บทที่ 844 ไม่มีอะไรต้องเจรจา

ดาบที่คนคนนั้นฟันลงมือถูกหลินหยางใช้หมัดต่อยจนหัก แต่หมัดไม่ได้ถูกเบี่ยงเบนไปทางทิศทางใดทางหนึ่ง พุ่งตรงเข้าไปกระแทกใส่ร่างกายของคนคนนั้นอย่างแรง

ปัง! ! !

หมัดถูกชกเข้าใส่หน้าอกของเขาอย่างแรง!

หนานกงเฟยหยางเบิกตากว้าง หนังศีรษะชาไปหมด

เขาไม่ได้ตาฝาด!

ต่อยจนทะลุโดยตรง!

ไม่สามารถต้านทานแม้แต่นิดเดียว!

คนคนนั้นเมื่ออยู่ต่อหน้าหลินหยางราวกับเป็นเพียงกระดาษที่บอบบาง…

หลังจากนั้นหลินหยางเหวี่ยงหมัดใส่อีกคนที่อยู่ด้านข้าง

ปัง!

จบลงอีกหนึ่งชีวิตด้วยหมัดเดียว

ไม่มีเสียงร้อง ไม่มีการเคลื่อนไหว ล้มลงพื้นโดยตรง

ต้องใช้แรงมากขนาดไหนถึงจะสามารถทำได้?

นี่มันใช้พละกำลังที่มนุษย์มีเหรอ?

ร่างกายของหนานกงเฟยหยางสั่นเทา เดิมทีต้องการก้าวออกไปช่วย แต่กลับต้องหยุดนิ่งเพราะวิธีการที่น่าตกใจของหลินหยาง

ทว่า ทั้งหมดไม่ได้จบแค่นี้

ประมาณว่า รู้สึกว่าพละกำลังของตนเองยังไม่เพียงพอ หลินหยางยกแขนขึ้นกระชากแขนเสื้อของอีกข้างออก

"หา! ! !"

หนานกงเฟยหยางตกใจจนร้อง เข่าอ่อนล้มก้นทิ่มลงพื้นโดยตรง

เขาเบิกตากว้างมองเห็นของหลินหยาง วิญญาณแทบจะหนีกระเจิงทันที

ริมฝีปากสั่นไม่หยุด ดวงตาทั้งคู่แทบจะหลุดออกจากเบ้า

"เลือดวิญญาณลั่วหลิน? นั่นมันเลือดวิญญาณลั่วหลิน!"

"สวรรค์ เขามีมากขนาดนี้ได้ยังไง?"

"ตกลงหมอเทวดาหลินเป็นสัตว์ประหลาดเหรอ?"

"ไม่! ไม่!"

คนของตระกูลหนานกงพูดด้วยความตกใจ

พวกเขาเห็นจุดสีแดงที่อยู่บนแขนของหลินหยาง แต่ละคนตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ

วินาทีนี้ไม่มีใครกล้าต่อต้านอีกแล้ว

ทุกคนหันหลังแล้ววิ่งหนีอย่างบ้าคลั่ง

แต่หลินหยางจะปล่อยให้พวกเขาทำแบบนั้นหรือ?

เขาย่อเข่าลงกระโดดไปยืนตรงหน้าประตู แขนทั้งสองข้างเริ่มทำการเก็บเกี่ยวชีวิตของผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ราวกับเป็นเคียวสังหารของยมทูต

เขาในตอนนี้ไม่มีใครสามารถต้านทาน

ร่างของคนล้มลงข้างเท้าของเขาคนแล้วคนเล่า

หนานกงเฟยหยางหันหลังแล้วหนีออกไปทางด้านนอก

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้ว!

นี่ไม่ได้เป็นเพียงการแก้แค้น!

แต่…มันคือการสังหารหมู่!

ฟู่! ฟู่! ฟู่ ฟู่…

เสียงหอบหายใจดังขึ้นจากสวนดอกไม้ด้านหลังของคฤหาสน์หนานกง

เห็นเพียงผมเผ้าของหนานกงเฟยหยางยุ่งเหยิงไปหมด กำลังหนีอย่างบ้าคลั่ง

เขาไม่เคยคิดไม่เคยฝัน หมอเทวดาหลินจะเป็นคนที่น่ากลัวเช่นนี้

เขาไม่เคยคิดไม่เคยฝัน หมอเทวดาหลินจะมีเลือดวิญญาณลั่วหลินมากมายเช่นนี้

ยิ่งไม่เคยคิด…หมอเทวดาหลินจะเป็นคนบ้า เด็ดเดี่ยว ไร้ความเมตตามากเช่นนี้…

เขาคือหมอเทวดาที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วจริงเหรอ?

ไม่! เขาในตอนนี้เป็นปีศาจ!

เป็นปีศาจที่ฆ่าคนไม่กระพริบตา!

ครั้งนี้ เขามาเพื่อต้องการถอนรากถอนโคนตระกูลหนานของพวกเขา!

เขาไม่ต้องการใช้วิธีที่ซับซ้อนเล่นงานตระกูลหนานกงอีกแล้ว

สิ่งที่เขาต้องการคือ…ทำให้ตระกูลหนานกงหายไป

หนานกงเฟยหยางเป็นคนมีวิสัยทัศน์กว้างไกล ครั้งแรกที่เขาเจอหมอเทวดาหลิน เขาสามารถมองเห็นเรื่องราวอันน่าเศร้าในแววตาของคนคนนี้

หลินหยางสามารถเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของตนเอง แต่เขาไม่สามารถเปลี่ยนแปลงแววตาของตนเอง

หนานกงเฟยหยางไม่รู้ว่าหมอเทวดาหลินพบเจออะไรมาบ้าง แต่สิ่งหนึ่งที่มั่นใจได้คือมีปีศาจซ่อนตัวอยู่ในใจของเขา

ปีศาจตนนี้แอบซ่อนตัวอยู่ในส่วนลึกหัวใจของหมอเทวดาหลินมาโดยตลอด แม้กระทั่งหมอเทวดาหลินก็อาจจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

และวันนี้ ในที่สุดหนานกงเฟยหยางก็เป็นคนปลดปล่อยปีศาจตนนี้

หลินหยางไม่ควบคุมตนเอง ไม่ระงับความกระหาย

เขาต้องการปลดปล่อย!

เขาต้องการแก้แค้น!

หนานกงเฟยหยางพลางวิ่งหนีพลางมองไปข้างหลัง

เห็นเพียงมีเงาสีดำตามมาจากด้านหลังอย่างรวดเร็ว