บทที่ 654 ราคาสูงเสียดฟ้า

"ประ...ประธานหม่า เอ่อ...นี่มันเรื่องอะไร? ครั้งที่แล้วพวกเราไม่ได้เจรจากันเสร็จแล้วหรอ? ทำไมจู่ๆ ถึงยกเลิกสัญญาหล่ะ? ประธานหม่า มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ?"

ลุงหนานถามด้วยความรีบร้อน

ตู้ด ตู้ด ตู้ด...

เสียงวางสายอีกด้านดังขึ้นมา อีกฝ่ายตัดสายไปโดยตรง

ลุงหนานถือมือถือ ยืนอึ้งหมดสติ

"ลุงหนาน เกิดอะไรขึ้น?"

จูกุ้ยหยิบสัญญาและเดินเข้ามาถาม

แต่ลุงหนานยังคงไร้ล่องลอย

"ลุงหนาน รีบมาเซ็นสัญญาเถอะ ไม่ต้องไปคิดเรื่องคนนั้นแล้ว!" จูกุ้ยเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม

แต่ลุงหนานหลังมือกลับมาใส่ใบหน้าของจูกุ้ย

แปะ!

เสียงตบหน้าดังอย่างชัดเจน

ทุกคนผงะ

"เซ็นกับผีสิ!" ลุงหนานด่าเสียงดัง

จูกุ้ยถูกตบจนเสียหลักถอยไปสองเก้า ใบหน้าของเขามีรอยฝ่ามือแดง เบิกตากว้าง มองเขาด้วยความเหลือเชื่อ

"ลุง...ลุงหนาน? ?"

"คุณทำให้ผมแย่! ไอโง่เอ้ย!"

ลุงหนานด่าอย่างแรง ตะโกนใส่คนรับใช้ที่อยู่ข้างๆ เขา: "เร็ว รีบไปตามคุณหลินเมื่อกี้กลับมา! เร็ว! !"

"รับทราบลุงหนาน!"

คนข้างๆ เขาวิ่งออกไป

ลุงหนานลุงออกไปด้านนอกอย่างกระตือรือร้น

แต่เมื่อเดินถึงหน้าประตู เขาก็นึกอะไรออก จู่ๆ ก็หันกลับมาจ้องที่จูกุ้ย: "เจ้าอ้วน คุณฟังไว้นะ ถ้าความร่วมมือของผมและหยางหัวไม่สามารถไปต่อได้อีก! ผมจะฉีกหนังของคุณ!"

เมื่อพูดเสร็จ เขาก็วิ่งออกไป

จูกุ้ยยืนอึ้งอยู่กับที่ เขาตกตะลึง

"เอ่อ...ลุงหนานนี่เกิดอะไรขึ้น?"

"ทำไมจู่ๆ เขาก็โกรธโดยไม่มีเหตุผลแบบนี้?"

"พวกเราก็ไม่ได้ยั่วโมโหอะไรเขา? ชายชราคนนี้บ้าไปแล้วหรอ?"

ทุกคนตกตะลึง งงงวยอย่างมาก

"ให้ตายเถอะ ถ้าธุรกิจนี้ไม่สำเร็จแล้วผมจะเอาหน้าไปที่ไหน?!"

จูกุ้ยได้สติกลับมา เขาก็สาปแช่งทันทีด้วยความรำคาญ

เป็นเรื่องน่าละอายและอับอายที่โดนตบหน้าต่อหน้าคนอื่น!

"พี่จู นี่จะทำยังไงดี?" เสี่ยวเยี้ยนเดินเข้ามาถามอย่างระมัดระวัง

"ทำยังไง? ผมเป็นคนที่ยอมคนหรอ? ผมจะโทรหาครอบครัวของผม ผมจูกุ้ยแม้ว่าจะไม่มีอะไรดี แต่ก็ยังใช้แซ่จูอยู่ เขาไม่ให้เกียรติคนตระกูลจูของพวกเรา เราจะให้เกียรติเขาได้ยังไง? ถ้าเขาจะเล่นกับเรา เราก็จะเล่นกับเขา!"

จูกุ้ยด่า จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและโทรหาครอบครัว

หลังจากที่จูกุ้ยบอกเรื่องนี้ที่เติมแต่งเล็กน้อยกับครอบครัว คนตระกูลจูก็โกรธสุดขีด รีบโทรไปหาฮั่นหนานทันที...

ฮั่นหนานที่นั่งอยู่ในรถและกำลังตามหาหลินหยางอยู่ตามถนน ร้อนรน จู่ๆ โทรศัพท์ข้างๆ เขาก็สั่น

"ลุงหนาน คนตระกูลจูโทรมา" ผู้ชายพูดเบาๆ

"คนตระกูลจูหรอ? เหอะ ผมนี่แหละที่ต้องโทรหาพวกเขา!" ลุงหนานแย่งโทรศัพท์มา กดปุ่มรับสาย

"จูเวิ้น! คุณมาถามหาความผิดใช่ไหม?" ลุงหนานพูดอย่างเยือกเย็น

"ลุงหนาน เด็กมันไม่เข้าใจเรื่องต่างๆ ทำไมถึงโมโหขนาดนี้? ถ้ามีอะไรที่ไปทำให้คุณขุ่นเคือง คุณก็ลงโทษด้วยการด่าสักเล็กน้อยก็ได้ ทำไมต้องตบหน้าเขาต่อหน้าคนอื่นด้วย? ถ้าเขาไม่สามารถเจรจากับคุณได้ ผมจูเวิ้นจะเจรจากับคุณเอง ดีไหม? พวกเราสองตระกูลก็ไปมาหาสู่กันมาหลายปี ไม่จำเป็นต้องเป็นแบบนี้เพราะเรื่องเล็กน้อยหรอกมั้ง!" เสียงทางโทรศัพท์ค่อนข้างจริงจังแม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่พอใจ แต่ด้วยนิสัยของเขาก็ยังทำให้เขาอดกลั้นไว้ได้