บทที่ 922 งานประชุมสรรหาคู่แต่งงาน

"มันอะไรกัน? ทำไมคุณชายเทียนถึงส่งตาแก่ใกล้ตายแบบนี้มา? ถ้าหากคนพวกนั้นรู้ ไม่ขายหน้าแย่หรอกเหรอ!" หนานกงหยุนชิวคิดในใจด้วยท่าทางขยะแขยง

แต่เธอก็ยังตามชายชราไปเปิดหูเปิดตาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

อย่างไรก็ตาม คนคนนั้นไม่ใช่คนธรรมดาอยู่แล้ว การทำงานของเขาย่อมแตกต่างจากคนอื่นเป็นเรื่องปกติ

"ตาแก่ ขึ้นรถเถอะ ฉันจะไปส่งคุณที่โรงแรมหัวเฟิง" หนานกงหยุนชิวตะโกน

"คุณหนู แบบนั้นจะทำให้รถของคุณสกปรก" ชายชราส่ายหัวแล้วพูด

"ไม่เป็นไร! คุณเป็นคนของว่าที่พี่เขยของฉัน เรื่องแค่นี้ฉันจะรังเกียจเหรอ?" หนานกงหยุนชิวเค้นรอยยิ้มออกมา แต่ในแววตายังคงเต็มไปด้วยความขยะแขยงที่ปิดไม่มิด

ชายชราก็ไม่เกรงใจ ปัดฝุ่นบนร่างกายสักพักแล้วก้าวขึ้นรถ ตรงไปที่โรงแรมหัวเฟิงโดยตรง

เนื่องจากระยะทางอยู่ห่างกันแค่หนึ่งไฟแดง ดังนั้นจึงใช้เวลาไม่นาน

แต่ชายชราก็ยังเอ่ยปากพูด

"คุณหนูหนานกง คุณชายสั่งให้ผมถามคำถามหนึ่งคำถาม หวังว่าคุณจะตอบมาตามความจริง!"

"คุณพูด" หนานกงหยุนชิวเปิดหน้าต่างรถ ปรับแอร์ให้แรงที่สุด บีบจมูกของตนเองแล้วพูด

"ตอนที่อีกฝ่ายล่วงเกินคุณ รู้หรือเปล่าว่าคุณเป็นคนของตระกูลหนานกง?"

"รู้" หนานกงหยุนชิวพยักหน้า

ชายชราลังเลสักพัก พูดเสียงเบา "คุณชายกำชับเอาไว้ ถ้าหากเป็นบุคคลที่ไม่ธรรมดา จำเป็นต้องชะลอการเคลื่อนไหวเอาไว้ก่อน"

"เพราะอะไร?" หนานกงหยุนชิวเริ่มไม่สบอารมณ์ "ลืมแม้กระทั่งผู้ปราดเปรื่องก็ทำอะไรคนคนนั้นไม่ได้เหรอ?"

"คุณหนูใจเย็นก่อน ที่คุณชายเดินทางมาตระกูลหนานครั้งนี้ เพราะต้องการจัดการเรื่องการแต่งงานของตระกูลน่าหลานและตระกูลหนานกงให้เรียบร้อย บุญคุณความแค้นอะไรก็ไม่สำคัญเท่าเรื่องนี้ เขายอมช่วยคุณจัดการปัญหา แต่ก็ไม่หวังว่าเรื่องของคุณจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองตระกูล หวังว่าคุณหนูจะเข้าใจจุดนี้" ชายชราพูด

หนานกงหยุนชิวได้ยินคำพูดประโยคนี้ ขมวดคิ้วแน่น เหมือนเข้าใจอะไรบางอย่าง จึงพูดเสียงเบา "ตระกูลน่าหลานกำลัง…กังวลใครอยู่เหรอ?"

