บทที่ 986 โจรกรรม?

ฉินไป่ซงเพิกเฉยต่อคำถากถางของลู่หนงฉาวและตะโกน: "คุณรีบส่งวิดีโอนี้มาให้ผม เร็ว!"

"ได้ ผมจะส่งให้คุณเดี๋ยวนี้ คุณเอาไปให้หมดเทวดาหลินดูและบอกเขา ถ้าเขายอมร่วมมือด้วย งั้นตั้งแต่นี้ไปเขาจะเป็นคนของพรรคโบราณของพวกเราด้วย! จะไม่มีใครสามารถรังแกเขาได้! แต่ถ้าเข้าไม่ต้องการร่วมมือ งั้น...ครั้งนี้คงไม่ใช่หมู่บ้านราชาสมุนไพรที่จะไปชำระบัญชีกับเขา! มีพรรคโบราณของพวกเราด้วย!"

ลู่หนงฉาวยิ้มอย่างเยือกเย็น หลังจากมอบวิดีโอมา เธอก็หันตัวและเดินออกไป

ฉินไป่ซงรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาและไปหาหลินหยางที่ห้องวิจัย

แม้ว่าการดวลกันระหว่างการแพทย์กำลังจะเริ่มขึ้น แต่หลินหยางยังคงหมกตัวอยู่ในห้องวิจัยตลอดวันตลอดคืน วิเคราะห์และศึกษายาแก้พิษจากดอกปลิดชีพ

ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

สิ่งที่เขาสนใจมากที่สุดในตอนนี้คือการรักษาซูเหยียน

"อาจารย์! อาจารย์! !"

ฉินไป่ซงผลักประตูเปิดเข้ามาและตะโกนเสียงดัง

หลายคนในห้องวิจัยมองมาที่เขา

"มีเรื่องอะไรตื่นตระหนกขนาดนี้? ?" หลินหยางขมวดคิ้ว

เขาไม่ชอบถูกคนอื่นรบกวนในขณะที่ตัวเองกำลังวิจัย

ฉินไปซงไม่ได้ตอบอะไรกลับ เขาเพียงแค่วิ่งเข้าไปและยื่นวิดีโอให้

หลินหยางมองไปบนภาพในวิดีโอ ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ภาพแสดงเส้นทางหนึ่ง

ตอนดึก

ชายคนหนึ่งสวมหมวกไม้ไผ่และตะกร้ายาเดินช้าๆ ไปตามถนนหลวง

มีคนไม่กี่คนรอบตัว

ไม่นานหลังจากนั้น กลุ่มคนชุดดำก็รวมตัวกันรอบๆ

คนเหล่านี้มีลวดลายกลีบดอกสีดำที่อยู่บนด้านหลังเสื้อผ้าของเขา

นี่คือตราสัญลักษณ์ของนิกายเฮยฮัว

และคนที่ล้อมรอบชายที่สวมหมวกไม้ไผ่ทั้งหมดนั้นเป็นยอดฝีมือของนิกายเฮยฮัว

แค่ว่า

เมื่อยอดฝีมือของนิกายเฮยฮัวที่ล้อมรอบชายหมวกไม้ไผ่กำลังจะลงมือ จู่ๆ ทุกคนก็ล้มลงกับพื้น ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ

เขาเพียงชำเลืองมองดูผู้คนที่นอนอยู่บนพื้น จากนั้นเหลือบมองกล้องวงจรปิด และจากไปอย่างสงบ

ภาพมันแปลกมาก!

