ตอนที่ 986
บทที่ 987 ยั่วยุ
October 21, 2026
"นิกายเทียนเซียหรอ?"
ยี่กุ้ยหลินที่เดินตามหลินหยางอุทานออกมา
การเผชิญหน้ากับนักศิลปะการต่อสู้แบบนี้ กุ้ยหลินจัดการได้ดีกว่า
"ยี่กุ้ยหลินหรอ?"
ชายหนุ่มคายเมล็ดทานตะวันออกมา เหลือบมองเขาหนึ่งครั้งและพูดอย่างเฉยเมย: "ไม่คิดว่าเจ้าสำนักฉี๋หลินที่สูงส่งจะกลายเป็นสุนัขรับใช้ของคนอื่นไปแล้ว ทั้งยังเป็นสุนัขรับใช้ของเด็กหนุ่มด้วย! น่าขำสิ้นดี คุณทำลายเกียรติของบรรพบุรุษสำนักฉี๋หลินจนยับเยิน!"
"คุณพูดอะไร?"
ยี่กุ้ยหลินโกรธมาก
"ผมพูดอะไรผิดหรอ?" ชายคนนั้นถุยเปลือกเมล็ดทานตะวันออกมาโดยไม่ได้สนใจยี่กุ้ยหลินในสายตา
"ไอเด็กเย่อหยิ่ง!" ยี่กุ้ยหลินจะทนต่อความเย่อหยิ่งนี้ได้อย่างไร? เขายกแขนขึ้นมาจะลงมือ
"กุ้ยหลิน!"
หลินหยางตะโกน
ยี่กุ้ยหลินมองหลินหยาง ระงับความโกรธเอาไว้ในอกของเขาและปล่อยมันไป
"คุณ คุณหมายความว่าอะไร? มานั่งตำแหน่งเจ้าภาพก็พอแล้ว ทำไมต้องพูดยั่วยุคุณยี่ของพวกเราด้วย? คุณทำแบบนี้ไม่ไร้มารยาทหรอ?" ฉินไป่ซงข้างๆ ทนดูต่อไปไม่ได้ จึงเอ่ยปากถามขึ้นมา
"ผมไร้มารยาทแล้วยังไง? คุณมีปัญหาหรอ?" ชายหนุ่มพูดอย่างเรียบเฉย
ยั่วยุเกินไปแล้ว!
"คุณ...มันสั่งสอนไม่ได้!" ฉินไป่ซงโมโห ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
"โอเค! ไม่ต้องพูดแล้ว!"
หลินหยางหยุดมวลความโกรธของทุกคนเอาไว้และหาเก้าอี้ว่างนั่ง
ชายหนุ่มกินเมล็ดทานตะวันต่อไป
คนรอบข้างมีท่าทีสนุก ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน
ฉินไป่ซง หลงโช ยี่กุ้ยหลินยิ่งดูยิ่งโมโห แต่หลินหยางไม่ได้คิดแค้นอะไร เขาเองก็ทำอะไรไม่ได้
"ทุกท่าน พวกเราอย่าเสียเวลากันเลย พวกคุณเดินทางมาไกล ต้องมีเรื่องอะไรแน่นอน ในเมื่อนั่งอยู่ที่นี่แล้วก็ไม่เป็นไร ถ้ามีอะไรที่ผมสามารถช่วยได้ ผมก็จะช่วยอย่างสุดความสามารถ ผมจะไม่ปฏิเสธ" หลินหยางพูดอย่างเฉยเมย
เมื่อพูดจบ ทุกคนก็หัวเราะ
สุภาพมาก ไม่เหมือนที่หลินหยางเคยปฏิเสธพวกเขาอย่างรุนแรงก่อนหน้านี้
"เหอะ ผมต้องการหยานเคอเอ๋อ คุณไม่ได้ปฏิเสธผมด้วยท่าทางเย่อหยิ่งหรอ ทำไมถึงมายอมเอาตอนนี้? น่าขำสิ้นดี!" ชายคนหนึ่งที่มีเคราแพะเยาะเย้ยอย่างลับๆ
"เขารู้จักกลัวแล้วหรอ! แต่ก็ใช่ ถ้าพวกเราทุกคนหันไปทางหมู่บ้านราชาสมุนไพร มันก็เพียงพอสำหรับจัดการเขาแล้ว!" คนข้างๆ ก้มหน้าหัวเราะ
ท่าทางของหลินหยางทำให้ทุกคนลืมการกระทำของตัวเองไป
"หมอเทวดาหลินพูดเช่นนี้แล้ว พวกเราก็จะไม่อ้อมค้อม"
ชายวัยกลางคนผิวคล้ำพูดออกมาโดยตรง: "หมอเทวดาหลิน พวกเรามาที่นี่เพื่อช่วยคุณ!"
"ช่วยผมหรอ?"
"ใช่ การต่อสู้ระหว่างคุณกับหมอผู้ยิ่งใหญ่ของหมู่บ้านราชาสมุนไพรได้ก่อให้เกิดความโกลาหลมากมายในเมือง! ผมได้ยินมาว่าการต่อสู้กันในครั้งนี้เกี่ยวข้องกับชีวิตของผู้คน พวกเราคิดว่าหมอเทวดาหลินที่หนุ่มเช่นนี้มีความสามารถ ถ้าคุณตายด้วยฝีมือของหมอผู้ยิ่งใหญ่แห่งบ้านราชาสมุนไพรเช่นนี้ มันจะเป็นที่น่าเสียดายอย่างมาก ดังนั้นจึงมาเพื่อช่วยหมอเทวดาหลินเอาชนะการต่อสู้ในครั้งนี้!" คนนั้นหัวเราะ
"แล้วทุกคนคิดจะช่วยผมเอาชนะยังไง?" หลินหยางถาม
"นั่งเงียบๆ ไง!" คนนั้นหัวเราะเล็กน้อย
"นั่งเงียบๆ หรอ?" ฉินไป่ซงสับสน ไม่เข้าใจความหมายของคำพูดนี้
อย่างไรก็ตามยี่กุ้ยหลินกับหลินหยางเข้าใจในทันที
นั่งเงียบๆ! ก็คือไม่ทำอะไร!
คำพูดของคนเหล่านี้ตรงไปตรงมา
ถ้าหลินหยางไม่ได้ให้ประโยชน์แก่เขา พวกเขาก็จะไม่ซื่อสัตย์ และต้องยืนข้างหมู่บ้านราชาสมุนไพรเพื่อต่อกรกับหลินหยางแน่นอน
นี่คือสิ่งที่หลินหยางไม่อยากจะเจอมากที่สุด
คำขอของพวกเขาคือให้จ่ายบางอย่างเพื่อเอาใจพวกเขา
ฉินไป่ซงเพิ่งเข้าใจขึ้นมา เขากัดฟันแน่น
นี่มันคือการเอาเปรียบกันชัดๆ!
กรรโชกกันชัดๆ!
"มันจะเกินไปแล้ว! ไร้เหตุผลจริงๆ!" ฉินไป่วงด่าเงียบๆ