ตอนที่ 688
บทที่ 689 ได้ทุกเมื่อ
October 21, 2026
หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง หลังจากนั้นฝังเข็มลงบนหน้าอกของเหลียงฉินซงโดยตรง
ฉึก!
เข็มเงินถูกดึงออก
หลินหยางปล่อยมือ
กึก!
ร่างกายของเหลียงฉินซงล้มลงบนพื้น หอบหายใจอย่างแรง
"นายท่านสอง!"
"นายท่านสอง! คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?"
คนของตระกูลเหลียงรีบเดินเข้าไปประคองเหลียงฉินซงลุกขึ้น
"ผม…ผมไม่เป็นอะไร…" เหลียงฉินซงหอบหายใจ
"จริงเหรอ? หรือว่าเข็มเมื่อกี้ของหมอเทวดาหลิน…ไม่มีผล?"
มีคนพูดอย่างระมัดระวัง
"ผมไม่รู้สึกถึงความผิดปกติ…" เหลียงฉินซงลูบหน้าอกของตัวเองแล้วพูด
"นั่นเป็นเพราะอาการยังไม่กำเริบ" หลินหยางพูดอย่างไม่ใส่ใจ
สีหน้าของเหลียงฉินซงเปลี่ยนไปทันที
หลินหยางมองไปทางเหลียงเซียวหู "คนที่ชนนักเรียนของผมอยู่ไหน?"
เหลียงหูเซียวหันไปส่งซิกทางสายตาให้คนที่อยู่ด้านข้าง
ไม่นาน มีผู้ชายคนหนึ่งถูกผลักออกมา
บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว มองไปทางหลินหยาง รีบก้มหน้าลง
"ใครเป็นคนบงการคุณ?" หลินหยางถาม
คนคนนั้นไม่ยอมพูด
"หักแขนหักขาของเขา" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย
"ที่นี่?" ชวี่เทียนรู้สึกอึ้ง
"หรือจะให้ไปบ้านคุณ?" หลินหยางมองไปทางชวี่เทียน
ร่างกายของชวี่เทียนสั่นสะท้าน รีบโบกมือทันที
ลูกน้องที่อยู่ด้านหลังพุ่งออกมากดตัวผู้ชายคนนั้นลงพื้น
"พวกคุณจะทำอะไร? หยุดเดี๋ยวนี้! ปล่อยผม! ปล่อยผม!"
ผู้ชายคนนั้นดิ้นรนอย่างสุดชีวิต ตะโกนเสียงดัง
แต่มันไม่มีประโยชน์
สีหน้าของคนตระกูลเหลียงดูน่าเกลียดมาก แต่เหลียงหูเซียวไม่พูดอะไร เขารู้ดี ถึงตนเองจะก้าวออกไปก็ช่วยอะไรไม่ได้…
ไม่นาน เสียงที่ทำให้หัวใจของทุกคนรู้สึกเย็นวูบดังก้องไปทั่วบ้านตระกูลเหลียง
คนของตระกูลเหลียงคนนั้นนอนฟุบอยู่บนพื้นด้วยลมหายใจที่รวยริน
"หมอเทวดาหลิน แบบนี้คุณพอใจหรือยัง?" เหลียงหูเซียวพูดเสียงเบา
"พอใจแล้ว ต่อจากนี้ผมจะทำให้คุณพอใจบ้าง!"
หลินหยางกลับไปนั่งลงบนเก้าอี้ ยกถ้วยชาขึ้นดื่ม
"ฮืม? คุณจะทำให้ผมพอใจยังไง?" เหลียงหูเซียวหรี่ตาลงถาม
หลินหยางวางถ้วยชาลง มองไปทางกงซีหยุนแล้วพูด "คุณแวะไปที่สมาคมศิลปะการต่อสู้ สั่งให้คนของสมาคมศิลปะการต่อสู้ไปบอกลี่หวู่จี๋ สั่งให้เขามาบ้านตระกูลเหลียงเดี๋ยวนี้ ผม รอเขาอยู่ที่นี่!"
หลังจากสิ้นเสียงประโยคนี้ คนของตระกูลเหลียงมองตาค้างทันที
หลินหยาง…จะให้ตระกูลเหลียงเผชิญหน้ากับลี่หวู่จี๋เหรอ?