ทำให้รู้สึกหนาววาบ

"ผมได้ยินจากยี่กุ้ยหลินเคยบอกว่าเดือนที่แล้วบนถนนนอกเมืองมีกลุ่มยอดฝีมือของนิกายเฮยฮัวมากกว่าหนึ่งโหลตายอยู่ข้างถนนอย่างลึกลับ การชันสูตรพลิกศพตรวจไม่พบสาเหตุการตายของพวกเขา กลุ่มคนยอดฝีมือเหล่านี้ไม่เป็นที่สองรองใคร การตายที่แปลกประหลาดของพวกเขายังคงเป็นปริศนาที่ยังไม่คลี่คลาย แต่ตอนนี้เกรงว่าพวกเรารู้ความจริงแล้ว!" ฉินไป่ซงพูดเสียงแหม

"คนนี้...ผมจำได้ว่าเมื่อวานเนี่ยนเซิงมาเพื่อมอบหนังสือท้าทาย เขายืนอยู่ด้านซ้ายของเนี่ยนเซิง!" หลินหยางพูด

"ใช่! ดังนั้นคนที่ฆ่ายอดฝีมือจากนิกายเฮยฮัวจำนวนนั้นคือคนจากหมู่บ้านราชาสมุนไพร! แต่...อาจารย์หลิน คุณเห็นเขาลงมือไหม?" ฉินไป่ซงตื่นเต้นเล็กน้อย

"ไม่" หลินหยางพูด

"จัดการคนสิบคนอย่างเงียบๆ วิธีแบบนี้น่ากลัวอย่างยิ่ง! !"

ฉินไป่ซงอาจจะไม่รู้ว่าความแข็งแกร่งของยอดฝีมือจากนิกายเฮยฮัวอยู่ระดับไหน แต่การฆ่าชายสิบกว่าคนโดยไม่แสดงวิธ๊การอะไรถือเป็นทักษะที่ลึกลับและวิเศษจริงๆ

นี่คือสิ่งที่แพทย์ทั่วไปสามารถทำได้หรอ?

เมื่อรวมกับการต่อสู้เพื่อชีวิตที่เนี่ยนเซิงพูดเมื่อวาน ฉินไป่ซงก็เริ่มรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เขาคิด

"โอเค ผมเข้าใจแล้ว ไปจัดการเถอะ"

เหมือนหลินหยางจะไม่ได้ใส่ใจ เขาแค่พูดอย่างเรียบเฉยและทำการวิจัยต่อ

นี่เกือบจะทำให้ฉินไป่ซงรีบร้อนอย่างมาก

"อาจารย์! ! คุณจะไปต่อสู้การต่อสู้รอบนี้ไม่ได้!" ฉินไป่ซงตะโกนอย่างเร่งรีบ

"ตอนนี้ยังปฏิเสธได้อีกหรอ?"

"ปฏิเสธได้!" ฉินไป่ซงพูดออกมาทันที: "ตอนนี้พรรคโบราณส่งคนมาเพื่อติดต่อคุณ พวกเขาหวังว่าจะได้ตำราการแพทย์จากคุณ ตราบใดที่คุณเต็มใจ พวกเขาสามารถออกมาเจรจากับหมู่บ้านราชาสมุนไพรได้และหยุดการต่อสู้ทางการแพทย์นี้! !"

"หมู่บ้านราชาสมุนไพรจะไม่ยอมหยุด" หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย: "นอกจากพาหยานเคอเอ๋อไป ก็ไม่มีวิธีอะไรทำให้พวกเขาออกไป! ในเมื่อพรรคโบราณเข้าใจหมู่บ้านราชาสมุนไพร งั้นก็ต้องรู้ลักษณะของหมู่บ้านราชาสมุนไพร! ผมไม่คิดว่าเรื่องนี้จะดี อีกทั้งผมยังไม่มีตำรากายแพทย์อะไรนั่นด้วย ถ้าพวกเขาอยากเรียกทักษะการแพทย์ของผม คุณควรบอกพวกเขา ให้พวกเขาไปรายงานตัวกับสถาบันการแพทย์!"

"เอ่อ..." ฉินไป่ซงพูดไม่ออก

"โอเคไป่ซง ออกไปเถอะ ไม่ต้องรบกวนผมแล้ว!"