บทที่ 677 พวกคุณเตรียมพร้อมหรือยัง?

คนคนนั้นได้ยินแล้วลมหายใจหยุดชะงักทันที รีบพูด "หมอเทวดาหลิน คุณ...คุณจะไร้เหตุผลแบบนี้ไม่ได้นะ ผมไม่ได้ทำร้ายคุณหนูเหลียงแม้แต่นิดเดียวจริงๆ ส่วนตอนที่แม่เฒ่าพิษทำร้ายคุณหนูเหลียง ผมยังเอ่ยปากห้ามปรามด้วย"

"เรื่องนี้ผมไม่สนใจ ตอนนี้น้องสาวของผมนอนอยู่ที่โรงพยาบาล ผมต้องทวงความเป็นธรรมให้เธอ ถ้าหากพวกคุณไม่เขียนรายชื่อของคนที่ทำร้ายเธอออกมา งั้นวันนี้ พวกคุณทุกคนคงต้องถูกหามออกจากห้องประชุมแห่งนี้"

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ

หลังจากนั้นดึงเก้าอี้ไปวางลงตรงหน้าประตูห้องประชุม เขานั่งลงพร้อมกับหลับตาทั้งคู่

ท่าทีและคำพูดที่หยิ่งผยองนี้ ทำให้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์รู้สึกโกรธมาก

เจิ้งจื่อหยาก็รู้สึกโกรธมากเช่นกัน

ที่นี่คือสมาคมศิลปะการต่อสู้!

ไม่ว่าใครก็ตาม แม้กระทั่งผู้ปราดเปรื่องมาถึงที่นี่ ก็จำเป็นต้องเคารพกฎระเบียบอย่างเคร่งครัด หมอเทวดาหลินคนนี้เป็นใคร? หรือเขาคิดว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่เป็นพวกอ่อนหัดเหรอ?

"หมอเทวดาหลิน ฉันต้องยอมรับ หยางหัวของคุณและอิทธิพลที่อยู่ในมือของคุณไม่ธรรมดา แต่ฉันหวังว่าคุณจะสามารถทำความเข้าใจด้วยว่าที่นี่คือที่ไหน ที่นี่ไม่ใช่สถานที่คุณสามารถทำตามอำเภอใจได้ทุกอย่าง!" เจิ้งจื่อหยาตะคอก

"ใช่! หมอเทวดาหลิน ทุกคนที่อยู่ที่นี่ล้วนแต่เป็นบุคคลมีหน้ามีตา ไม่ใช่เจ้าสำนักก็เป็นผู้นำตระกูล มีคนไหนบ้างที่ไม่ได้รับความเคารพจากผู้คน? มีคนไหนบ้างที่ไม่มีอำนาจอยู่ในมือ? ถึงคุณจะมีเหตุผล แต่ก็ไม่ควรทำตัวบังอาจแบบนี้!"

"คุณทำเกินไปแล้ว!"

"ผมไม่เชื่อหรอก คุณคนเดียวจะสามารถทำอะไรพวกเรามากขนาดนี้!"

"หมอเทวดาหลิน! อายุของพวกเราทุกคนรวมกันมีมากกว่าพันปี หรือต้องให้พวกเรากลัวไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอายุยี่สิบกว่าอย่างคุณเหรอ? เรื่องแบบนี้ถ้าเผยแพร่ออกไป พวกเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?"

"ถูกต้อง! คุณอย่าคิดว่าพวกเรามันรังแกง่ายขนาดนั้น!"

ทุกคนทยอยกันพูดด้วยความโกรธ

เจิ้งจื่อหยาเห็นสถานการณ์ก็ไม่เกรงใจ พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "หมอเทวดาหลิน คุณคงจะได้ยินแล้ว? การที่ทำร้ายเหลียงซวนเหม่ย เป็นเพราะพวกเราทำงานตามกฎระเบียบของสมาคมศิลปะการต่อสู้ ถ้าหากคุณต้องการทวงคืนความยุติธรรมให้น้องสาวคุณ มันก็ได้ แต่ก็ต้องขึ้นอยู่กับว่าคุณมีความสามารถพอหรือเปล่า! นักสู้คุยกันด้วยกำปั้น ท่ากำปั้นของคุณใหญ่พอ ทุกคนที่นี่ก็พร้อมที่จะฟังคุณ!"

"ดังนั้น พวกคุณจะไม่พูดถูกหรือเปล่า?"

