บทที่ 961 มาขอผลประโยชน์...

"มีค่า มีค่าแน่นอน! ยิ่งไปกว่านั้นเป็นสิ่งมีค่าที่ไม่สามารถใช้เงินทองแรก! เจ้านิกายหลิน ผมแลกใจกับคุณ มีหรือที่จะไม่จริงใจอย่างพวกเขา? ถึงแม้กลุ่มอิทธิพลหลายสิบกลุ่มของพวกเรายกให้ยอดเขากูเป็นหัวหน้ากลุ่มพันธมิตร แต่นั่นมันก็เป็นเรื่องของเมื่อสี่สิบปีก่อน ผลประโยชน์ที่ได้จากงานประชุมงานมีมากมาย แต่ต้องแบ่งออกเป็นหลายสิบส่วน แบบนี้ใครบ้างที่ไม่รู้สึกปวดใจ? เมื่อเทียบกับต้องไปแย่งผลประโยชน์กับพวกกลุ่มพันธมิตรที่ไม่ได้เรื่อง ไม่สู้ผมเลือกพันธมิตรที่แข็งแกร่งกว่าเพื่อแบ่งผลประโยชน์กับคุณ แบบนี้เป็นวิธีคิดที่ฉลาดกว่าไม่ใช่หรือ?" จินซื่อหมิงลูบเคราของตนเองแล้วพูด

เขาเป็นคนค่อนข้างมีวิสัยทัศน์

หลินหยางมีนิกายตงหวงอยู่ในกำมือ แสดงว่าความสามารถของเขาไม่ธรรมดา เป็นผู้เหมาะสมที่สุดสำหรับการเป็นพันธมิตร ถ้าหากสามารถเข้าร่วมกับเขา ในงานประชุมใหญ่ เขาจินซื่อหมิงสามารถเรียกลมเรียกฝน ไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวใคร

หลินหยางครุ่นคิดแล้วส่ายหัว "เจ้าคฤหาสน์จิน ถึงเป็นแบบนั้นก็เถอะ แต่ผมไม่สนใจที่จะร่วมมือกับคุณ! เพราะยังไงผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุณมาก ที่ผ่านมาผมไม่เคยเข้าใกล้คนที่ผมไม่เข้าใจมากเกินไป! ค่อยว่ากันทีหลังเถอะ"

พูดจบ เขาหันหลังเตรียมตัวจากไป

"เจ้านิกายหลิน! ถ้าหากผมเป็นคุณ ผมจะต้องร่วมมือกับคฤหาสน์จินซื่อแน่นอน" จินซื่อหมิงตะโกนเสียงดัง

"เพราะอะไร?"

"เพราะถ้าหากคุณไม่ทำแบบนี้ คนของยอดเขากูมาคิดบัญชีกับคุณ จะไม่มีคนช่วยคนไกลเกลี่ยเรื่องนี้ นิกายตงหวงและหยางหัวของคุณต้องเผชิญหน้ากับการจู่โจมของกลุ่มพันธมิตรสิบสองกลุ่ม! ถึงคุณแข็งแกร่งมากแค่ไหน แต่สามารถเอาชนะกลุ่มพันธมิตรยอดเขากูเหรอ?"

ทันทีที่สิ้นเสียงคำพูดประโยคนี้ ฝีเท้าของหลินหยางหยุดชะงัก

ในตอนนั้นเอง มีผู้ชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาจากด้านนอก เดินเข้าไปกระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างหูของจินซื่อหมิง

จินซื่อหมิงพยักหน้าเล็กน้อย ยิ้มแล้วพูด "เจ้านิกายหลิน! ดูเหมือนคุณปฏิเสธผมไม่ได้แล้ว!"

"ทำไมคุณถึงพูดแบบนี้?"

"คนของผมพึ่งได้รับข่าว คนของยอดเขากูกำลังจะถึงที่นี่แล้ว! คิดว่าพวกเขาเองก็ได้รับข่าวแล้วเหมือนกัo ดังนั้นก็เลยมาคิดบัญชีกับคุณ! เจ้านิกายหลิน ถ้าหากคุณร่วมมือกับผม ผมสามารถช่วยคุณจัดการคนพวกนี้ อย่างน้อยก็ทำให้คุณไม่ต้องผูกความแค้นกับคนของยอดเขากู ศัตรูของคุณก็จะลดน้อยลง!"

จินซื่อหมิงลุกขึ้นยืน หยิบนามบัตรใบหนึ่งออกจากกระเป๋ามาวางลงที่ด้านข้าง ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด "เจ้านิกายหลิน ผมให้เวลาคุณพิจารณาก่อน! พวกเราต้องติดต่อกันอีกแน่นอน!"

พูดจบ เขาหันหลังเดินจากไปพร้อมกับรอยยิ้ม

หลินหยางไม่ได้พูดอะไร สายตามองไปทางนามบัตร

ดูผิวเผินจินซื่อหมิงเหมือนกำลังต้องการความร่วมมือ แต่อันที่จริงเขาแค่ต้องการหลอกใช้หลินหยาง

คนที่สามารถนั่งอยู่บนตำแหน่งนี้ มีคนไหนบ้างที่ไม่ใช่จิ้งจอกเจ้าเล่ห์?

จริงใจ?

มันเป็นเพียงเรื่องตลกเท่านั้น

หลินหยางส่ายหัว

ในตอนนั้นเอง

"เจ้านิกาย!"

หลิวหม่ารีบวิ่งเข้ามา

"มีอะไร?" หลินหยางหันไปถาม

"มีคนกลุ่มหนึ่งอ้างตัวว่าเป็นคนของยอดเขากูต้องการขอพบคุณ" หลิวหม่าพูดเสียงเบา

มาเร็วใช้ได้!

หลินหยางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เอ่ยปากถาม "พวกเขาอยู่ไหน?"

"ด้านนอก"

"เชิญเข้ามาเลย"

"ครับ เจ้านิกาย"

หลิวหม่ายกมือขึ้นประสานคารวะ หลังจากนั้นเดินออกไป

ทว่า…

ปัง!

มีเสียงที่น่าอึดอัดใจดังขึ้น ต่อด้วยมีร่างของคนสองคนลอยเข้ามาจากนั้นนอก สุดท้ายล้มลงพื้นอย่างแรง

"หา?"

หลิวหม่าหน้าถอดสี หลังจากที่พบว่าเป็นคนของนิกาย เขารีบเดินเข้าไปประคองคนทั้งสองลุกขึ้น

"เกิดอะไรขึ้น?"

หลิวหม่าเพิ่งถาม

ปังปังปัง…

มีเสียงที่น่าอึดอัดใจดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง หลังจากนั้นร่างของคนลอยเข้ามา

มีเสียงที่วุ่นวายดังขึ้นนอกประตูสักพัก จากนั้นมีคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา