บทที่ 740 คุณเป็นใครกัน

แม้ว่าจะมีความชอบใจในสายตาของจูจือเฉียง แต่เขาก็ยังแอบบอกคู่สาวของตัวเองอย่าทำมากเกินไป

เป้าหมายของพวกเขาคือกดดันซูเหยียน บีบให้เธอฉีกหน้าของหลินหยาง

ในความคิดของเขา เหตุผลที่ซูเหยียนยังมีท่าทางที่ปกป้องและดีกับหลินหยางเป็นเพราะซูเหยียนไม่มีโอกาสที่จะจัดการเขา

ถ้าซูเหยียนได้รับโอกาสในสถานที่สาธารณะแห่งนี้เพื่อให้โลกรู้เกี่ยวกับความไร้ความสามารถของหลินหยางมันทำให้ซูเหยียนหมดหนหทาง งั้นถ้าซูเหยียนเลิกกับหลินหยางก็คงไม่มีคนพูดถึง

เมื่อถึงเวลานั้นซูเหยียนตกอยู่ในอ้อมแขนของประธานหลิน พวกเขาจะได้มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างมาก

จูจือเฉียงวางแผนเช่นนี้

แต่

แฟนสาวของเขาเหมือนจะโกรธจริง

สิ่งที่เธอพูดและทำบางอย่างอยู่นอกเหนือขอบเขตของสิ่งที่จูจือเฉียงตกลงกับเธอ

ซูเหยียนกำมือเล็กๆ ของตัวเอง ใบหน้าแดง

ผู้หญิงคนนี้ทำให้เธออับอายอย่างมาก

"คุณผู้หญิง คุณทำเกินไปแล้ว!" ซูเหยียนกัดฟันพูด

"ถ้าคุณไม่พอใจ พวกเราให้ตำรวจมาจัดการก็ได้! ฉันจะชดใช้ชุดของคุณ คุณชดใช้ชุดของฉันไหม?" ผู้หญิงหรี่ตาและยิ้ม

"ได้สิ! งั้นก็แจ้งตำรวจเลย! ฉันไม่เชื่อว่าตำรวจจะเรียกพวกเราสองแสนให้กับคุณ!"

เธอไม่รู้สึกว่าไม่กลัวสิ่งที่คนอื่นพยายามทำให้กลัว

ปากของว่าสองแสนหรอ? ผู้หญิงคนนี้กำลังรังแกคนอื่นอย่างเห็นได้ชัด

บอกว่าถ้าซักชุดตัวนี้ครั้งหนึ่งราคาจะลด แต่ก็ไม่จำเป็นต้องเรียกค่าชดใช้เยอะขนาดนี้ไหม?

ถ้าผู้หญิงคนนี้พูดเรื่องจริง อย่าว่าแต่สองแสน แค่เจ็ดแปดหมื่น...ก็คงพอ

ซูเหยียนถอนหายใจ รู้สึกหมดหนทางเล็กน้อย

แต่สิ่งที่ช่วยไม่ได้ยิ่งกว่านั้น ชุดของเธอก็พังยับเยิน

แม้ว่าชุดนี้เป็นชุดที่หลินหยางให้มาซึ่งราคาจะไม่ได้มา แต่เธอก็ชอบชุดตัวนี้มาก

น่าเสียดาย...

ซูเหยียนสูดลมหายใจ หยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาตำรวจ

ในเวลานี้ มีเสียงหัวเราะที่ชัดเจนดังเข้ามา:

"เกิดอะไรขึ้น? แค่นี้ทำไมต้องแจ้งตำรวจด้วย?"

เมื่อสิ้นเสียง กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งก็เดินเข้ามา เดินมาหาหลินหยางและซูเหยียน

กลุ่มคนนั้นแต่งตัวสุภาพเรียบร้อย ดูสูงส่งและหรูหรา

แค่ดูเสื้อผ้าก็รู้ว่าไม่ใช่คนธรรมดา

คนที่นำอยู่เป็นชายวัยกลางคนที่มีร่างกายอ้วนเล็กน้อยและมีรอยยิ้มที่ใจดีบนใบหน้าของเขา

ชายคนนี้ถือแก้วไวน์ที่มีนาฬิกาโรเลกซ์อยู่บนข้อมือ ชุดสูทของเขาเป็นสีดำและสว่าง และเขาดูเหมือนเศรษฐีใหม่ แต่หลังจากดูอย่างละเอียด เขารู้สึกว่าบุคคลนี้เต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย

ข้างหลังเขาเป็นชายชราในชุดต่อสู้และผู้หญิงในชุดกี่เพ้าสีแดง

ใครก็ตามที่มีสายตาดีสามารถเห็นได้ว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในประเทศ

สำหรับชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่แถวหน้า นั่นคือผู้ประกอบการค้ารายใหญ่แห่งซีกั่ง!

เลิ้นกุย!

"ประธานเลิ้นมาแล้ว!"

แขกหลายคนตะโกน

"สวัสดี ประธานเลิ้น!"

"ประธานเลิ้น!"

"สวัสดีประธานเลิ้น!"

ทุกคนทักทายตามๆ กัน

คนที่เดิมเข้ามาพยักหน้าหลายคน ยิ้มตอบกลับไป

"ประธานเลิ้นหรอ?" ซูเหยียนผงะ ใบหน้าตกใจ

จากนั้นเธอก็ตระหนักว่างานเลี้ยงนี้จัดขึ้นโดยเลิ้นกุยผู้ประกอบการค้าที่มีชื่อเสียงในประเทศ

เธอเคยเห็นเลิ้นกุยมาเป็นครั้งคราว เขาเป็นยักษ์ใหญ่ในโลกธุรกิจในประเทศมาหลายปี!

ซูเหยียนรู้ว่าเลิ้นกุยไม่ได้เป็นคนเจียงเฉิน

เขาจัดงานเลี้ยงที่นี่และตั้งใจเชิญแม่ของเธอ เกรงว่าจุดประสงค์ของเขา...คือพยายามเข้าหยางหัวต้นไม้ใหญ่นี้...