บทที่ 988 เขา...คือเทพเจ้าตงหวงหรอ?

"คุณรีบร้อนอะไร? เรื่องจะจบแค่นี้หรอ? นั่งลง!"

สีหน้าของชายที่ชื่อคุณฉาวคนนั้นเปลี่ยนไป เขามองไปด้านข้าง

และพบว่าชายหนุ่มจากนิกายเทียนเซียคนก่อนหน้านี้พูดขึ้นมา

"คุณชายจินมีอะไรหรอ?" คุณฉาวถาม

"ไม่มีอะไร แค่อยากเตือนคุณไว้หน่อย อย่าสำคัญตัวเองมากเกินไป คุณไม่ได้เป็นตัวแทนของพวกเราทุกคน" คุณชายจินพูดอย่างเรียบเฉย

"คุณ..." คุณฉาวพูดด้วยความโกรธ แต่เมื่อเขากำลังจะระเบิดออกมา เขากลับมองไปสองคนทางด้านหลังของเขาและทนเอาไว้ กระแทกเสียงและกลับไปนั่งบนที่นั่งของตัวเอง

"หมอเทวดาหลิน ถ้าแค่นี้ เกรงว่าจะยังไม่พอ!" ชายหนุ่มที่ชื่อคุณชายจินโยนเมล็ดทานตะวันที่ยังกินไม่เสร็จไว้บนโต๊ะและพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

"คุณมีอะไรอีกไหม?"

"ผมได้ยินมาว่าในมือของหมอเทวดาหลินมีโสมราชันย์ด้วย มอบมันให้ผม" คุณชายจินพูด

เมื่อเขาพูดออกมา ทุกคนก็ขมวดคิ้ว

โสมราชันย์?

นี่คือของล้ำค่าที่ใครๆ ก็อยากได้!

ตอนนั้นหยานเคอเอ๋อไปที่หมู่บ้านราชาสมุนไพรเพื่อของล้ำค่าอันนี้

แค่ว่า...ทุกคนรู้ว่าสมบัตินั้นมีค่าแค่ไหน

หมอเทวดาหลินจะมอบมันออกมาจริงๆ หรอ?

ผู้คนแสดงท่าทางสงสัย

อันที่จริง หลินหยางจะไม่ให้มัน

เพราะโสมราชันย์เกี่ยวข้องกับการวิจัยและพัฒนายาแก้พิษในร่างกายของซูเหยียน ถ้าไม่มีโสมราชันย์ การพัฒนายาแก้พิษดอกปลิดชีพก็จะเป็นเรื่องที่ยากอย่างมาก

อย่างไรก็ตามหลินหยางไม่ได้ปฏิเสธในทันที เขาจุดบุหรี่ด้วยตัวเอง

"ไปเอาโสมราชันย์มา! ผมมีเวลาไม่มาก อย่าทำให้ผมเสียเวลา" คุณชายจินพูดอย่างเฉยเมย

"ฉินไป่ซง ไปเอามา" หลินหยางพูด

"อาจารย์!" ฉินไป่ซงรีบร้อน

ใบหน้าของหลงโชข้างๆ ไม่อยากจะเชื่อเช่นกัน

"หมอเทวดาหลิน ถ้าไม่มีโสมราชันย์ งั้นพิษของคุณผู้หญิงซูเหยียน..." หลงโชหยุดพูด

"ไปเอามา" หลินหยางพูด

ทุกคนมองหน้ากัน เมื่อเห็นการแสดงที่ไม่แยแสของหลินหยาง หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ก็ทำได้เพียงพยักหน้า

ไม่นาน ฉินไป่ซงก็เข้าไปในห้องวิจัยเพื่อนำโสมราชันย์ออกมา

หลินหยางรับไปและวางไว้บนโต๊ะ

ทุกคนยืนขึ้นมาเพื่อมองดู

พร้อมการแสดงออกที่เต็มไปด้วยความตกใจ

"นี่คือโสมราชันย์หรอ?"

"เหมือนมันทำมาจากทองคำเลย"

"แค่กลิ่นอย่างเดียวก็สดชื่นแล้ว"

"มันเป็นของล้ำค่าจริงๆ!"

เสียงชื่นชมดังขึ้นไม่หยุด

"ไม่เลว!"

คุณชายจินพูด ยื่นมือออกไป

แต่หลินหยางจับโสมราชันย์เอาไว้

"หืม?"

คุณชายจินขมวดคิ้ว พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง: "คุณทำอะไร?"

"ผมบอกว่าผมจะให้คุณหรอ?" หลินหยางถาม

"คุณมีสิทธิ์เลือกด้วยหรอ? ถ้าคุณไม่ให้ผม ผมรับรองได้ว่าสิ่งที่คุรจะสูญเสียไม่ใช่เพียงหยางหัวและสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี แต่เป็นชีวิตของคุณด้วย! คุณจะรักษาโสมราชันย์หรือชีวิตหล่ะ?" คุณชายจินถาม

เอ่อ

นี่คือการข่มขู่อย่างเปิดเผย

หลินหยางเงียบลง

บรรยากาศในห้องแปลกประหลาดอย่างมาก

ผู้คนจับตามองไปทางเขา

ฉินไป่ซง หลงโช ยี่กุ้ยหลินและคนอื่นๆ ไม่กล้าหายใจ

นิกายเทียนเซียนนิสัยเช่นนี้

ก่อนหน้านี้นิกายเทียนเซียส่งคนมาหาหลินหยาง บอกว่าต้องการหยานเคอเอ๋อ หลินหยางไม่ให้ นิกายเทียนเซียนจึงลงมือทำร้ายคนสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีไปหลายคนและยี่กุ้ยหลินก็ลงมือไล่พวกเราออกไป

ตั้งแต่ครั้งนั้น

คุณชายจินนี่ก็ไม่มีความรู้สึกดีต่อหลินหยาง

"ดังนั้นจะบอกว่าถ้าผมไม่ให้คุณ คุณก็จะช่วยหมู่บ้านราชาสมุนไพรยาเพื่อจัดการผม คุณหมายความเช่นนี้ใช่ไหม?" หลินหยางถามคุณชาจิน

"ใช่"

คุณชายจินเอ่ยปากออกมาโดยตรง ไม่ลังเลเลยแม้แต่นิดเดียว

"งั้นพวกเราก็เป็นศัตรูกัน" หลินหยางพูด

"คุณอยากจะเป็นศัตรูกับนิกายเทียนเซียหรอ?" คุณชายจินหรี่ตาและถาม

สายตาที่หลินยหางมองเขาเฉยเมย

อย่างไรก็ตามเมื่อเห็นใบหน้าที่ชั่วร้ายของคุณชายจิน ทุกคนก็แอบมีอารมณ์

ยอดฝีมือด้านหลังของเขาก็อารมณ์ขึ้นเช่นกัน

เส้นประสาทของทุกคนที่นี่ปูดขึ้น

ท่าทางที่เคร่งเครียดแบบนี้ กลัวว่าจะต้องต่อสู้กันขึ้นมา!