"หมอเทวดาหลิน คุณ…คุณจะเปิดศึกที่นี่?" เหลียงหูเซียวนั่งไม่ติดแล้ว เขากระโดดลุกขึ้นเบิกตากว้างมองหลินหยาง
"ทำไม? หัวหน้าตระกูลเหลียง นี่ไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลเหลียงของพวกคุณคาดหวังมาโดยตลอดเหรอ? คุณต้องการให้ผมสู้กับลี่หวู่จี๋ไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้ผมจะทำให้คุณสมปรารถนา!" หลินหยางพูดด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์
สมองของเหลียงหูเซียวว่างเปล่าไปหมดทันที
เปิดศึกผู้ปราดเปรื่องในบ้านตระกูลเหลียง…
แบบนี้บ้านตระกูลเหลียงไม่พังเพราะผู้ปราดเปรื่องทั้งสองเหรอ?
กงซีหยุนเดินออกจากบ้านตระกูลเหลียงอย่างเร่งรีบ
ส่วนชวี่เทียนยืนอยู่ด้านข้างของหลินหยางไม่ขยับตัว
สีหน้าของคนตระกูลเหลียงดูไม่เป็นธรรมชาติ
โดยเฉพาะเหลียงหูเซียว
เดิมทีเขาแค่หวังทำให้ลี่หวู่จี๋นำความโกรธทั้งหมดไปลงที่ตัวของหมอเทวดาหลิน ส่วนตระกูลเหลียงของพวกเขาจะเป็นแค่ผู้ชมที่อยู่รอบกองไฟ
แต่ตอนนี้…
ตระกูลเหลียงกลายเป็นผู้ชม แต่กลับไม่ได้นั่งดูรอบกองไฟ พวกเขากำลังนั่งอยู่ใจกลางเปลวไฟ…
สีหน้าของเหลียงหูเซียวเคร่งขรึมมาก ระหว่างคิ้วของเขาเต็มไปด้วยเจตนาของความโกรธ
เขารู้สึกว่าตนเองโดนหมอเทวดาหลินปั่นหัวแล้ว
แต่ถึงเขาจะโกรธมากแค่ไหน ก็ไม่กล้าระบายใส่หมอเทวดาหลิน…
"พี่ใหญ่ คราวนี้ทำยังไงดี?"
เหลียงฉินซงรีบเดินเข้ามาพูดเสียงเบา
"พวกเขาต้องการสู้ พวกเราก็คงทำได้แต่ไหลตามน้ำ" เหลียงหูเซียวพูดด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์
"แต่ว่า…หมอเทวดาหลินคนนี้รังแกกันเกินไปแล้ว นี่เขากำลังจะรื้อบ้านตระกูลเหลียงชัดๆ" เหลียงฉินซงกัดฟันแน่นพูด
สีหน้าของคนตระกูลเหลียงที่อยู่ด้านข้างก็เต็มไปด้วยความโกรธ
"เขาต้องการรื้อบ้านตระกูลเหลียง พวกเราจะไปทำอะไรเขาได้? ในเวลาแบบนี้ คงต้องยอมสูญเสียบ้าง รีบสั่งให้คนไปย้ายของสำคัญออกไปให้หมด ภูเขาจำลองฟงซุย แล้วก็ต้นดอกหญ้าวิญญาณที่หายากพวกนั้นก็ย้ายออกไปให้หมด…ใช่แล้ว ที่นี่อยู่ใกล้กับห้องป้ายวิญญาณบรรพชนมากเกินไป ไปย้ายป้ายวิญญาณบรรพชนออกไปก่อน อย่าปล่อยให้พวกเขาทำลายป้ายวิญญาณบรรพชนเด็ดขาด! เข้าใจหรือเปล่า?" เหลียงหูเซียวพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม
"ครับ พี่ใหญ่"
คนของตระกูลเหลียงเริ่มเคลื่อนไหวทันที
"ดูเหมือนหมอเทวดาหลินจงใจเล่นงานตระกูลเหลียงของเรา พี่ใหญ่ พี่ต้องเอาคืนแทนพวกเราอย่างสาสม" เหลียงฉินซงมองไปทางหลินหยาง กัดฟันแน่นพูด
"วางใจเถอะ พวกเราจะต้องเอาคืนแน่" เหลียงหูเซียวหรี่ตาลง "ตอนนี้เขาควรภาวนาสามารถเอาชนะลี่หวู่จี๋! ถ้าเกิดเขาแพ้ เขาจะกลายเป็นสุนัขไร้เจ้าของ แบบนั้น…ก็อย่าโทษที่พวกเรากระทืบสุนัขตกน้ำ!"