บทที่ 936 คุณไม่คู่ควรที่จะมาท้าสู้ผม!

ในความคิดของเขา ฟู่หวู่เย่มีสิทธิ์ในการเริ่มทั้งหมดแล้ว

หลินหยางยังคงยืนอยู่ที่เดิมตลอดเวลา ไม่ได้ทำการตอบโต้อย่างมีประสิทธิภาพราวกับว่าเขาถูกกดเอาไว้อย่างสมบูรณ์

มีเพียงดวงตาของน่าเทียนหลานที่หรี่ลงเล็กน้อยและเกิดเสียงที่น่าประหลาดใจ

"คุณชาย เป็นอะไร?" คนข้างๆ รีบถาม

"ไม่มีอะไร แค่ความแข็งแกร่งของคนนี้มากกว่าที่ผมคิดเอาไว้ เหมือนว่าฟู่หวู่เย่จะรับมือได้ไม่ง่ายเลย" น่าเทียนหลานพูดอย่างเฉยเมย

"จะเป็นไปได้ยังไง? คุณรู้ความแข็งแกร่งของคุณชายฟู่ แค่ไอเด็กสารเลวนี้ คงทนได้ไม่กี่น้ำหรอก?" คนข้างๆ พูดด้วยรอยยิ้ม

น่าเทียนหหลานไม่พูดอะไร

เขามองมันออกอย่างชัดเจน ฟู่หวู่เย่เช่นกัน

ในเวลานี้หัวใจของฟู่หวู่เย่เต้นอย่างรุนแรง

แม้ว่าเขาจะโจมตีอยู่ตลอด แต่การป้องกันของคู่ต่อสู้นั้นชัดเจน ไม่ปล่อยให้พลาด ไม่มีข้อบกพร่อง ไม่ให้โอกาสแม้แต่นิดเดียว

เขาหมุนรอบหลินหยางหลายสิบรอบ แต่เขาไม่พบจุดให้โจมตีแม้แต่น้อย

จนกระทั่งตอนนี้ จู่ๆ หลินหยางก็หันไปด้านข้าง

การเคลื่อนไหวอันน้อยนิดของเขาทำให้การป้องกันของหลินหยางพังทลายลงราวกับภูเขาที่ถล่ม ทั้งหมดก็หายไปในทันใด

ทันใดนั้นร่างกายก็เต็มไปด้วยข้อบกพร่อง

"อะไรกัน?"

ฟู่หวู่เย่ผงะ

เขาเชื่อว่านี่เป็นสิ่งที่หลินหยางทำโดยตั้งใจอย่างแน่นอน

จุดประสงค์คือเพื่อยั่วยวนให้ตัวเองโจมตี

จะหลงกลไม่ได้!

อย่างไรก็ตาม...มีเสียงดังขึ้นมาจากด้านล่าง ทำให้ไม่สามารถเป็นแบบนี้ต่อไปได้แล้ว

"4!"

หนานกงหยุนชิวตะโกนพร้อมกับทุกคน

"คุณชายฟู่ รีบจัดการเขา!"

"เหลือ 4 วินาทีแล้ว!"

"เวลาไม่มากแล้ว คุณชายฟู่ แสดงให้เด็กนี้รู้หน่อยว่าคุณเก่งแค่ไหน!"

"จัดการเถอะ!"

มีคนตะโกนมากขึ้นเรื่อยๆ

ผู้คนเร่งรีบเช่นกัน

ทำไมตั้งนานขนาดนี้แล้วฟู่หวู่เย่ยังไม่ลงมือ?

หรือว่า...ไม่สามารถจัดการเขาได้จริงๆ?

"3!"

หนานกงหยุนชิวตื่นตระหนกเล็กน้อย แต่เสียงนับเลขถอยหลังยังคงดังอย่างต่อเนื่อง

"2! !"

ไม่รู้ว่าใครตะโกนตามกันมาบ้าง

เสียงนี้ทำให้ฟู่หวู่เย่ทนไม่ไหว

เขาจ้องหลินหยางอย่างจริงจัง กำหมัดแน่น มีออร่าหลั่งไหล่ออกมาจากกำปั้นของเขา ต่อยไปที่หลินหยางอย่างดุเดือด

ปัง!

พลังรุนแรงพุ่งขึ้นที่ด้านหน้าของหมัด

เหมือนว่ามีลมของหมัดพลุ่งพล่านราวกับเสียงหมาหอน ราวกับมังกรยักษ์ที่ปั่นป่วน

"ว้าว!"

ทุกคนอุทานออกมา

เกรงว่าหมัดนี้จะสามารถทำลายภูเขาลูกใหญ่และทำให้ทะเลแตกได้!

หมัดนี้ตัดสินผู้ชนะอย่างแน่นอน!

หลายคนลุกขึ้นจากเก้าอี้และจ้องไปที่การระเบิดด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

หนานกงหยุนชิวลืมนับถอยหลังไปชั่วขณะ มองด้วยความตกใจ

ไม่ว่าจะเป็นใครก็เชื่อว่าถ้าหลินหยางโดนหมัดนี้เข้าไป แม้ว่าเขาจะป้องกันมันได้ กระดูกและเนื้อของเขาก็คงแตกและหัก

ฟู่หวู่เย่คิดเช่นนี้

หมัดนี้ใช้พลังทั้งหมดของเขา

"1!"

เขานับเบาๆ ตะโกนวินาทีสุดท้ายออกไป

การโจมตีครั้งสุดท้าย!

ต้องชนะ!

อย่างไรก็ตาม...

แปะ!

เสียงที่ชัดเจนดังขึ้น

หมัดที่กระแทกไปข้างหน้าดูเหมือนโดนอะไรบางอย่างและหยุดกะทันหัน

พลังของหมัดสลายไปเหมือนพายุไซโคลนที่หยุดนิ่ง

บรรยากาศเงียบลงทันใด

ฟู่หวู่เย่เบิกตากว้าง จ้องมองข้างหน้าด้วยความอึ้ง