บทที่ 835 คุณอยู่ที่ไหน?

ที่ชั้น 33 มีเปลวไฟไม่น้อย เด็กที่มีกำลังแรงกำแรงกำลังถือถังดับเพลิงที่บริษัทติดตั้งไว้เพื่อป้องกันการลุกลามของไฟ มีผงแห้งอยู่ทุกที่ คนหนุ่มสาวเหล่านี้ไออย่างรุนแรงขณะที่โปรยผงแห้ง

เมื่อเห็นว่าหลินหยางกระโดดขึ้นอย่างกะทันหัน ทุกคนก็ตก

"ประธานหลิน? ?"

หม่าไห่ที่กำลังดับไฟส่งเสียงดีใจ รีบเดินเข้ามา

"พวกคุณยังดีอยู่ใช่ไหม? ไม่มีคนได้รับบาดเจ็บใช่ไหม?" หลินหยางตบฝุ่นบนร่างกายของตัวเองและเอ่ยปากถาม

"ประธานหลิน โดยรวมแล้วไม่มีอะไร พนักงานบนชั้น 32 ต้องมาประชุมกันที่ชั้นนี้ อีกทั้งจุดที่เกิดไฟไม่ใช่ตรงนี้ อุปกรณ์ดับเพลิงของบริษัทก็เสียงดีมาก ทุกคนก็สบายดี!" หม่าไห่พูด

"หรอ? ดังนั้นจะบอกว่าเหตุเพลิงไหม้เริ่มเมื่อตอนประชุมหรอ​?"

"อาจจะใช่...แต่..."

"แต่อะไร?"

"แต่...ไฟนี้ลุกลามอย่างรวดเร็ว ไม่เพียงแต่จะลุกไหม้ทั้งชั้นที่ 32 เท่านั้น แต่แม้แต่ทางหนีไฟก็ยังถูกไฟขวางกั้นไว้ เราไม่มีทางออกไปได้เลย" หม่าไห่พูดอย่างจริงจัง

หลินหยางไม่พูดอะไร

เหตุเพลิงไหม้นี้เป็นผลงานชิ้นเอกของหนานกงเฟยหยางอย่างไม่ต้องสงสัย

สิ่งที่หลินหยางไม่คาดคิดคือ วิธีของหนานกงเฟยหยางนั้นโดดเด่นมาก กล้าส่งคนเข้ามาในหยางหัวและเผาทั้งชั้นของเขา

"ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องนี้ หาทางควบคุมไฟดีกว่า" หลินหยางพูดอย่างจริงจัง

"ประธานหลิน ถังดับเพลิงของพวกเราใกล้จะหมดแล้ว แต่ยังไม่สามารถควบคุมไฟได้เลย พวกเราทำได้เพียงรอให้นักดับเพลิงมาช่วย..."

"ชั้นสูงเกินไป จึงทำให้นักดับเพลิง กู้ภัยทำงานได้อย่างจำกัด นักดับเพลิงไม่สามารถควบคุมไฟได้ในช่วงเวลาสั้นๆ เช่นนี้ เราต้องหาทางร่วมมือกับพวกเขาและควบคุมไฟ มิเช่นนั้นหาก ไฟยังคงดำเนินต่อไป คงไม่มีทางออกไปได้" หลินหยางพูดอย่างจริงจัง

"งั้น...ประธานหลิน ตอนนี้พวกเราควรทำยังไงดี?" พนักงานคนหนึ่งถามออกมาอย่างระมัดระวัง

หลินหยางมองซ้ายมองขวาและพูดเสียงจริงจัง: "ช่วยผมหาตำแหน่งของท่อน้ำบนชั้นนี้ที!"

"อ๊า?"

"เอ่อ...จะหายังไง?"

ทุกคนอึ้ง

"คิดวิธีหา แม้ว่าผนังจะผัง อิฐจะแตกก็ต้องหาให้เจอ!"

หลินหยางพูดอย่างจริงจัง จากนั้นก็รีบไปที่หน้าต่าง เปิดหน้าต่างทุกบาน นำวัตถุที่ติดไฟไปไว้ในห้องน้ำ

เปลวไฟลุกลามอย่างรวดเร็ว

หลินหยางจ้องไปที่พื้นที่ร้อนขึ้นเรื่อยๆ เปลวไฟลุกลามมาจากด้านล่าง ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรออก แทงมือของเขาลงไปที่พื้น และจากนั้นก็ออกแรงอย่างรุนแรง

คลิก!

พื้นของอาคารถูกหลินหยางยกขึ้น จากนั้นก็หล่นลงไปยังเปลวไฟที่น่ากลัว

บูม!

เปลวเพลิงถูกทำให้อ่อนลงโดยก้อนหิน แต่หลังจากนั้นครู่หนึ่ง มันก็เพิ่มขึ้นอีกครั้งพร้อมกับแนวโน้มที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

แบบนี้ไม่ใช่วิธี

ดวงตาของหลินหยางกระชับมากขึ้น

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ หม่าไห่ตะโกนออกมา: "ประธานหลิน ท่อน้ำของชั้นนี้น่าจะอยู่ตรงนี้!"

หลินหยางหันไป เห็นหน้าไห่ชี้ไปที่ฝ่าเท้าของเขา

หลินหยางไม่ลังเลอีกต่อไป และรีบคว้ามือไปที่ทางนั้นทันที

บูม!

ท่อประปาแตก น้ำกระจายไปทั่ว

ทุกคนดีใจ

น้ำกระเซ็นทำให้อุณหภูมิของทั้งพื้นลดลงอย่างมาก

ทุกคนรู้สึกดีใจที่เหมือนได้อาบน้ำ

แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะดับไฟเหล่านี้เพียงแค่น้ำในท่อน้ำเหล่านี้ และยากที่จะหยุดไม่ให้มันลุกลาม

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้หลินหยางยกมือขึ้น กดมันลงบนท่อน้ำที่หักแล้วออกแรงเล็กน้อย

ฉึก!

จู่ๆ กระแสลมก็พัดมาที่พื้น

จากนั้นฉันก็เห็นว่าละอองน้ำรวมตัวกันเป็นก้อนน้ำแข็งและตกลงมา

ทันใดนั้นทั้งชั้นก็เต็มไปด้วยก้อนน้ำแข็ง

ทุกคนต่างมองด้วยความอึ้ง

หม่าไห่เช่นกัน

ใครก็ไม่รู้ว่านี่คือเรื่องอะไร ทำไมกัน...

การปรากฏขึ้นของลูกเห็บทำให้ไฟที่น่ากลัวบรรเทาลง นอกจากนี้หม่าไห่ได้หยุดทุกคนอย่างรวดเร็วจากการใช้ถังดับเพลิงเพื่อต่อสู้กับไฟ

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ก็สามารถควบคุมไฟในอาคารหยางหัวได้แล้ว

ทุกคนโล่งอก

รวมทั้งหลินหยางด้วย