บทที่ 909 ทองที่ไม่สามารถทำลายได้

โดยเฉพาะคนของตระกูลหนานกง

พวกเขาจัดท่าเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้ว

ตราบใดที่หลินหยางเคลื่อนไหวก่อนมีจะตกลงไป พวกเขาจะลงมือในทันทีและจัดการหลินหยาง

แต่คนตระกูลหนานกงที่ถือมีดอยู่นั้นเตรียมพร้อมที่จะถอยอย่างรวดเร็ว

ถ้าหลินหยางแกล้งตาย เขาต้องตอบโต้ในเวลานี้

คนนี้ไม่คิดว่าตัวเองเป็นคู่ต่อสู้ของหลินหยาง เขาจึงรักษาท่าทางในการถอยออกมาทุกเมื่อ

อย่างไรก็ตามหลินหยางไม่ตอบสนองใดๆ ในขณะที่มีดกำลังลงไป

ตายแล้วจริงๆ หรอ?

หัวสมองของทุกคนเกิดความคิดเช่นนี้

แต่เมื่อมีดแทงเข้าไปในหน้าอกของหลินหยาง...

คัง!

เกิดเสียงแปลกๆ ดังขึ้นมา

ลมหายใจของทุกคนสั่นไหว

คนตระกูลหนานกงคนนั้นเบิกกว้างขึ้นทันใด

เมื่อว่ามีดนั้นจะกระทบกับเหล็ก มันกระแทกจนหักเป็นสองท่อน

"อะไรกัน?" คนนั้นกัดฟันสั่น

"หลบเร็ว!" ชายเคราแพะตะโกน

แต่ไม่ทันแล้ว

ขณะที่ชายคนนั้นกำลังจะลุกขึ้นและถอยหนี จู่ๆก็มีมือหนึ่งพุ่งออกมาราวกับสายฟ้า บีบคอเขาโดยตรง

ปึ้ง!

คอของชายคนนั้นถูกนิ้วทั้งห้ากระแทกที่คอทันที

ดวงตาของเขาโปนและสั่นเทาอย่างรุนแรง เขามองไปที่ชายตรงหน้าที่ค่อยๆ ตื่นขึ้นและลุกขึ้นยืนช้าๆ

รูปร่างนั้นเหมือนผี...

"หมอเทวดาหลิน! !"

"เขาแกล้งตายจริงๆ! !"

คนตระกูลหนานกงรอบๆ ตะโกน พุ่งเข้าไปและล้อมรอบหลินหยางในทันที

"เป็นไปได้ยังไง? พวกเราไม่สามารถฆ่าเขาด้วยกระสุนและ RPG หรอ? ? นี่...นี่มันไม่ใช่เรื่องจริงมั้ง? คนนี้...เป็นสัตว์ประหลาดหรอ?" ชายร่างใหญ่คนนั้นตกใจกลัวและไม่เข้าใจ ขนของเขาลุกตั้งและเย็นวาบ

ชายเคราแพะสีหน้าไม่เป็นธรรมชาติ

ถ้าเป็นอย่างที่ชายร่างใหญ่พูดจริงๆ งั้นหมอเทวดาหลินก็น่ากลัวจริงๆ!

เห็นอยู่ว่ามีดแทงไปบนร่างกายของเขาแล้ว ทำไมร่างกายของเขายังไม่เป็นอะไรอีก แถมมีดยังหัก

ไม่ต้องพูดถึงความคมของมีดฝีมือตระกูลหนานกงที่แทงลงไป ทำไมถึงไม่สามารถแทงเข้าไปในเนื้อของคนนี้ไม่ได้?

หรือว่าผิวหนังและเนื้อของเขาเป็นเหล็ก?

"ไม่คิดว่าประธานหลินแห่งหยางหัวที่ยิ่งใหญ่ แพทย์ที่ดีที่สุดในโลกจะแกล้งทำเป็นว่าตายเพื่อหลอกลวงเรา! ถ้าเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป ไม่กลัวถูกหัวเราะเยาะบ้างหรอ?" ชายเคราแพะกระแทกเสียงและพูด

"ถ้าผมไม่ทำเช่นนั้น พวกคุณจะโผล่หน้ามาหรอ?"

หลินหยางหันหน้าพูดอย่างสงบ: "ตอนนี้ผมให้ทางเลือกพวกคุณสองทางเลือด หนึ่ง ร่วมมือกับผม บอกแผนการทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับตระกูลหนานกงของพวกคุณให้กับผม! ผมถามอะไร พวกคุณก็แค่ตอบ เข้าใจไหม?"

"สองหล่ะ?" ชายเคราแพะถามอย่างเฉยเมย

"ง่ายมาก ตาย" หลินหยางพูโอย่างเฉยเมยเช่นกัน

หลายคนตกใจขนหัวลุก

"หมอเทวดาหลิน คุณมั่นใจว่าจะฆ่าพวกเราได้ขนาดนั้นเลยหรอ? คุณไม่ดูถูกพวกเราเกินไปหรอ"

ชายเคราแพะกระแทกเสียง คนตระกูลหนานกงรอบๆ หยิบกริซออกมาจากเองและชี้ไปทางหลินหยาง

ท่าทางของพวกเขา เห็นได้ชัดว่ากริซเล่มนี้เป็นอาวุธหลักของพวกเขา

"ทำไม? คิดจะลงมือหรอ?"

หลินหยางขมวดคิ้วพูด

"อันที่จริงทหารรับจ้างเหล่านี้เป็นเพียงคนที่พวกเราจ้างมาให้สำรวจคุณ ถ้าพวกเขาจัดการคุณไม่ได้ พวกเราก็จะจัดการเอง!"

ชายเคราแพรตะโกนและเดินเข้าไป

"ตายซะ! !"

เมื่อสิ้นเสียง คนตระกูลหนานกงรอบๆ ก็ลงมือพร้อมกันทันที

ทุกคนถือกริชไว้ในมือข้างเดียว แทงเข้าไปเหมือนดาวตก

ความเร็วที่พวกเขาระเบิดออกในทันทีทำให้พวกทหารรับจ้างรอบๆ ตกใจ!

ความเร็วของพวกเขาเกือบจะไล่ตามกระสุนแล้ว

เกรงว่าในวินาทีถัดไป หลินหยางคงถูกแทงทะลุเหมือนรังแตน

ชายร่างใหญ่และคนอื่นๆ ล้วนแต่คิดเช่นนี้

วินาทีต่อไป