บทที่ 598 นัดพบส่วนตัวกับพี่เขย

แม้ว่าเขาจะไม่ชอบใจกับน้ำเสียงและท่าทางของโจวย้วนหยวน แต่เขาก็ไม่อยากจะอะไรกับเด็กผู้หญิงคนนี้

แค่ว่าโจวย้วนหยวนไม่ยอมหยุด!

"เหอะ! ใครจะอยากกินของแบบนี้? แต่ดาราดังอยู่ซูหยูก็เหมือนกับแฟนคลับตัวเอง สามารถกินของราคาต่ำแบบนี้ได้ นี่มาดูเร็ว นางเอกของเรื่องพยัคฆ์สงครามอยู่ที่นี่ ทุกคนอยากจะต่อแถวขอลายเซ็นของเธอสินะ!" โจวย้วนหยวนตะโกนเสียงดัง

คนที่กินอยู่รอบๆ หันหน้ามามองที่ซูหยู

ใบหน้าของซูหยูเปลี่ยนไป เธอดึงหมวกของเธอปิดลงมาทันที

แต่ก็ไม่ได้ผล ไม่นานก็มีคนสังเกตเห็นสีหน้าของเธอ

"ว้าว ซูหยูจริงๆ ด้วย!"

"เธอมาที่นี่ได้ยังไง?"

"ผมจำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอ ถูกนักข่าวข่าวซุบซิบและเหล่านักเรียนอุดอยู่ตรงทางออกของหอพัก ตอนนี้ออกมาได้แล้วหรอ?"

"เหอะ จริงหรอ? ใครๆ ก็คิดว่าเธอจะเป็นที่นิยม! สุดท้ายเธอก็ตกกระป๋อง เรื่องพยัคฆ์สงครามหยุดถ่ายแล้ว!"

"ความฝันการเป็นดาราของเธอจบลงแล้ว!"

"งั้นพวกเรายังต้องขอลายเซ็นเธออีกหรอ?"

"ลายเซ็นหรอ? เซ็นก็บ้าสิ! ไอคนจนนี่มากินร้านแผงขายอย่างพวกเรายังเป็นดาราหรอ? ไม่อายหรอ"

"ใช่!"

"ยังจะสวมหมวกอีก คิดว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหน?"

มีเสียงถกเถียงอยู่รอบๆ บ้างก็เยาะเย้ย คำพูดที่ไม่น่าฟังดังออกมา

สีหน้าซูหยูเปลี่ยนไป ตัวของเธอสั่นเล็กน้อย

ตั้งแต่การจัดกองถ่ายพยัคฆ์สงครามอีกครั้ง ความกดดันต่อซู่หยูจากโลกภายนอกก็เพิ่มขึ้นทุกวัน โดยเฉพาะแรงกดดันต่อเธอจากคนรอบข้าง

บางทีเธออยากจะหาผู้จัดการสักคน

หลินหยางสูดหายใจลึกๆ

"พี่เขย พวกเรากลับกันเถอะ..." ซูหยูทนไม่ไหว ดึงแขนเสื้อของหลินหยาง พูดเบาๆ

"โอเค!"

หลินหยางพยักหน้าและพาซูหยูออกไป

"หยุด!"

โจวย้วนหยวนเข้ามาขวางซูหยู ไม่ให้เธอไป

"เธอคิดจะทำอะไรอีก?" ซูหยูกัดฟันถาม

"ทำอะไรหรอ? เสี่ยวหยู ฉันทำไปเพื่อเธอ! เธอไม่ควรหมกมุ่นอยู่กับมันอีกต่อไป! ถ้าเธอยังเป็นแบบนี้ต่อไป ครอบครัวของเธอจะเป็นยังไง? พ่อแม่ของเธอจะทำยังไง? ซูเหยียนพี่สาวของเธอจะทำยังไง?" โจวย้วนหยวนหรี่ตายิ้ม

เมื่อคำพูดนี้ออกมา ซูหยูก็สูญเสียทันที

"คุณกำลังพูดอะไร? โจวย้วนหยวน ฉันไม่เข้าใจว่าเธอหมายความว่ายังไง?"

"หมายความว่าอะไรหรอ? ยังต้องให้ฉันอธิบายอีกหรอ? ฉันบอกแล้วว่าอย่าไปนักกับพี่เขยของเธออีก! เขาคือพี่เขยของคุณ!" โจวย้วนหยวนพูดเสียงดัง

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา แผงขายอาหารก็ระเบิดขึ้นทันที

เมื่อได้ยินข่าวที่ระเบิดออกมา ทุกคนก็ลุกขึ้นจากที่นั่งและมองที่ซูหยูด้วยความตกใจ

มีดวงตานับไม่ถ้วนจากทุกทิศทาง

แม้แต่คนที่เดินผ่านไปมาก็หยุดดูที่นี่

ซูหยูตกใจค้าง

หลินหยางขมวดคิ้ว ไม่คิดว่าโจวย้วนหยวนจะพูดคำพูดเพื่อที่จะประนาณแบบนี้ออกมา

ทันใดนั้นก็มีการสนทนาเล็กๆ น้อยๆ เกิดขึ้นรอบๆ

"ให้ตายเถอะ ชายคนนั้นคือพี่เขยของซูหยูหรอ?"

"นี่มันเรื่องอะไร? ทำไมเธอมานัดกินข้าวกับพี่เขยสองคนได้?"

"ไม่น่าเชื่อ ข่าวใหญ่แห่งปี!"

"เป็นผู้หญิงที่หน้าไม่อายจริงๆ!"

"เร็ว รีบหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่าย แชร์ลงในโซเชียลเร็ว!"

"หลอกพี่เขยของตัวเอง! เหอะ บอกแล้วว่าซูหยูคนนี้ไม่ใช่คนดีเท่าไหร่ ด้านนอกทำเป็นดูไร้เดียงสา แต่ความจริงร้ายลึกมาก!"

คำพูดหลายแบบดังออกมาอย่างต่อเนื่อง ซูหยูหน้าซีด การหายใจของเธอก็เร็วเป็นพิเศษ เธอแทบจะยืนไม่มั่นคง

"ไร้สาระ เธอ...เธอพูดมั่วซั่ว! เธอกำลังใส่ร้ายป้ายสีฉัน!" ซูหยูตะโกน

"ใส่ร้ายป้ายสีหรอ? แต่ตอนนี้พวกคุณมากินที่นี่กันสองต่อสองจริงๆ ไม่ใช่หรอ? แน่ใจหรอว่าพี่สาวของเธอรู้?" โจวย้วนหยวนยักไหล่