บทที่ 743 ชุดราคาหลักร้อยล้าน

มีเสียงเปิดไฟสปอร์ตไลท์ดังขึ้น

แสงไฟสาดส่องมารวมกันทางด้านซูเหยียน

และทันทีที่แสงสปอร์ตไลท์สาดส่องลงบนตัวเธอ ทุกคนถึงกับตกตะลึงมองตาค้าง

เห็นเพียงชุดราตรีที่ดูไม่โดดเด่นมากเท่าไหร่ในตอนแรกของซูเหยียน วินาทีนี้เปล่งประกายเจิดจรัสราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า

ร่างกายของเธอถูกแสงสว่างที่เป็นประกายปกคลุม เธอในวินาทีนี้ราวกับกลายเป็นเทพธิดาที่ใสซื่อบริสุทธิ์อยู่ยงคงกระพันลงมาเยือนโลก ทำให้ทุกคนรู้สึกเมามายจมอยู่กับภวังค์ของตนเอง

ทุกคนอ้าปากค้าง เบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งราวกับใกล้จะหลุดออกมาแล้ว

ก่อนหน้านี้ซูเหยียนลากหลินหยางมาที่มุมทางนี้ ทางนี้ถือว่าค่อนข้างอับแสง จึงไม่มีแสงไฟช่วยหนุนเสริมทำให้ชุดราตรีของเธอสมบูรณ์แบบ

แต่ตอนนี้ มันกลายเป็นของล้ำค่าชิ้นหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

ส่วนซูเหยียนยิ่งเป็นเหมือนเทพีน้ำแข็งที่เยือกเย็น สง่างามจนทำให้ทุกคนหยุดหายใจ

วินาทีนี้ ความงามของเธอบรรลุถึงระดับที่คนธรรมดาไม่สามารถเทียบได้

"ดอกไม้แห่งความหวัง! เป็นดอกไม้แห่งความหวังจริงด้วย!"

ฉางฟางรู้สึกตื่นเต้นจนอารมณ์พลุ่งพล่าน พูดตะโกนด้วยเสียงที่สั่นเทา "ฉันได้เห็นดอกไม้แห่งความหวัง!เหลือเชื่อมาก มันน่าเหลือเชื่อมาก…"

ผู้คนที่อยู่โดยรอบก็รู้สึกตกใจมากเช่นกัน

"ดอกไม้แห่งความหวัง? มันคืออะไร?"

"คุณผู้หญิงฉาง นี่คุณเป็นอะไรไป? แล้วชุดของคุณซูเหยียน…มันยังไง?"

"ทันทีที่เปิดไฟ ชุดราตรีของเธอดูสวยขึ้นมาก…"

"พูดได้คำเดียวว่าสมบูรณ์แบบ…บวกกับคุณซูเหยียนที่มีใบหน้าสวย สุดยอดไปเลย…"

มีเสียงพูดชมดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่สิ่งที่มากกว่านั้นคือเสียงอุทานด้วยความตกใจ

ผู้หญิงคนนั้นก็รู้สึกอึ้งเช่นกัน เธอมองซูเหยียนด้วยสายตาที่เหม่อลอย

แต่ผ่านไปเพียงครู่เดียว เธอส่งเสียงฮึ่มออกจากจมูกอย่างเย็นชา

"ความหวังแห่งดอกไม้อะไรกัน! ก็แค่ของตลาดนัดราคาไม่กี่พันเองไม่ใช่เหรอ? เมื่อเทียบกับชุดราตรีสีดำของฉัน มันคืออะไร? ชุดของฉันสามารถซื้อชุดของเธอได้เป็นร้อยชุด! ฉันต้องการเท่าไหร่ก็มีเท่านั้น!" ผู้หญิงคนนั้นพูดอย่างไม่สบอารมณ์

แต่ทันทีที่สิ้นเสียงประโยคนี้ ฉางฟางกลับส่ายหัว หันไปมองผู้หญิงคนนั้นแล้วพูด

"คุณผู้หญิงท่านนี้ ฉันว่าคุณคงจะเข้าใจผิดแล้ว ชุดของคุณซูเหยียนไม่ใช่ของที่มีราคาไม่กี่พัน! และมันก็ไม่ใช่ของตลาดนัด!"

