ตอนที่ 91
บทที่ 91 คุณไม่คู่ควร
October 21, 2026
สง่างามและสงบ
ประตูรถด้านหลังถูกเปิดออก
หม่าไห่และสวี่เทียนลงมาจากรถ นอกนั้นยังมีลูกน้องของชวี่เทียนอีกหลายสิบคน
"ไม่เลว! เป็นกองทัพที่ใหญ่ดี!" จางเป่าชวี่กวาดสายตามองคนเหล่านั้น ยิ้มนิ่งๆ
หม่าไห่และสวี่เทียนไม่พูดอะไร
กลับเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งลงมาจากบนรถ
"หลินหยาง?"
จางเป่าชวี่ผงะ
"ทำไมขยะนี่ถึงมาปรากฏตัวที่นี่หล่ะ?" หลัวเฟิงตกใจเช่นกัน
ทันใดนั้นจางเป่าชวี่ก็ตระหนักถึงบางอย่าง ทันใดนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป มองไปที่หลินหยางอย่างเหลือเชื่อ: "คุณ...คุณคือประธานหลินของหยางหัวกรุ๊ปหรอ?"
"ใช่"
หลินหยางตอบด้วยความนิ่งสงบ
"ทำไมถึงเป็นเช่นนี้?"
จางเป่าชวีรู้สึกว่าสมองของเขาสั่นอย่างรุนแรง
ข้อมูลนี้น่าตกใจมาก ถ้าปกติเขาก็คงไม่เชื่ออย่างแน่นอน
แต่ในเวลานี้ ชวี่เทียนกับหม่าไห่ยืนอยู่ด้านหลังของหลินหยาง เขาจะไม่เชื่อก็ไม่มีประโยชน์แล้ว
จางเป่าชวี่สูดหายใจลึก พยายามทำให้ความตกใจของตัวเองสงบลง ขณะเดียวกันก็แสดงความปิติยินดี
หลินหยางคือประธานหลินหรอ? นี่เป็นข่าวดีสำหรับตระกูลจาง!
แบบนี้แล้วตระกูลจางก็จะสามารถเปิดตลาดในมณฑลเจียงหนานได้อย่างง่ายได้ใช่ไหม?
"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้...ไม่คิดว่าพี่เขยจะเป็นประธานหลิน คุณไม่บอกก่อนหล่ะ ถ้าบอกผมก่อนพวกเราก็คงไม่เข้าใจผิดอะไรกันแล้ว ฮ่าๆๆ..."
จางเป่าชวี่หัวเราะเสียงดังและจะเข้าไปสวมกอดหลินหยาง
แต่เมื่อเขากำลังจะเข้าใกล้...
แปะ!
จางเป่าชวี่โดนฝ่ามือตบไปที่ใบหน้าอย่างรุนแรง
จางเป่าชวี่ถูกตบจนกลิ้งลงไปกับพื้น งุนงง
"นายท่าน!"
"ไอเลว คุณกล้าตบผมหรอ?"
จางเป่าชวี่หันคอกลับมาด้วยความโกรธ
ลูกน้องตระกูลจางทุกคนทั้งหมดวิ่งเข้ามา
แต่ตอนนี้ชวี่เทียนที่อยู่ด้านหลังโบกมือ
ลูกน้อยทุกคนหยิบปืนสีดำออกมาจากเอว
ลูกน้องตระกูลจางทั้งหมดไม่กล้าเคลื่อนไหว
แม้แต่จางเป่าชวี่เองก็หยุดกะทันหัน ดวงตาของเขาเบิกกว้างไม่กล้าขยับ
ยังไงเขาก็ไม่คิดว่า จู่ๆ ชวี่เทียนจะบ้าขนาดพาคนมาจำนวนมากขนาดนี้
"หลินหยาง คุณทำอะไรหน่ะ? ผมเป็นเหมือนลูกผู้พี่ของคุณนะ! พวกเราเป็นญาติกัน!" จางเป่าชวี่รีบพูด
"เหมือนญาติกันหรอ คุณไม่ได้บอกว่าตระกูลจางไม่มีญาติเป็นคนตระกูลซูไม่ใช่หรอ? ผมหลินหยางเองก็ไม่รู้จักญาติคนแซ่จงเช่นกัน ถ้าพวกคุณมาเพื่ออยากจะนับญาติแค่นี้ งั้นก็รอไปเถอะ เพราะพวกคุณไม่คู่ควร!" หลินหยางพูดอย่างนิ่งเฉย ตอบกลับคำพูดของจางเป่าชวี่
"คุณ..." จางเป่าชวี่หน้าแดงคล้ำ
ในเวลานี้ หลินหยางยกมือขึ้น
คนข้างๆ ยื่นแท่งเหล็กหนึ่งอันออกมาให้
ม่านตาของจางเป่าชวี่เบิกกว้างขึ้น: "คุณคิดจะทำอะไร?"
แต่เมื่อเขาพูดจบ แท่งเหล็กนั้นก็กระแทกลงมาที่หัวของจางเป่าชวี่แล้ว
ปัง!
จางเป่าชวี่โดนตีจนกลิ้งลงไปกับพื้น
หลินหยางยังไม่หยุดเท่านั้น เขายกแท่งเหล็กขึ้นมา ตีร่างกายของจางเป่าชวี่อย่างบ้าคลั่ง โดยเฉพาะแขนขา
"อ๊า..."
เสียงกรีดร้องดังผ่านเมฆ
"อาเป่า!"
หลัวเฟิงดูเหมือนจะบ้าและกรีดร้องอย่างเร่งรีบ
หลินหยางเพียงชำเลืองตามองเธอ หลัวเฟิงก็ตกใจไม่กล้าขยับแล้ว
จากนั้นหลินหยางก็เหวียงแขนต่อ
ปัง!
ปัง!
ปัง!
ปัง!
...
กระแทกเนื้อ