"คำพูดของฉันมันชัดเจนอยู่แล้ว" เจิ้งจื่อหยายิ้มอย่างเย็นชาแล้วพูด

"งั้นก็ได้"

หลินหยางลุกขึ้นยืน

คนทั้งกลุ่มถอยหลังหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว สายตาที่กำลังมองไปทางเขาเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด

"พวกคุณเตรียมพร้อมหรือยัง?" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ

"คุณคิดจะสู้กับพวกเราจริงเหรอ?" ผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งไม่อยากเชื่อ ถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"พวกคุณเตรียมตัวพร้อมหรือยัง?" หลินหยางถามซ้ำอีกครั้ง

"ฮึ่ม เด็กคนนี้ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ในเมื่อเขาต้องการสู้กับพวกเรา พวกเราก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ! ในเมื่อเป็นแบบนั้น ทุกท่าน ลุยกันเลย! ผมไม่เชื่อหรอก พวกเรามีคนมากขนาดนี้จะจัดการเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมคนหนึ่งไม่ได้!" มีคนพูดด้วยความโกรธ

"ลุย!"

ส่วนคนที่เหลือก็พากันตะโกนเสียงดัง หลังจากนั้นพุ่งตรงเข้าไปหาหลินหยาง

หลินหยางก็ไม่เกรงใจ ยกแขนขึ้น

ฟิ่วฟิ่วฟิ่วฟิ่ว…

แสงที่เป็นประกายจำนวนมากบินออกจากมือของเขา ราวกับดาวตก

"ระวัง นั่นมันเข็มเงิน!"

มีชายชราคนหนึ่งอุทาน

ทุกคนรีบหลบทันที

แต่ก็ยังมีสองคนที่หลบไม่ทัน ทันทีที่โดนเข็มเงินแทงเข้าไปในร่างกาย ไม่สามารถขยับตัวได้ทันที

"เข็มเงินสกัดชีพจร!"

เจิ้งจื่อหยาอุทาน

การเคลื่อนไหวของหลินหยางรวดเร็วมาก รีบพุ่งเข้าไปหาคนทั้งสอง สองมือเป็นเหมือนดาบ ดุดันน่าสะพรึงกลัว ฟาดลงบนแขนขาของคนทั้งสองอย่างรวดเร็ว

แค่ว!

แค่ว!

แค่ว!

...

เสียงกระดูกแตกหักดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

"อ๊าก!"

คนทั้งสองส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน ความเจ็บปวดที่รุนแรงทำให้พวกเขาแทบจะหมดสติไปโดยตรง ในขณะเดียวกัน แขนขาทั้งสี่ข้างของคนทั้งสองสูญเสียการควบคุม ทรุดลงไปล้มลงบนพื้นทันที

หลังจากที่เห็นภาพนี้ ทุกคนที่อยู่โดยรอบถึงกับหน้าถอดสี

เพิ่งเริ่มต้นก็มีคนสองคนถูกจัดการไปแล้ว

หมอเทวดาหลินคนนี้น่ากลัวเกินไปแล้วมั้ง…

"บัดซบ!"

เจิ้งจื่อหยาตะคอกด้วยความโกรธ ก้าวเท้าออกไปข้างหน้า ร่างกายพุ่งตรงเข้าไปหาหลินหยางราวกับกระแสลม ในขณะเดียวกันแขนข้างหนึ่งของเธอพุ่งตรงไปตำแหน่งหัวใจของหลินหยางราวกับอสรพิษ

แต่หลินหยางไม่ได้ตื่นตระหนก เขาซัดฝ่ามือออกไปทางเจิ้งจื่อหยาด้วยเช่นกัน

ปัง!

ฝ่ามือทั้งสองข้างปะทะกัน

พละกำลังจำนวนมหาศาลเริ่มทำงานบนร่างกายของเจิ้งจื่อหยาทันที

หัวใจของเจิ้งจื่อหยาเย็นวูบ ร่างกายของเธอโดนแรงที่น่าสะพรึงกลัวสะเทือนจนเซถอยหลัง

หลินหยางไล่จู่โจมต่อในขณะที่เป็นฝ่ายเหนือกว่า เขาเตรียมตัวเผด็จศึกเลขาเจิ้งคนนี้ก่อน

แต่วินาทีต่อมา มีการโจมตีพุ่งมาจากโดยรอบอย่างกะทันหัน ปิดล้อมเขาเอาไว้ตรงกลางทันที