"หา?"

ผู้หญิงคนนั้นรู้สึกอึ้ง หันไปมองทางฉางฟางด้วยความมึนงง "แต่เมื่อกี้ซูเหยียนก็พูดแล้ว…ราคาชุดของเธอเจ็ดพันสามร้อยหยวนไม่ใช่เหรอ?"

"นั่นเป็นเพราะคุณซูเหยียนไม่อยากบอกราคาที่แท้จริงมั้ง อันที่จริงมูลค่าของชุดราตรีชุดนี้คือเจ็ดสิบสามล้าน!" ฉางฟางพูด

ทันทีที่สิ้นเสียงคำพูดประโยคนี้ สถานที่เกิดเหตุเงียบสนิท

ทุกคนมองตาค้าง

แม้กระทั่งซูเหยียนก็ตกตะลึงยืนอยู่ตรงที่เดิม สมองว่างเปล่าไปหมด

"ชุดความหวังแห่งดอกไม้นอกจากมีไว้สำหรับสุภาพสตรี ยังมีอีกหนึ่งชุดที่เป็นของสุภาพบุรุษ เมื่อรวมกันถูกเรียกว่าดอกไม้คู่แห่งความหวัง ชุดดอกไม้คู่แห่งความหวังเป็นผลงานของช่างดีไซเนอร์ระดับประเทศอย่างมิสเตอร์ซานโตรแห่งอิตาลี มีเพียงสองชุดเท่านั้น ชุดหนึ่งถูกจัดตั้งโชว์ในนิทรรศการแฟชั่นของประเทศอิตาลี ส่วนอีกชุดถูกขายออกไปแล้ว ปีนี้มิสเตอร์ซานโตรมีอายุเจ็ดสิบเก้าปีแล้ว และผลงานชิ้นนี้อาจจะเป็นผลงานปิดผนึกของเขา เพราะเหตุนี้ชุดดอกไม้คู่แห่งความหวังอาจจะมีมูลค่าที่สูงเพิ่มมากขึ้นอีกหลายเท่าในงานประมูล ฉันคาดว่าอย่างน้อยก็ต้องหนึ่งร้อยล้าน! และอาจจะประมูลสูงถึงพันล้าน!"

ฉางฟางมองรอยฉีกขาดที่อยู่บนชุดของซูเหยียน พูดด้วยสีหน้าที่รู้สึกเสียดาย "ดูจากความเสียหายของชุด ก็คงมีแต่มิสเตอร์ซานโตรที่สามารถซ่อมได้ แต่ถึงแม้จะซ่อมเสร็จ แต่มันไม่ใช่ชุดที่สมบูรณ์แบบอีกแล้ว เพราะหลังจากที่เคยผ่านการซ่อม ความหมายของมันก็จะหายไปด้วย ความเสียหายที่ได้รับจากการฉีกขาดไม่สามารถซ่อมแซมให้กลับมาเหมือนเดิม ดังนั้นคุณผู้หญิงท่านนี้ ฉันคิดว่าถ้าคุณต้องการชดใช้คุณซูเหยียนในราคาสองเท่า อย่างน้อยก็ต้องหลักร้อยล้าน…"

ทันทีที่สิ้นเสียง ผู้หญิงคนนั้นทิ้งตัวนั่งลงบนพื้น สีหน้าซีดขาวราวกับกระดาษ…

ภายในห้องจัดเลี้ยงเงียบสนิทจนน่าตกใจ

แขกทุกคนยังคงอยู่ในอาการตกใจ

แม้กระทั่งกลุ่มคนที่บรรเลงเพลงอยู่บนเวทีก็หยุดชะงัก มองมาทางฝูงชนด้วยความตกตะลึง

ชุดราคาหลักร้อยล้าน?

บ้าไปแล้ว!

บ้าไปแล้ว!