บทที่ 968 ผู้ปราดเปรื่องอันดับที่เก้า

ไม่มีน้ำเสียงขอร้องเลยสักนิด น้ำเสียงนี้เหมือนเป็นคำสั่งให้หลินหยางทำ

ยี่กุ้ยหลินและคนอื่นๆ โกรธ กำลังจะระเบิดออกมา แต่หลินหยางกลับยกแขนขึ้นบอกให้พวกเขาสงบสติอารมณ์

"คุณคิดว่าผมจะมอบคนให้คุณง่ายๆ หรอ?" หลินหยางถามอย่างเรียบเฉย

"หมอเทวดาหลิน ผมหวังดีกับคุณนะ"

ตานหย่งยหยิบชาบนโต๊ะดื่มหนึ่งอึกและพูดด้วยความสงบ: "เรื่องของตระกูลหนานกงได้เข้าหูของพันธมิตรแล้ว อีกทั้งทุกคนรู้เกี่ยวกับอาการบาดเจ็บของคนเทือกเขากูเช่นกัน คุณเข้าใจไหมว่ามันหมายความว่าอะไร?"

"ไม่เข้าใจ"

"มันหมายความว่าผู้นำพันธมิตรได้ตัดสินใจที่จะกำจัดคุณ ไม่ว่าจะเป็นสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีหรือนิกายตงหวงก็ตาม"

"แล้วนี่มันเกี่ยวอะไรกับหยานเคอเอ๋อ?" หลินหยางถาม

"ถ้าคุณมอบหยานเคอเอ๋อมา ผมอาจจะขอร้องพันธมิตรแทนคุณให้ผู้นำพันธมิตรปล่อยคุณไป! แม้ว่านิกายตงหวงและสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีของคุณจะถูกกำจัดกก็ตาม อย่างน้อยคุณก็จะยังมีชีวิตอยู่ ไม่ดีหรอ?" ตานหย่งพูด

"แล้วถ้าผมไม่ให้หล่ะ?"

"ผมหวังว่าคุณจะไม่ตัดสินใจกระทำสิ่งที่โง่แบบนั้น" หย่งตานส่ายหน้า

"เกรงว่าผมจะทำให้คุณผิดหวัง"

หลินหยางพูดด้วยความสงบ: "ทิ้งคนที่ทำร้ายคนของผมเอาไว้ คนอื่นๆ ออกไปจากที่นี่เถอะ"

หลังจากคำพูดนี้ ตานหย่งก็มองเขาด้วยสายตาที่ลุกซึ้ง

คนที่เหลือเงยหน้าขึ้นมองหลินหยาง

"หมอเทวดาหลิน คุณจะตัดสินใจแบบนี้หรอ?" น้ำเสียงของตานหย่งเยือกเย็นขึ้น

"มีปัญหาอะไรหรอ?"

"ผมหวังว่าคุณจะไม่เสียใจ" ตานหย่งพูดอย่างไม่แยแส ลุกขึ้น: "พวกเราไป!"

คนอื่นๆ กำลังจะเดินตามตานหย่งออกไป

แต่ยี่กุ้ยหลินตรงทางเข้าขวางเขาเอาไว้

"ทำไม? หมอเทวดาหลินจะลงมือตรงนี้หรอ? ถ้าอย่างงั้นผมก็ไม่ว่าอะไร" จานหย่งพูดอย่างใจเย็น

เมื่อสิ้นเสียง ศิษย์ด้านหลังของเขาก็เดินขึ้นมาและเรียงเป็นแถว

คนที่มากับตานหย่งนั้นเป็นยอดฝีมือของสำนักเผิงจง ไม่ใช่สิ่งที่จะต่อกรได้ง่ายๆ

อย่างน้อยก็ทำให้ยี่กุ้ยหลินกดดันได้

แต่หลินหยางไม่กลัว

เขาโบกมือเบาๆ จากนั้นร่างเงาทั้งหกก็โผล่มาจากไหนไม่รู้และยืนอยู่ด้านหน้า

ทั้งหกคนยังคงไม่ขยับเขยื้อน อาวุธครบมือ ราวกับรูปปั้น

เมื่อเห็นเช่นนี้ ลมหายใจของตานหย่งก็กระชับขึ้น

"เงาทรราชหรอ?"