ชายชรามองไปข้างหน้าโดยไม่ได้พูดอะไร

แววตาของหนานกงหยุนชิวหวั่นไหวเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่ออีกเช่นกัน

มีสิ่งหนึ่งที่เธอเข้าใจแล้ว

เธอเข้าใจคนอย่างน่าหลานเทียนผิด

เขาสั่งให้ชายชรามา ไม่ได้เพียงเพื่อออกหน้าแทนหนานกงหยุนชิวเท่านั้น และยังต้องการรู้อีกด้วยว่าใครกันแน่ที่กล้าล่วงเกินตระกูลหนานกงในเมืองหนานชวน

น่าหลานเทียนต้องการรู้ข้อมูลศัตรูของตระกูลหนานกงให้มากที่สุด!

ก้าวข้ามสามก้าวด้วยการเดินหนึ่งก้าว

วิสัยทัศน์ของน่าหลานเทียน…มองการณ์ไกลมาก

หนานกงชิวหยุนรู้สึกเสียวสันหลัง

หลังขับรถเข้าไปในโรงแรม

หนานกงชิวหยุนไม่ได้ก้าวลงจากรถ สั่งให้ชายชราเข้าไปคนเดียว ส่วนเธอนั่งดูอยู่ในรถ

ชายชราสะพายกระสอบที่ใส่เศษขยะไว้ด้านหลัง เหลือบมองประตูโรงแรมอยู่สักพัก คนที่อยู่ด้านในโรงแรมก็ไม่ได้ใส่ใจ มีเพียงพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ต้องการเดินเข้ามาไล่เขา

ชายชราและพนักงานรักษาความปลอดภัยเกิดการโต้เถียงขึ้นทันที

หนานกงชิวหยุนเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา

นี่เป็นแผนของชายชรา

เป็นอย่างที่คิด ผ่านไปสักพัก หลิวหม่าพาคนหลายคนเดินเข้ามา

"เกิดอะไรขึ้น?" หลิวหม่าถามด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม

ชายชรามองหลิวหม่า แววตาหวั่นไหว กำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

ทันใดนั้น เหมือนเขานึกถึงอะไร สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

"คุณ ผมแค่เดินเข้ามาเก็บเศษขวดเท่านั้น ผมไม่ได้ทำอะไรเลย เขาจะไล่ผมออกไป ทำเกินไปแล้ว!" ชายชรารีบพูดอธิบาย

"ที่นี่ไม่มีขวดให้คุณเก็บ ยิ่งไปกว่านั้นโรงแรมแห่งนี้ถูกพวกเราเหมาแล้ว ถ้าหากคุณไม่มีธุระอะไร ไปที่อื่นเถอะ" หลิวหม่าพูด

"ได้…ได้ คุณ…"

ชายชราพยักหน้า สะพายกระสอบเดินจากไป

"ไปบอกผู้จัดการ สั่งให้พนักงานรักษาความปลอดภัยห้ามปล่อยให้คนนอกเข้ามาอีกเด็ดขาด ถ้าเกิดรบกวนเจ้านิกาย มันจะไม่เป็นเรื่องดี!" หลิวหม่าพูดเสียงเบา

เสียงของเขาเบามาก แต่ชายชรากลับได้ยินอย่างชัดเจน ร่างกายที่ผอมแห้งสั่นสะท้าน เกือบสะดุดล้ม

"ผู้อาวุโส คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?" หลิวหม่าตะโกนถาม

"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร…"

ชายชรารีบเร่งฝีเท้าออกจากโรงแรมอย่างเร่งรีบ

"เอ๋? ทำไมคุณกลับมาเร็วจัง?"

หนานกงหยุนชิวยื่นหัวออกไปนอกหน้าต่าง พูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์ "ทำไมคุณไม่ลงมือ?"

"ลงมือไม่ได้เด็ดขาด" ในแววตาของชายชราปรากฏให้เห็นความกลัว

"ลงมือไม่ได้? ทำไม? ตกลงคนพวกนั้นเป็นใครกันแน่?" หนานกงหยุนชิวรีบถาม

แต่ชายชรากลับส่ายหัว "คุณหนูหนานกง ผมขอแนะนำให้คุณหลังจบงานสรรหาคู่แต่งงานค่อยคุยเรื่องนี้ นี่เป็นความหวังดีที่ผมมีต่อคุณ ไม่เช่นนั้น ผมกังวลว่าคุณจะกลายเป็นคนบาปของตระกูลหนานกง!"