บทที่ 813 แขกสำคัญ

"ประธานหลิน ไม่ทราบว่าคุณต้องการบริการอะไรอีกหรือเปล่า?" เสี่ยวเจี๋ยถามหลินหยางอย่างยิ้มแย้ม

"แค่นี้ก็พอแล้ว คุณออกไปก่อนเถอะ" หลินหยางพูด

"ก็ได้ ประธานหลิน ถ้าหากคุณต้องการอะไรเพิ่ม สามารถบอกพนักงานบริการของเราได้ตลอด!" เสี่ยวเจี๋ยพูด หลังจากนั้นปรบมือ

มีผู้หญิงหน้าตาสวยแต่งตัวเซ็กซี่อย่างเห็นได้ชัดเดินเข้ามา

พวกเธอไปยืนที่ด้านข้างของหลินหยาง โค้งคำนับแล้วพูดพร้อมกัน "สวัสดีค่ะ ประธานหลิน"

หลินหยางขมวดคิ้ว

กลับได้ยินเสี่ยวเจี๋ยพูด "ดูแลประธานหลินให้ดี เข้าใจหรือเปล่า?"

"ได้ค่ะพี่เจี๋ย!"

ผู้หญิงทั้งสองคนพยักหน้าเหมือนไก่จิกข้าวไม่หยุด

เสี่ยวเจี๋ยถึงยอมเดินออกไป

หลังจากนั้น ผู้หญิงทั้งสองคนถึงใช้สายตาที่เร่าร้อนมองมาทางหลินหยาง บนใบหน้าของทั้งสองกลายเป็นสีแดงหมดแล้ว

หล่อมาก…จริงด้วย! หล่อกว่าในทีวีเป็นหมื่นเท่า

สวรรค์ นี่ฉันได้อยู่ใกล้หมอเทวดาหลินมากขนาดนี้ ฉันฝันไปหรือเปล่าเนี่ย?

ผู้หญิงทั้งสองคิดในใจด้วยความตื่นเต้น แทบอยากกระโดดเข้าไปในอ้อมกอดของหลินหยางทันที

แต่หลินหยางไม่รู้ความคิดของผู้หญิงทั้งสองคน เขามองไปทางหน้าต่างที่อยู่ตรงหน้า

ส่วนด้านนอกก็คือเวทีของงานประมูล

"บัดซบ! ประธานหลิน พวกเราเป็นถึงแขกสำคัญในงาน แต่กลับได้อยู่ในที่นั่งวีไอพีซ้ายมือสุด! คิดไม่ถึงว่างานประมูลหลงเถิงจะจัดให้พวกเราอยู่ห้องปีกซ้ายแบบนี้! น่าบัดซบที่สุด!"

ชวี่เทียนตบตูดอย่างกะทันหัน ลุกขึ้นพูดด้วยความโกรธ "ประธานหลิน ผมจะไปหาประธานของงานประมูลหลงเถิงเดี๋ยวนี้ จะถามเหตุผลให้รู้เรื่อง! นี่เขากำลังดูถูกพวกเราเหรอ?"

"ช้าก่อน!" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

ฝีเท้าของชวี่เทียนหยุดชะงัก หันไปมองหลินหยาง

"ใจเย็นก่อน!"

"ประธานหลิน…"

"ก่อนที่จะรู้ต้นตอของสาเหตุ อย่าทำอะไรวู่วาม แบบนั้นมันไม่ใช่ความคิดที่ฉลาด"

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง หลังจากนั้นหันไปมองผู้หญิงที่อยู่ซ้ายมือของตนเอง "คุณชื่ออะไร?"

