บทที่ 573 พลังที่เพิ่มขึ้นหายไป

ปัง!

หมัดพุ่งออกไปอีกครั้ง

แคว่ก!

เสียงกระดูกแตกหักดังขึ้น

เป็นเพียงเทาของหลินหยางไถลออกไปไกลสามสี่เมตร บนพื้นถูกเท้าของเขาลากจนเป็นรอยลึกสองสาย

หลังจากที่ร่างกายของเขาหยุดลง มือทั้งสองข้างห้อยลงข้างล่างอย่างไร้เรี่ยวแรง ราวกับไม่สามารถยกขึ้นได้อีกแล้ว!

ส่วนเจ้าเกาะหวางโยว หยุดอยู่ตรงที่เดิม

"เยี่ยมมาก!"

อาวุโสคนหนึ่งที่อยู่ด้านข้างอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น

ลูกศิษย์เกาะชั้นในที่อยู่โดยรอบเริ่มฮือฮา

"แขนของเขายกไม่ขึ้นแล้ว! ฮ่าฮ่าฮ่า กระดูกของเขาต้องหักแน่นอน!"

"ยกแขนไม่ขึ้น เขาก็ไม่สามารถป้องกันได้อีกแล้ว หรือแม้กระทั่งโจมตีก็ไม่ได้ ชนะแล้ว เจ้าเกาะชนะแล้ว!"

เสียงอุทานของทุกคนดังขึ้น แต่ละคนรู้สึกดีใจมาก

"ผู้ปราดเปรื่องหลิน คราวนี้คุณยังจะอวดดียังไงอีก!"

"ก่อนหน้านี้คุณอวดดีมากไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้อยู่ต่อหน้าเจ้าเกาะหวางโยวของเรา ทำไมไม่อวดดีอีกแล้ว? เอาอีกสิ เอาอีก! ฮ่าฮ่าฮ่า…"

"ฮึ่ม หลังจากที่สยบคุณได้แล้ว คอยดูพวกเราจะจัดการคุณยังไง!"

คนทั้งกลุ่มพูดจาเยาะเย้ย แต่ละคนหัวเราะไม่หยุด

ส่วนลูกศิษย์เกาะชั้นนอกรู้สึกตื่นตระหนกมาก

ใครจะไปคิด หมอเทวดาหลินที่เป็นฝ่ายเหนือกว่าก่อนหน้านี้จะโดนโจมตีฝ่ายเดียวแบบนี้…

"หลินหยาง คุณ…คุณเป็นอะไรไป?" เหลียงซวนเหม่ยเริ่มรู้สึกร้อนรนแล้ว รีบก้าวออกไปข้างหน้า

แต่ลูกศิษย์เกาะชั้นในเดินเข้ามาขวางเธอเอาไว้

"เหลียงซวนเหม่ย คุณหักหลังเกาะหวางโยวของเรา สมคบคิดกับศัตรู คิดร้ายต่อพวกเรา วันนี้พวกเราจะปล่อยคุณไปไม่ได้เด็ดขาด!" ลูกศิษย์เกาะชั้นในคนหนึ่งตะคอกเสียงดัง หลังจากนั้นโบกมือ "ทุกคน จับตัวคนทรยศเอาไว้ ส่งตัวให้เจ้าเกาะลงโทษ!"

"ได้!"

ลูกศิษย์เกาะชั้นในตอบรับพร้อมกัน หลังจากนั้นทยอยกันพุ่งเข้ามา

"ปกป้องศิษย์พี่เหลียง!"

"ลุย!"

ลูกศิษย์เกาะชั้นนอกก็ไม่ยอม มีคนรีบตะโกนเสียงดัง หลังจากนั้นเริ่มทยอยกันพุ่งเข้าไปประจันหน้ากับลูกศิษย์เกาะชั้นใน

สถานที่เกิดเหตุเกิดความโกลาหลขึ้นอีกครั้ง

แต่ในตอนนั้นเอง มีเสียงอุทานดังขึ้น

"เจ้าเกาะ!"

หลังจากสิ้นเสียงประโยคนี้ ทุกคนอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

นี่เป็นเสียงของเสว่ฉางเฟิง

ทุกคนรีบหันไปมอง กลับพบเสว่ฉางเฟิงกำลังเบิกตากว้าง มองเจ้าเกาะหวางโยวอย่างไม่เชื่อสายตา

หันไปมอง!

