บทที่ 828 พวกคุณไม่กลัวตายจริงเหรอ?

ผ่านไปสักพัก มีเสียงร้องคร่ำครวญดังขึ้นจากด้านหลังของเขาไม่ขาดสาย ร่างกายของผู้คนลอยกระเด็นออกไปอย่างต่อเนื่อง

ปังปังปังปัง…

เสียงหมัดที่น่าอึดอัดใจดังขึ้นไม่หยุด

เสียงอันน่าสะพรึงกลัวทำให้หัวใจของทุกคนเย็นวูบ

ร่างกายของปรมาจารย์ว่านสั่นเล็กน้อย สีหน้าซีดขาว

เขาหันหลังไปมองคนพวกนั้น

เพียงแค่แวบเดียว ตัวของเขาต้องแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น

ฝูงชนที่ยืนอยู่ด้านหลังของเขา นอนกองพื้นระเนระนาดไปทั่ว

แต่ละคนส่งเสียงร้องคร่ำครวญไม่สามารถลุกขึ้นได้อีก

แม้คนพวกนี้เป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้และแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าหลินหยาง พวกเขาไม่สามารถต้านทานการโจมตีแม้แต่ครั้งเดียว

ในทางกลับกัน ร่างกายของหลินหยางพุ่งไปมาอย่างรวดเร็วราวกับภูตผีจนพวกเขาตามไม่ทัน

ภายใต้การโจมตีที่ดุดันและรวดเร็ว พวกเขารู้สึกว่าตนเองกำลังเผชิญหน้ากับผีตนหนึ่ง หลังจากที่ปรากฏตัวขึ้น ความเจ็บปวดที่รุนแรงปกคลุมร่างกาย หลังจากนั้นล้มลงพื้นไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้อีก…

มีคนนับร้อยล้มไปนอนกองอยู่บนพื้นในเวลาเพียงไม่นาน

ส่วนคนที่เหลือก็ตกใจในความแข็งแกร่งของหลินหยางจนขวัญหนีดีฝ่อ ก้าวถอยหลังอย่างต่อเนื่อง ไม่กล้าพุ่งไปข้างหน้าอีก

หนังศีรษะของหนานกงเซียชาไปหมด

ส่วนชวี่เทียนรู้สึกดีใจมาก

"หมอเทวดาหลินร้ายกาจมาก! สวรรค์ เขาเป็นมนุษย์จริงเหรอ?" ติงเหมาจ้องหลินหยางที่พุ่งเข้าไปในฝูงชน สมองว่างเปล่าไปหมด ส่วนปากก็อดไม่ได้ที่จะพูดพึมพำ

"ประธานติง ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องนี้ เร็วเข้า พวกเราต้องรีบทำให้คุณชายสามเซ็นสัญญา! เมื่อไหร่ที่เซ็นสัญญา พวกเราก็จะมีสิทธิ์ในการพูด!" คนที่อยู่ด้านข้างรีบก้าวเข้ามาเตือนติงเหมา

ร่างกายของติงเหมาสั่นสะท้าน ดึงสติของตนเองกลับมาได้ทันที

"คุณพูดถูก! ในเวลาแบบนี้ต้องรีบจัดการเรื่องสัญญาก่อน พวกเราถือว่าฉีกหน้าตระกูลหนานกงแล้ว ต้องยืนอยู่ฝั่งของหมอเทวดาหลินอย่างเดียว พวกเราในตอนนี้เป็นมดที่อยู่บนเส้นด้ายของหมอเทวดาหลิน ถ้าหากสามารถเซ็นสัญญาฉบับนี้ มันจะมีผลประโยชน์ต่อพวกเราและหมอเทวดาหลิน!"

ติงเหมาตะคอกเสียงเบา หลังจากนั้นหันไปมองหนานกงเซีย "ไปบังคับให้เขาเซ็นชื่อเดี๋ยวนี้!"

"ครับ!"

ทุกคนตอบรับ พุ่งเข้าไปหาหนานกงเซียทันที

ร่างกายของหนานกงเซียสั่นสะท้าน เพิ่งตั้งสติได้ รีบก้าวถอยหลังด้วยสีหน้าที่น่าเกลียดจนถึงขีดสุดทันที

"ไอ้สารเลว! ติงเหมา! คุณคิดจะทำอะไร?"