"ประธานหลิน ฉันชื่ออีเจี๋ย เป็นนักศึกษาปีสี่ของมหาวิทยาลัยชิงตู ฉันมาที่นี่ในฐานะพนักงานพาร์ทไทม์" เด็กผู้หญิงซ้ายมือพูดด้วยความตื่นเต้น

ส่วนเด็กผู้หญิงขวามือที่เห็นสถานการณ์ บนใบหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา

แต่หลินหยางไม่สนใจเรื่องนี้ เขาเอ่ยปากถาม "อีเจี๋ย คุณรู้หรือเปล่าว่าที่นั่งวีไอพีที่อยู่ด้านข้างเก็บไว้ให้ใคร?"

"ที่นั่งวีไอพีที่อยู่ด้านข้างเหรอ? ฉันได้ยินมาว่าดูเหมือนจะเป็นแขกที่เดินทางมาจากซีหยุน!" ผู้หญิงที่ชื่ออีเจี๋ยครุ่นคิดสักพักแล้วพูด

"แขกที่มาจากซีหยุน?" หลินหยางขมวดคิ้ว

"ซีหยุน ตระกูลจิน?"

ชวี่เทียนอุทานโดยไม่รู้ตัว

"ถ้าเป็นแบบนี้ก็ดูเหมือนจะสมเหตุสมผล"

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย "เกรงว่าที่นั่งวีไอพีที่เหลือก็น่าจะเก็บไว้ให้พวกตระกูลซ่อนเร้น หยางหัวในปัจจุบันของพวกเรา ยังไม่มีกำลังพอที่จะงัดข้อกับพวกเขา ประธานหลงเถิงย่อมไม่มีทางจัดให้พวกเราอยู่ห้องตรงกลาง!"

ชวี่เทียนพยักหน้า

"อีเจี๋ย คุณรู้หรือเปล่าว่าที่นั่งวีไอพีตรงกลางเก็บไว้ให้ใคร?" หลินหยางหันหน้าไปถามเด็กผู้หญิง

หลังจากได้ยินคำถามของหลินหยาง ผู้หญิงที่ชื่ออีเจี๋ยอึ้งไปสักพัก สีหน้าซีดขาวเล็กน้อย ในแววตาปรากฏให้เห็นความตื่นตระหนกหลายส่วน

เธอรีบส่ายหัว เค้นรอยยิ้มออกมาแล้วพูด "ขอโทษค่ะประธานหลิน ฉัน…ฉันไม่รู้"

"จริงเหรอ?"

หลินหยางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ชวี่เทียนก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติเช่นกัน

"แล้วคุณรู้หรือเปล่า?" หลินหยางหันไปถามผู้หญิงที่อยู่ด้านข้าง

ผู้หญิงคนนั้นสะดุ้ง รีบโบกมือปฏิเสธ "ประธานหลิน ฉัน…ฉันก็ไม่รู้ ไม่รู้เหมือนกัน…"

หลินหยางมองเธอสักพัก พูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย "ดูเหมือนพวกคุณไม่อยากพูดเท่าไหร่! ช่างเถอะ ในเมื่อเป็นแบบนี้ ผมก็จะไม่บังคับพวกคุณ!"

"เรื่องนี้…"

บนใบหน้าของผู้หญิงทั้งสองคนปรากฏให้เห็นความขมขื่นและช่วยไม่ได้

หลินหยางไม่พูดอะไรอีก

ตอนนี้งานประมูลใกล้จะเริ่มแล้ว

ตรงประตูใหญ่มีผู้คนที่แต่งตัวหรูหราเดินเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

นั่งลงบนที่นั่งของตนเอง

แน่นอน มีผู้คนไม่น้อยที่หันมามองหลินหยางตรงห้องวีไอพีเช่นกัน บางคนเดินเข้ามาต้องการจับมือกับหลินหยาง แต่โดนชวี่เทียนขวางไว้ทั้งหมด

หลินหยางไม่ได้ต้องการวางตัวใหญ่โต แต่เผชิญหน้ากับคนบางคนที่เห็นแก่ผลประโยชน์มากเกินไป เขาไม่อยากใกล้ชิดคนประเภทนี้

แน่นอน ก็มีบางคนที่มีสถานะพิเศษด้วย