เจ้าเกาะหวางโยวในตอนนี้ ร่างกายของเขาเซถอยหลังไปสองก้าว หลังจากนั้นทิ้งก้นนั่งลงบนก้อนหินขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านข้าง ก่อนที่จะได้หอบหายใจ มีเลือดสีแดงสดกระอักออกมาจากปากของเขากองใหญ่!

"พ่อ!"

เสว่โยวโยวกรีดร้องดังลั่น พุ่งเข้าไปกอดเจ้าเกาะหวางโยวเอาไว้

"เจ้าเกาะ คุณเป็นอะไรไป?"

"เจ้าเกาะ! คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?"

"ทำไมอยู่ดีๆถึงกระอักเลือด?"

"หรือว่า…หลินหยางใช้พิษ?"

"อะไรนะ? พิษ?"

"หลินหยาง คุณต่ำช้ามาก ถึงขั้นแอบใช้ยาพิษ!"

"ไร้ยางอาย!"

คนของเกาะหวางโยวรู้สึกโกรธมาก แต่ละคนใช้สายตาที่เกลียดชังมองหลินหยาง

หลินหยางส่ายหัวด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย "ต่ำช้า? พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาพูดกับผมแบบนี้? เจ้าเกาะของพวกคุณ! ตอนแรกเขาสั่งให้พวกอาวุโสมาปิดล้อมโจมตีผม ต่อมาก็ลงมือด้วยตัวเอง ทั้งที่ผมสู้กับผู้ปราดเปรื่อง และอาวุโสของพวกคุณอย่างต่อเนื่องจนสูญเสียพละกำลังไม่น้อย หลังจากนั้นผมก็มาสู้กับเขาต่อ แต่เขาสู้ผมไม่ได้! นั่นหมายความว่าความแข็งแกร่งของเขาต่ำเกินไป เรื่องนี้จะโทษใครได้?"

"แต่คุณใช้พิษ! นั่นหมายความว่าคุณมันต่ำช้า" ลูกศิษย์คนหนึ่งกัดฟันพูด

"ไม่รู้อะไรเลยแล้วมาพูดจาเหลวไหล ผมสู้กับเขาจำเป็นต้องใช้พิษด้วยเหรอ? มันเป็นเพราะเมื่อกี้เขาออกกระบวนท่าดุดันกันไป โคจรพลังเร่งด่วนเกินไปจึงส่งผลให้เส้นเลือดแตกก็เท่านั้น! ถ้าคุณไม่เชื่อ คุณไปเรียกคนที่มีความรู้เกี่ยวกับการแพทย์บนเกาะมาทดสอบยาพิษดู!" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

หลังสิ้นเสียงประโยคนี้ ทุกคนพูดอะไรไม่ออกทันที

ส่วนหลินหยางก้าวเท้าเดินออกไปข้างหน้า

สีหน้าของทุกคนควบแน่น จ้องมองเขาด้วยความหวาดระแวง

"ผมพูดไปแล้ว คุณออกกระบวนท่าแบบนี้ จะต้องเผาผลาญพลังงานของตัวเอง ตอนนี้คุณแทบจะลุกไม่ขึ้นด้วยซ้ำ คุณแพ้แล้ว" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"หลินหยาง คุณอย่าได้ใจมากเกินไป…ถึงแม้ผมจะพ่ายแพ้ให้กับคุณ แต่คุณก็ดีไปไม่ถึงไหน แขนทั้งสองข้างของคุณถูกผมทำลายไปแล้ว ขอเพียงแค่ตอนนี้ผมออกคำสั่ง ลูกศิษย์ของผมสามารถสับคุณให้เป็นชิ้น คุณคิดว่าคุณชนะแล้วเหรอ? คุณคิดผิดแล้ว คุณกับผมไม่ได้กำลังสู้กันแบบหนึ่งต่อหนึ่ง! การต่อสู้ระหว่างเราไม่มีคำว่าแพ้ชนะ มีแต่คำว่าตายกับอยู่!" เจ้าเกาะหวางโยวยิ้มอย่างเย็นชาแล้วพูด หลังจากนั้นตะคอก "ลูกศิษย์ทุกคนฟังให้ดี!"

"ศิษย์รอคำสั่ง!"

ลูกศิษย์เกาะชั้นในที่อยู่โดยรอบรุมล้อมกันเข้ามาและตอบรับพร้อมกัน

"หักขาทั้งสองข้างของคนคนนี้!"