คนของสำนักเผิงจงตึงเครียดขึ้น

"ตานหย่ง คุณจะมอบคนของคุณมา? หรือจะให้ผมลงมือเอง? ผมบอกคุณให้นะ ถ้าผมต้องลงมือ คนที่จะเจ็บและตายคงไม่ได้มีแค่คนกลุ่มนั้นแน่ๆ!" หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย

"คุณข่มขู่ผมหรอ?" ตานหย่งขมวดคิ้วและถาม

"ใช่" หลินหยางยอมรับอย่างรวดเร็ว

"เหอะ ไม่คิดว่าผมที่มีชีวิตมามากกว่าร้อยปีจะถูกเด็กเหลือขอข่มขู่ได้ น่าสนใจ!"

ตานหย่งพยักหน้า: "ถ้าเช่นนั้น ผมก็อยากจะเห็นความแข็งแกร่งของทรราชของนิกายตงหวงหน่อยว่าเป็นยังไง!"

เมื่อสิ้นเสียง คนของสำนักเผิงจงเตรียมที่จะลงมือ

หลินหยางลุกขึ้นพร้อมดวงตาที่อาฆาต

ทั้งสองฝ่ายชี้กันไปมาและเตรียมที่จะต่อสู้

แต่เมื่อสถานการณ์ตึงเครียด ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้น

"ใครคือหมอเทวดาหลิน?"

เมื่อเสียงดังขึ้นมา หลายคนก็มองออกไปด้านนอก

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา หลายคนก็มองออกไปข้างนอกห้อง

ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาด้วยความเร่งรีบ เหลือบมองเข้ามาในห้องและถาม: "หมอเทวดาหลินคือคนไหน? โปรดตอบด้วย?"

เมื่อคนนี้ปรากฎตัวขึ้น สีหน้าของคนสำนักเผิงจงก็เปลี่ยนไป

ใบหน้าของหย่งตานแปลกใจเช่นกัน

หลินหยางจับการเปลี่ยนแปลงในการแสดงออกของคนเหล่านี้ได้ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อยและตอบออกไป: "ผมเอง คุณคือ?"

"ผมชื่อปิงชางจุน! หมอเทวดาหลิน พวกเรามาสู้กันเถอะ" คนที่เข้ามาพูด

"ปิงชางจุนหรอ?" หลินหยางสับสน

ยี่กุ้ยหลินข้างๆ ตัวแข็งทื่อ

"คุณรู้จักหรอ?" หลินหยางถาม

"ผู้ปราดเปรื่อง...อันดับที่เก้า" เสียงของยี่กุ้ยหลินสั่น

"เขาหน่ะหรอ?" หลินหยางแปลกใจ

คนรอบๆ ตกใจกลัว

ผู้ปราดเปรื่องอันดับที่เก้าหรอ?

บ้าไปแล้ว?

ทำไมเขาถึงมาที่นี่ได้...

"หมอเทวดาหลิน ผมได้ยินมาว่าเมื่อไม่นานมานี้คุณเอาชนะน่าหลานเทียน ผู้ปราดเปรื่องอันดับที่สิบได้ อีกทั้งยังเป็นการต่อสู้ที่สบายๆ ผมคิดว่าความแข็งแกร่งระหว่างคุณกับผมคงไม่ต่างกันมา เป็นยังไง? มาดูกันเถอะ" ปิงชางจุนพูด

"เกรงว่าต้องรอก่อน ผมต้องจัดการคนพวกนี้ก่อน"