ตอนที่ 988
บทที่ 989 อย่าได้ปรานี
October 21, 2026
ผู้คนจากกองกำลังต่างๆ รู้ว่าแหวนศักดิ์สิทธิ์ตงหวงหมายถึงอะไร
นั่นคือสัญลักษณ์ของเจ้านิกายตงหวง!
มีเพียงเทพเจ้าตงหวงเท่านั้นที่มีคุณสมบัติสวมใส่มัน!
บวกกับการปรากฎตัวของผู้พิทักษ์ข้างกายเทพเจ้าตงหวง สิ่งนี้เป็นการยืนยันตัวตนของหมอเทวดาหลินได้เป็นอย่างดี
"เจ้านิกายตงหวง...หมอเทวดาหลิน ไปเกี่ยวข้องกับนิกายตงหวงได้ยังไง?"
"อีกทั้งเขายังเป็นเจ้านิกายตงหวงอีก? ไม่เห็นเคยได้ยินมาก่อน!"
"โกหกรึเปล่า? นี่...นี่มันไม่จริง!"
"ไม่เชื่อ มันรวดเร็วเกินไป..."
ทุกคนเบิกตากว้าง พึมพำ
ใครก็ไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้
"ทุกคนอย่าไปโดนเขาหลอก ทั้งหมดนี่ไม่ใช่เรื่องจริง! ทั้งหมดเป็นสิ่งที่หลินหยางจัดฉากขึ้นมา! อย่าไปหลงกลเขา!"
ในเวลานี้ ชายที่มีเคราบนใบหน้ายืนขึ้น กระแทกเสียง: "สองเดือนก่อนหน้านี้ผมไปที่นิกายตงหวง สถานการณ์ของนิกายตงหวงยังวุ่นวายและแตกแยกกัน ไม่มีเจ้านิกายอะไรนั่น ตอนนี้จะมีเจ้านิกายได้ยังไง? แล้วยังเป็นหมอเทวดาหลินอีก? เหอะ คุณคิดว่าพวกเราไม่เข้าใจนิกายตงหวง ก็เลยตั้งใจใช้สิ่งนี้มาเพื่อทำให้พวกเรากลัว!"
"มีเหตุผล!"
"ผมเองก็ไม่เคยได้ยินว่านิกายตงหวงมีเจ้านิกายคนใหม่เหมือนกัน!"
"นี่ต้องเป็นเรื่องโกหกแน่ๆ!"
ผู้คนซุบซิบกัน พยักหน้า
หลินหยางเงียบและมองไปที่ชายคนนั้นเงียบๆ
ชายคนนั้นก็โกรธและกระแทกเสียงออกมา: "หมอเทวดาหลิน! ผมจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ! ผมบอกคุณให้ ของที่คุณตกลงกับพวกเราไว้ ห้ามขาดแม้แต่ชิ้นเดียว! ถ้าไม่ได้เห็นของก่อนการต่อสู้ทางการแพทย์! ก็อย่ามาโทษพวกเราละกัน!"
เมื่อพูดเสร็จ เขาก็สะบัดมือและเดินไปทางประตู
หลินหยางที่ก้มหน้ามาตลอด เงยหน้าขึ้นไปมองเขา
ผู้คนต่างจับตามอง
อย่างไรก็ตาม ท่าทีของชายผู้นั้นเย่อหยิ่งเป็นพิเศษ เขาเดินกำลังเอนตัวไปคว้าราวจับ
แต่วินาทีต่อมา ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหน้าของเขา
"หาเรื่องตาย!"
คนนั้นเหมือนจะคาดเดาการเคลื่อนไหวของหลินหยางมาก่อนแล้ว เขากระแทกเสียง จากนั้นก็ชักมือของตัวเองกลับมาอย่างรวดเร็วและต่อยใส่ร่างด้านหน้าของเขา
ในขณะเดียวกัน ผู้คนด้านหลังของเขาก็ลงมือโจมตีไปตามจุดสำคัญต่างๆ ของร่างกายเช่นกัน
คนหนึ่งล็อคคอ
คนหนึ่งหัวใจ
คนหนึ่งจุดตาย
นี่คือการโจมตีสังหาร!
สายตาของทุกคนจับจ้อง
การโจมตีเช่นนี้...เกรงว่าคงไม่มีใครสามารถรอดออกมา
วินาทีถัดมา...
ปัก!
ปัก!
เสียงประหลาดดังขึ้นมาสองครั้ง
มือทั้งสองข้างของร่างเงานั้นหยุดกะทันหัน
เมื่อมองดูมันคือแขนทั้งสองข้างของร่างที่ยกขึ้น กำมือทั้งสองข้างที่โจมตีและสังหารได้อย่างสมบูรณ์แบบ
อย่างไรก็ตาม ร่างนี้มีเพียงสองมือ ไม่ใช่สามหัวและหกแขน ดังนั้นจึงไม่สามารถต้านทานการโจมตีจำนวนมากได้อย่างสมบูรณ์
ตามที่คาดการณ์ไว้
บูม!
บูม!
หัวใจและลำคอของชายคนนั้นถูกกระแทกโดยตรง
เสียงอู้อี้แผ่ขยายออกไป
ทุกคนในที่เกิดเหตุตกใจ
เขาจ้องไปที่ร่างนั้นด้วยดวงตาเบิกกว้าง
อย่างไรก็ตาม...
ร่างนั้นนิ่งไม่ขยับ จ้องไปที่คนตรงหน้าอย่างเย็นชา
"หืม?" คนนั้นรู้สึกมึนงงเล็กน้อย และถอยกลับไปสองก้าวโดยไม่รู้ตัว โดยรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
โดยทั่วไปแล้วคนธรรมดาจะต้องตกใจหากพวกเขาถูกโจมตีเช่นนี้ไป แต่อีกฝ่ายยังคงยืนนิ่ง
มันไม่ผิดปกติไปหน่อยหรอ?
ชายคนนั้นกัดฟัน ตะโกนและต่อยหมัดออกไปอีกครั้ง
แต่เมื่อเขาเพิ่งยกหมัดขึ้น
พัฟ!