บทที่ 605 ผมให้พวกคุณหนึ่งพันล้าน!

ไม่นาน ตำรวจสายตรวจเดินทางมาถึง พาตัวของลุงหวังไปตรวจสอบ

คังเจียห่าวเดินเข้าไปในห้องเอกสารมอง ดูเอกสารที่ถูกเผาจนเหลือเพียงเถ้าถ่านแล้วถอนหายใจ

"พี่คัง คราวนี้ควรทำยังไงดี?" จี้เหวินถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียด

"คุณถามผม…ผมจะถามใคร? คราวนี้…มีปัญหาแล้ว…" คังเจียห่าวพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง ในแววตาเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด น้ำเสียงราวกับคนที่ไร้เรี่ยวแรง

ผู้คนที่อยู่โดยรอบก็ไม่มีใครพูดอะไรอีก สีหน้าของแต่ละคนดูไม่ดีเท่าไหร่

ไม่มีใครเคยคิด อีกฝ่ายจะหันมาเล่นงานคังเจียห่าว…

สำนักกฎหมายของทนายคังเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความผิดหวัง

แต่ในตอนนั้นเอง มีเสียงหัวเราะดังขึ้น

"ทำไหม? คังเจียห่าว จี้เหวิน มาตรฐานของพวกคุณมีแค่นี้เหรอ?"

หลังจากสิ้นเสียง ทุกคนหันไปมองทางประตูพร้อมกัน กลับเห็นร่างของคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาในสำนักงานกฎหมาย

และคนที่เป็นผู้นำก็คือฟางซื่อหมิงหนึ่งในสามทนายใหญ่แห่งเยี้ยนจิน

ทุกคนรู้สึกอึ้ง

แต่สิ่งที่ทำให้รู้สึกอึ้งไปมากกว่านั้นก็คือคนสองคนที่เดินตามฟางซื่อหมิงเข้ามา

พวกเขาคือ…พานหลงและชิวซวนเซิง…

สามทนายใหญ่แห่งเยี้ยนจิน…มันรวมตัวกันครบ…

เห็นคนพวกนี้มา ทุกคนตกตะลึงจนยืนอยู่กับที่

"ฟางซื่อหมิง? พานหลง? ชิวซวนชิง?" คังเจียห่าวยืนตัวตรงอย่างกะทันหัน เบิกตากว้าง มองคนพวกนี้ยังไม่เชื่อสายตา

"สามทนายใหญ่แห่งเยี้ยนจิน…มาทำอะไรที่นี่?" จี้เหวินพูดพึมพำ

คนทั้งสามเรียกได้ว่าเป็นตัวแทนของคนที่มีมาตรฐานสูงที่สุดแห่งวงการทนายความ

ถึงแม้การสู้คดีครั้งก่อนของคังเจียห้าวและจี้เหวินจะถือว่าชนะฟางซื่อหมิง แต่นั่นก็เป็นเพราะมีหลินหยางค่อยสนับสนุน ไม่อย่างนั้นพวกเขาไม่มีทางชนะฟางซื่อหมิง

และตอนนี้ ฟางซื่อหมิงถึงขั้นมาพร้อมกับสองทนายใหญ่

นี่มันเป็นภาพที่น่าเหลือเชื่อเพียงใด?

ต้องบอกก่อน ถึงแม้คนทั้งสามจะมีชื่อร่วมกัน แต่น้อยครั้งที่จะไปมาหาสู่กัน ปกติแทบจะไม่เคยติดต่อกันเลยด้วยซ้ำ

อยากจะเชิญคนทั้งสามช่วยว่าความ สำหรับทุกคนในประเทศไม่ว่าใครก็ตามยากยิ่งกว่าเป็นขึ้นสวรรค์

แต่วันนี้ พวกเขากลับมาปรากฏตัวขึ้นที่นี่

"ประธานหลิน…เชิญพวกคุณมา?" คังเจียห่าวถามโดยไม่รู้ตัว

"ถูกต้อง" ฟางซื่อหมิงก้าวเดินเข้ามา กวาดสายตามองที่เกิดเหตุแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย "เอาล่ะ เจียห่าว พวกเรามีเวลาไม่มาก คุณรีบสั่งให้คนมาเก็บกวาด หลังจากนั้นพวกเราเริ่มประชุม เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้พวกเราฟัง!"

"ได้…ได้! ทนายฟาง ทนายพาน ทนายชิว เชิญทางนี้!"

คังเจียห่าวตั้งสติได้ รีบเรียกพวกเขาทันที

คนทั้งกลุ่มเดินเข้าไปในห้องประชุม

.....

ภายในสำนักงานหยางหัวกรุ๊ป

หลินหยางยืนอยู่ตรงหน้าต่าง มองดูคนกลุ่มนี้ที่เดินเข้าไปในสำนักงานกฎหมาย

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ดังขึ้น

"ไอ้หนู ผมพาคนไปให้คุณแล้ว เป็นยังไง? ผมทำตามที่พูดได้ใช่หรือเปล่า?" มีเสียงหัวเราะอารมณ์ดีดังขึ้นจากปลายสาย

"คำพูดของผู้บัญชาการเจิ้งหนักแน่นดุจขุนเขา เมื่อคุณเอ่ยปากพูด มีเหรอที่พวกเขาจะไม่มา? ครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณมาก ถ้าหากไม่มีคุณ พวกเขาไม่มีทางมาปรากฏตัวที่สำนักงานกฎหมายแห่งหนึ่งแน่นอน!" หลินหยางยิ้มอย่างเรียบเฉยแล้วพูด

"เห้อ พูดอะไรแบบนั้น! คุณสร้างความดีความชอบให้ประเทศชาติมากมาย ผมขอบคุณคุณแทบไม่ทันด้วยซ้ำ! สูตรยาของคุณ มันช่วยเพิ่มศักยภาพการรบให้กับกองทัพมาก! ฮ่าฮ่า สำหรับต่างประเทศตอนนี้กองทัพของเราเป็นเหมือนอยู่ยงคงกระพัน พวกประเทศเพื่อนบ้านได้ยินแล้วยังต้องหนาวสั่นเลย! ทั้งหมดนี้ล้วนแต่เป็นผลงานของคุณทั้งนั้น!"

"ผู้บัญชาการเจิ้งพูดชมเกินไปแล้ว"

"เอาล่ะ ไม่คุยแล้ว ผมรู้ว่าคุณมีธุระด่วนต้องจัดการ คุณไปทำงานของคุณเถอะ มีอะไรก็โทรหาผม"

"ขอบคุณมาก"

หลินหยางกดวางสายแล้วถอนหายใจ

และในตอนนั้นเอง หม่าไห่ผลักประตูเข้ามา

"ประธานหลิน"

"มีอะไร?"

"ฟานเล่อกับเวินลี่มา พวกเขาบอกว่า…อยากคุยกับคุณ" หม่าไห่พูดด้วยน้ำเสียงที่เคารพ

"ได้ ให้พวกเขาเข้ามาเถอะ"

หลินหยางพยักหน้า

หม่าไห่เดินออกไป