"คุณชายสาม! สัญญาอยู่ที่นี่แล้ว รบกวนคุณรีบเซ็นชื่อเถอะ ถ้าหากคุณไม่เซ็นสัญญา เกรงว่าพวกเราคงยากที่จะมีคำอธิบายให้หมอเทวดาหลิน" ติงเหมาพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

"ดูเหมือนคุณตัดสินใจเป็นเด็กรับใช้ของหมอเทวดาหลินแล้ว! ได้! ติงเหมา นี่เป็นทางที่คุณเลือกเอง ถึงเวลาสมาคมการค้าหลงเถิงของคุณโดนตระกูลหนานกงของเราบดขยี้ คุณอย่าร้องเสียใจทีหลังก็แล้วกัน!" หนานกงเซียกัดฟันแน่นพูด

"เสียใจ? ถ้าไม่สามารถจัดการสัญญาที่มีมูลค่านับแสนล้านผมถึงจะเสียใจ! ทั้งหลงเถิงของผมไม่มีมูลค่ามากขนาดนั้น!" ติงเหมาตะคอก "ลงมือ!"

"ไป!"

มีคนตะโกน หลังจากนั้นพุ่งเข้าไปต้องการกดหนานกงเซียลงพื้น

แต่หนานกงเซียก็ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป เขาส่งเสียงคำราม กางแขนทั้งสองข้างออก เริ่มเหวี่ยงหมัดและเท้าสู้กับคนของติงเหมา

อย่าเห็นว่าฝั่งของติงเหมามีคนมากกว่า หลังจากที่ปะทะกัน กลับไม่สามารถทำอะไรหนานกงเซีย

หลังจากสู้กันได้สักพัก มีคนสี่คนโดนหนานกงเซียจัดการจนร่วงลงพื้น

เพียงแต่ติงเหมาไม่ได้รู้สึกตื่นตระหนก ในทางกลับกันเขาส่งเสียงฮึ่มอย่างเย็นชา "คนของตระกูลหนานกงไม่ธรรมดาสมคำร่ำลือ แต่คุณได้รับบาดเจ็บตั้งแต่ก่อนหน้านี้และสู้ตัวคนเดียว คุณจะเอาชนะได้สักกี่คน? คุณคิดว่าคุณเป็นหมอเทวดาหลินเหรอ? จัดการ!"

ทุกคนตะโกนเสียงดัง ยิ่งสู้ก็ยิ่งดุดัน

หนานกงเซียก็สู้อย่างสุดชีวิตเช่นกัน แต่มือคู่เดียวของเขาหรือจะต้านสี่มือของศัตรู เขาถูกไล่ต้อนจนถอยหลังอย่างต่อเนื่อง บาดแผลบนร่างกายยิ่งอยู่ก็ยิ่งมากขึ้น

ความเจ็บปวดที่รุนแรงทำให้หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ อดไม่ได้ที่จะตะโกนเสียงดัง "ปรมาจารย์ว่าน รีบมาช่วยผมเดี๋ยวนี้!"

สีหน้าของปรมาจารย์ว่านเคร่งขรึมลงทันที เขาตะคอก "รีบไปช่วยคุณชายสาม"

"ได้ครับนายท่าน!"

ยอดฝีมือหลายคนรีบพุ่งไปทางหนานกงเซีย คนของติงเหมาถูกบีบจนถอยหลังทันที

"ติงเหมา คุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร? ถึงขั้นก็ไปช่วยคนตายอย่างหมอเทวดาหลิน! ได้ ในเมื่อคุณคิดจะเป็นศัตรูกับพวกเรา งั้นก็อย่าหาว่าพวกเราใจร้าย! จัดการพวกติงเหมาให้หมดเลย! เป็นตายไม่ต้องสน! " ปรมาจารย์ว่านชี้หน้าติงเหมา ตะคอกด้วยความโกรธ

มีคนนับร้อยพุ่งเข้ามาหาติงเหมาและคนอื่นทันที

ติงเหมาตกใจจนหน้าถอดสี

คนของเขาจะเอาอะไรไปสู้กับคนของปรมาจารย์ว่าน

คนของปรมาจารย์ว่านล้วนแต่เป็นผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้โดยเฉพาะ ส่วนคนของเขาเป็นเพียงบอดี้การ์ดมืออาชีพเท่านั้น

คนของปรมาจารย์ว่านเข้าร่วม คนของติงเหมาแพ้ยับเยิน ถอยจนไม่สามารถถอยได้อีกแล้ว

"จับตัวติงเหมา ผมจะจัดการเขาด้วยตัวเอง!" หนานกงเซียตะคอกด้วยน้ำเสียงที่น่ากลัว