บทที่ 934 เจ้านิกายอยู่ที่นี่ (๒)

เซ่ชิงหู่รู้จักคนพวกนี้ พวกเขาเป็นคนขออาวุโสสูงสุดหยุนซิง เป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดของนิกายตงหวง

คนแบบนี้แม้กระทั่งอาวุโสซูโม่หยุนก็ต้องไว้หน้า

แต่ทำไมพวกเขาถึงมาอยู่ที่นี่?

หรือว่า…อาวุโสไท่ชางหยุนซิงก็อยู่ที่นี่?

ไม่ใช่มั้ง?

อาวุโสไท่ชางมีอายุเก้าสิบกว่าปีแล้ว!

เขาคงไม่ได้ต้องการเป็นวัวแก่กินหญ้าอ่อน อยากแต่งงานกับหนานกงเยี่ยนหลัวหรอกมั้ง?

เซ่ชิงหู่รู้สึกว่าความคิดนี้เหลวไหลสิ้นดี

แต่วินาทีต่อมา มีเสียงอุทานด้วยความตกตะลึงดังขึ้นจากรอบข้าง

หลังจากนั้นคนของตระกูลลู่และคนของวังจั้นหวังถอยมาทางเขาทั้งหมด

ลมหายใจของเซ่ชิงหู่สั่นสะท้าน รีบหันมองโดยรอบ

เขาถึงกับตกตะลึงทันที

มีผู้คนจำนวนมากปรากฏขึ้นโดยรอบตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

คนพวกนี้ล้วนแต่เป็นคนของนิกายตงหวง

ตำหนักเฝิงหยวน

ตำหนักจื่อจู๋

ตำหนักซานเจียง

ลืมแม้กระทั่งคนของวังซาหวังและวังลี่หวังก็มี!

สมองของเซ่ชิงหู่ว่างเปล่าไปหมดทั้งที

เท่าที่เขาจำได้ ตำหนักพวกนี้ต่อสู้และแย่งชิงอำนาจการอย่างต่อเนื่อง

แต่ทำไม…คนของตำหนักพวกนี้ถึงมารวมกันที่นี่

"หลิวหม่า! คุณ…คุณพาพวกเขามาเหรอ?" เซ่ชิงหู่เงยหน้ามองไปทางหลิวหม่าอย่างกะทันหัน

"พวกเขาไม่ใช่คนที่ผมพามา!"

"แล้วใคร…เป็นคนพาพวกเขามา?"

"พวกเขาติดตามเจ้านิกายคนใหม่ของเรามา!" หลิวหม่าพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

"อะไรนะ? เจ้า…เจ้านิกายคนใหม่?"

เซ่ชิงหู่ตกใจจนเกือบล้มก้นทิ่มลงพื้น

คนของตระกูลลู่หัวใจเต้นรัวอย่างแรง

"นิกายตงหวงมีเจ้านิกายตั้งแต่เมื่อไหร่?" หัวหน้าตระกูลลู่ก็พูดด้วยความตกใจเช่นกัน

"โกหก! ต้องเป็นเรื่องโกหก! นิกายตงหวงของเรามีเจ้านิกายตั้งแต่เมื่อไหร่? ถึงมีจริง! ก็ต้องเป็นอาวุโสซูเท่านั้น! แต่ถ้าเป็นอาวุโสซู เขาต้องแจ้งให้ผมรู้แน่นอน! แต่จนกระทั่งถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่ได้รับข่าวจากเขา! ต้องเป็นเรื่องโกหก! ต้องใช่แน่" เซ่ชิงหู่พูดด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน

แต่ในตอนนั้นเอง มีคนคนหนึ่งก้าวออกมาจากด้านหลัง เอ่ยปากพูด "ผู้ดูแลเซ่ อาวุโสซูตายไปแล้ว! งานประชุมใหญ่ตงหวงสิ้นสุดลง ตอนนี้พวกเรามีเทพเจ้าตงหวงคนใหม่แล้ว! คุณอย่าหลอกตัวเองอีกเลย!"

เซ่ชิงหู่เบิกตากว้าง มองคนคนนั้นอย่างไม่เชื่อสายตา

เขารู้จักคนคนนี้! คนคนนี้เป็นคนของวังจั้นหวัง! เดิมทีเขาทำหน้าที่ติดตามซูโม่หยุนไม่เคยห่าง แต่ทำไม…ถึงมาอยู่ที่นี่?

หัวใจของคนทั้งกลุ่มเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง ทันทีที่คนคนนี้ปรากฏตัว พวกเขาไม่กล้าสงสัยอะไรอีกต่อไปแล้ว

"ถ้าอย่างนั้น…ท่านเจ้านิกายอยู่ไหน?"

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนถามด้วยความระมัดระวัง

เซ่ชิงหู่เงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน มองไปทางหลิวหม่า

กลับเห็นหลิวหม่ามองไปทางประตู พูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ "ตอนนี้เขาอยู่บนเวที!"

คำพูดประโยคเดียว

กึก!

เซ่ชิงหู่เข่าอ่อนล้มลงบนพื้น

ในสมองของทุกคนมีเสียงระเบิดดังตูม ทุกอย่างว่างเปล่าไปหมด

"คนที่อยู่ข้างใน…คือเจ้านิกายคนใหม่ของนิกายตงหวง?" คนของตระกูลลู่มองตาค้าง หัวหน้าตระกูลลู่เซถอยหลังไปสองก้าว อารมณ์ของความโกรธบนใบหน้าหายไปหมดแล้ว มันถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัวที่ไม่มีวันสิ้นสุด

"เซ่ชิงหู่ ทำไม? คุณจะสู้กับเขาเหรอ?" หลิวหม่าถามด้วยน้ำเสียงที่ไร้อารมณ์

เซ่ชิงหู่ตั้งสติได้ รีบกระโดดลุกขึ้นคุกเข่า เงยหน้ามองหลิวหม่า "ท่านหลิวหม่า! ผมผิดไปแล้ว! ผมผิดไปแล้ว! ชิงหู่ไม่ได้กลับนิกายตงหวงมานาน ไม่รู้ว่าภายในนิกายตงหวงเกิดการเปลี่ยนแปลงถึงเพียงนี้ ยิ่งไม่รู้ว่าท่านเจ้านิกายอยู่ที่นี่ ผมล่วงเกินท่านเจ้านิกาย ล่วงเกินท่านหลิวหม่า หวังว่าท่านหลิวหม่าจะไม่ถือสา!"

"พากลับไปขังเอาไว้ก่อน ให้เจ้านิกายเป็นคนตัดสิน" หลิวหม่าพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

"ครับ!"

คนที่อยู่ด้านข้างรีบเดินเข้ามาจับตัวเซ่ชิงหู่ทันที

เซ่ชิงหู่และคนอื่นไม่กล้าต่อต้าน แต่ละคนยอมตามไปแต่โดยดีด้วยร่างกายที่สั่นเทา

แน่นอน อันที่จริงคนที่รู้สึกกลัวมากที่สุดคือคนของตระกูลลู่