บทที่ 746 ตกตะลึงไปทั่วโถงใหญ่

จูจือเฉียงเป็นคนแรกที่ตอบสนองในทันที ยืดคอของเขาและตะโกนออกมา: "นี่ต้องเป็นของปลอมที่คุณปลอมมันขึ้นมาแน่ๆ! มันต้องเป็นของปลอมแน่ๆ!"

แขกทุกคนสั่นสะท้าน และทันใดนั้นก็ได้สติกลับมา

ใช่

นี่เป็นเพียงกระดาษแผ่นเดียว จะปลอมก็ไม่รู้ว่าง่ายแค่ไหน แค่เข้าอินเทอร์เน็ตแล้วหาเทมเพลตสัญญาที่ดูเป็นทางการก็สามารถหลอกคนอื่นได้ แก้ไขนิดหน่อยก็หลอกคนอื่นได้แล้วไม่ใช่หรอ?

ไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะปลอมแปลงสิ่งนี้

แต่...จำเป็นไหม?

"ใช่! คนไร้ประโยชน์อย่างหลินหยางจะซื้อชุดดอกความหวังแห่งราตรีคู่ได้ยังไง? คุณควรจะรู้ว่าชุดแบบนี้ไม่ใช่ว่ามีเงินจะซื้อได้ ต้องใช้คอนเน็กชั่นด้วย! ผมจะยังไม่พูดถึงเงินของเขา แต่คอนเน็กชั่นนี้ เขามีหรอ?"

"อีกทั้งนี่คืองานแฮนด์เมดของซานโดร ซึ่งเป็นของที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง แล้วสัญญาที่เป็นทางการนี้อีก? มันของปลอม!?"

แขกหลายคนตั้งข้อสงสัย

แต่หลินหยางไม่กลัว

"จะจริงหรือไม่ คุณผู้หญิงฉางฟางพอจะระบุได้"

ฉางฟางที่ยืนอึ้งอยู่ตรงนั้นตัวสั่น ก้าวไปด้านหน้าหลินหยางเพื่อรับสัญยาในมือของเขามา มองอย่างละเอียด หันหน้าและพูดว่า: "นี่...คือของจริง"

"อะไร?"

แขกหลายคนอุทานออกมาด้วยความตกใจ

"คุณผู้หญิงฉางฟาง คุณลองดูดีๆ อีกรอบหน่อย! อย่ามองตกรายละเอียด!" เลิ้นกุยส่งเสียงออกมาด้วยความไม่ตั้งใจ

เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็ไม่เชื่อ หรือจะบอกว่าไม่สามารถยอมรับได้

"ไม่น่าจะผิด สัญญานี่เป็นสัญญาของบริษัทไป้หนานอินเตอร์แนชชั่นแนล ฉันไม่น่าจะมองผิด ปกติแล้วสัญญาแบบนี้มีเพียงลูกค้าอันดับต้นๆ ของไป้หนานกรุ๊ปเท่านั้นที่จะมี ทุกคนดูที่ขอบของสัญญามีโลโก้ที่มีเส้นสีทองและสิ่งนี้บอกถึงว่ามันไม่ใช่ของปลอม!" ฉางฟางพูด

"แต่...ชุดดอกความหวังแห่งราตรีคู่นี้เป็นผลงานของซานโดรเกี่ยวอะไรกับ...ไป้หนานอินเตอร์แนชชั่นแนล?" ผู้หญิงคนนั้นพูดขึ้นมา

เมื่อเธอพูดเสร็จ หลายคนรอบๆ ก็มองไปที่เธอด้วยสายตาแปลกใจ

ฉางฟางใช้สายตารำคาญไปที่ผู้หญิงคนนั้น

ผู้หญิงคนนั้นถอยไปสองก้าว รู้สึกผิดเล็กน้อย

"คุณไม่รู้เรื่องนี้เลยหรอ? ซานโดรมีความร่วมมือกับไป้หนานกรุ๊ปมาโดยตลอด ชุดดอกความหวังแห่งราตรีคู่นี้ได้รับความไว้วางใจจากซานโดรให้ไป้หนานกรุ๊ปขายให้! ใช้สัญญาของไป้หนานกรุ๊ปจะมีอะไรแปลก?" ฉางฟางพูด

เมื่อผู้หญิงได้ยิน ปากก็อ้ากว้าง ไม่ส่งเสียงอะไร

"หมายความว่า...เขาซื้อมันมาจริงๆ หรอ?" มีคนถามด้วยเสียงสั่นๆ

"ใบเสร็จสัญญานี้เป็นของจริง นั่นก็แปลว่า! คุณหลินซื้อชุดดอกความหวังแห่งราตรีคู่นี้มาจริงๆ หรอ!" ผู้หญิงพยักหน้า

"ว้าว! !"

สถานที่เกิดโมเมนตัมขึ้นมา

แม้ว่าทุกคนจะไม่เชื่อ แต่ก็ต้องยอมรับ!

คนไร้ประโยชน์คนหนึ่ง!

คนที่แต่งงานเขาตระกูลคนอื่นคนหนึ่ง!

สามารถซื้อชุดที่แพงที่สุดในโลกได้...

"ไม่ คนคนนี้จะมีเงินซื้อชุดดอกความหวังแห่งราตรีคู่ได้ยังไง?"

"ปลอมรึเปล่า ผมต้องฝันอยู่แน่ๆ! ! ผมต้องฝันอยู่แน่ๆ!"

"คนนี้คือหลินหยางหรอ? ไม่ผิดใช่ไหม?"

"เขา...เขาได้ยังไง? เขาซื้อชุดดอกความหวังแห่งราตรีคู่มาได้ยังไง?"

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้?"

แขกตกใจและบางคนถึงกับกรีดร้อง

ซูเหยียนตกตะลึง

เธอจ้องไปที่สัญญาในมือของหลินหยาง จากนั้นมองไปที่ใบหน้าที่แน่วแน่ของหลินหยาง การหายใจของเธอเร็วมากจนเธอแทบจะหายใจไม่ออก

เธอไม่คิดว่าหลินหยางจะพูดความจริง!

คนคนนี้...ซื้อชุดดอกความหวังแห่งราตรีคู่จริงๆ หรอ!

มันเหมือนกับความฝัน!

ซูเหยียนรู้สึกเหลือเชื่ออย่างมาก

แต่กลับมีคำถามหนึ่งที่วนเวียนอยู่ในหัวเธอไม่เข้าใจ ทำให้เธอสับสนไปหมด...