนี้โดยสิ้นเชิง

หลินหยาง…ใช้มือเหวี่ยงเจ้าเกาะหวางโยวออกไปด้วยมือเดียว!

พลังของเขา…น่ากลัวเพียงใด!

นี่เป็นสิ่งที่มนุษย์คนหนึ่งสามารถทำได้เหรอ?

"เป็น…เป็นไปได้ยังไง? แม้กระทั่งเจ้าเกาะ…ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา?"

"ไม่…ไม่มีทาง ความแข็งแกร่งของเจ้าเกาะโดดเด่นเหนือใคร สะเทือนฟ้าสะท้านดิน สู้ไม่ได้แม้กระทั่งหมอเทวดาหลิน?"

"หมอเทวดาหลินเพิ่งจะอายุเท่าไหร่? เขาสามารถเอาชนะเจ้าเกาะเหรอ?"

ลูกศิษย์ทุกคนรู้สึกสิ้นหวังแล้ว

พวกอาวุโสที่อยู่บนพื้นเงยหน้าขึ้นด้วยความยากลำบาก หลังจากที่เห็นภาพนี้ สีหน้าของทุกคนคล้ำม่วงทันที

ภาพนี้ มันเป็นภาพที่น่าตกใจเพียงใด…

"ผู้ปราดเปรื่องหลินแข็งแกร่งมาก!"

"ไร้เทียมทาน! ผู้ปราดเปรื่องหลินไร้เทียมทาน!"

"ผู้ปราดเปรื่องหลินจงเจริญ!"

ลูกศิษย์เกาะชั้นนอกเริ่มพากันตะโกนเสียงดัง แต่ละคนดีใจจนน้ำตาไหล

ความแข็งแกร่งของหลินหยางอยู่เหนือการจินตนาการของพวกเขา

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาพบว่าตัวเองตัดสินใจถูกแล้ว

มีผู้ปราดเปรื่องหลินอยู่ พวกเขายังต้องกลัวเกาะหวางโยวอีกเหรอ?

ส่วนเหลียงซวนเหม่ย ยืนตกตะลึงตาค้างอยู่ตรงที่เดิม

"หลินหยาง…แข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ?" เธอพูดพึมพำ หัวใจเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง

ถ้าหากพี่ชายบุญธรรมของเธอแข็งแกร่งเช่นนี้ เธอจะมาทำอะไรที่เกาะหวางโยว

มีเขาอยู่ ยังต้องเรียนวิชายุทธอะไรอีก?

เหลียงซวนเหม่ยเกิดความรู้สึกโทษแม่ของตนเองเล็กน้อย

ทั้งๆที่มีพี่ชายบุญธรรมที่แข็งแกร่งแบบนี้อยู่ ทำไมถึงไม่แนะนำให้เธอ? ถ้าหากตระกูลเหลียงรู้ คงต้องให้ความสำคัญกับครอบครัวของเธออย่างแน่นอน?

อย่างไรก็ตามตระกูลเหลียงที่ว่าใหญ่ แต่ก็ไม่มีผู้ปราดเปรื่องสักคน!

"อ๊าก! !"

ในตอนนั้นเอง มีเสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความโกรธดังขึ้นจากด้านในของประตูที่พังทลาย

หลังจากนั้นมีคนคนหนึ่งพุ่งออกมา

เขาคือเจ้าเกาะหวางโยว!

ตอนนี้บนตัวของเขาเต็มไปด้วยเศษฝุ่นเศษดิน ผมเผ้ายุ่งเหยิง สภาพน่าเวทนา

เขาแทบจะไม่เป็นอะไรเลย แต่เจตนาแห่งความโกรธที่อยู่บนใบหน้าแทบจะกลืนกินเขา

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาโดนดูหมิ่นแบบนี้ และทุกคนทำร้ายจนตกอยู่ในสภาพสะบักสะบอมแบบนี้!

ในฐานะเจ้าเกาะ เขาจะทนได้เช่นไร?

"ผมจะฆ่าลูกสุนัขอย่างคุณ!" เขาส่งเสียงคำราม ก้าวเท้าพุ่งตรงเข้าไปหาหลินหยาง

กลิ่นอายที่บ้าคลั่งแผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของเขา

เจ้าเกาะหวางโยวยังไงก็เป็นเจ้าเกาะหวางโยว ความจริงเขาแข็งแกร่งกว่าเสว่ฉางเฟิงไปเยอะมาก เขาสามารถปลดปล่อยกลิ่นอายของตัวเองออกมาควบแน่นเหมือนของจริงได้ทุกเมื่อ เหมือนกับพลังปราณ

และตอนนี้ เขาปลดปล่อยกลิ่นอายทั้งหมดออกมาปกคลุมร่างกายภายนอกของตัวเอง ในขณะที่กำลังพุ่งตรงเข้ามา เศษหินเศษดินที่อยู่ด้านข้างถูกฉีกกระชากจนเละ เป็นภาพที่น่าสะพรึงกลัวมาก

ผู้คนที่อยู่โดยรอบตกตะลึงกับกลิ่นอายสายนี้

แต่หลินหยางยืนอยู่ตรงนั้นไม่ขยับตัว มองภาพที่เกิดขึ้นอย่างนิ่งสงบ

รอจนเขาเพิ่งเข้ามาใกล้ ยกแขนขึ้นชกออกไปอย่างกะทันหัน

ปัง!

หมัดทั้งคู่ปะทะกัน

แต่ครั้งนี้ กำลังกายของหลินหยางกลับเซถอยหลังไปหลายก้าว

เห็นได้ชัด หลินหยางก็ต้านทานเจ้าเกาะหวางโยวที่อยู่ในสภาพระเบิดอารมณ์แห่งความโกรธไม่ไหว