บทที่ 997 พฤติกรรมต่ำช้าไร้ยางอาย

สีหน้าของคนหมู่บ้านราชาสมุนไพรเปลี่ยนไปทันที

ทักษะเข็มมังกรแม่น้ำจินคืออะไรพวกเขารู้ดีที่สุด

ได้ยินมาว่าบรรพบุรุษของหมู่บ้านราชาสมุนไพรเคยได้รับการชี้แนะจากซุนซือเหมี่ยว ถึงไม่มากก็ตาม แต่มันก็ทำให้คนพวกนี้มีความเข้าใจเกี่ยวกับทักษะการแพทย์ของซุนซือเหมี่ยว

วิธีการที่หลินหยางแสดงออกมา คนอื่นอาจจะไม่รู้แต่พวกเขารู้ดี

"เป็นไปไม่ได้! ลุงจ้ง! ทักษะเข็มของคนคนนี้ไม่มีทางใช้ทักษะเข็มของบรรพชนแน่นอน! ต้องเป็นของปลอม! ของเขาต้องเป็นของปลอม!"

ฉงเฉาที่อยู่บนเวทีไม่สามารถยอมรับความจริง ตะคอกพร้อมกับต้องการดึงเข็มเงินออก

แต่ทันทีที่เพิ่งดึงเข็มเงินออกมาหนึ่งเล่ม

พู่!

ฉงเฉาอ้าปากกระอักเลือดออกมาโดยตรง สีหน้าสีเผือก ร่างกายโอนเอน ไม่สามารถสู้ได้อีกแล้ว

ผู้คนที่อยู่โดยรอบตกตะลึง

ไม่ว่าใครก็มองออก ฉงเฉาแพ้แล้ว!

"คุณแพ้แล้ว!"

หลินหยางจ้องฉงเฉา เดินตรงเข้าไปหา

"ไม่! ผมไม่มีทางแพ้! ผมคือคนของหมู่บ้านราชาสมุนไพร จะแพ้ให้คนอย่างคุณได้ยังไง? ผมไม่มีทางแพ้! ไม่มีทางแพ้!"

ฉงเฉาตะโกนเสียงดัง ในขณะเดียวกันก็พลิกมือเตรียมตัวใช้เข็ม

แต่อานุภาพของทักษะเข็มเงินมังกรแม่น้ำจินเริ่มทำงานแล้ว

ทันทีที่เขาเพิ่งถือเข็มเงิน ฝ่ามือเริ่มสั่นอย่างบ้าคลั่ง ผ่านไปสักพัก แม้กระทั่งร่างกายของเขาก็เริ่มชักกระตุก ราวกับกำลังโดนไฟช็อตเหมือนผู้ป่วยโรคพาร์กินสัน

กึก!

เข่าทั้งคู่ของฉงเฉาอ่อนแรง คุกเข่าลงบนพื้นโดยตรง เข็มที่อยู่ในมือก็ตกลงพื้นทั้งหมด เป็นการยากที่จะลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

"ฉงเฉา!"

คนของหมู่บ้านราชาสมุนไพรกระโดดลุกขึ้นพร้อมกัน

ชายวัยกลางคนกำหมัดแน่น จ้องหลินหยางและฉงเฉาด้วยสายตาที่เย็นชา ในส่วนลึกของแววตาเต็มไปด้วยเจตนาแห่งการฆ่า

หลินหยางเดินถือเข็มเงินเข้าไปหาฉงเฉา

ฉงเฉาที่โดนทักษะเข็มมังกรแม่น้ำจินไม่สามารถโต้ตอบแม้แต่นิดเดียว เขาในตอนนี้แทบจะเงยหน้าไม่ขึ้นด้วยซ้ำ

ตอนที่เขาพยายามเงยหน้าขึ้นอย่างสุดความสามารถ เห็นเพียงหลินหยางกำลังถือเข็มเงินจ่ออยู่ตรงจุดตายตรงหน้าผากของเขา

ฉงเฉาเบิกตากว้าง

แต่หลินหยางไม่ได้แทงเข็มเงินปลิดชีพของเขาโดยตรง

"คุณ…ยังลังเลอะไรอีก?" ฉงเฉาถามด้วยเสียงที่สั่นเทา

"ถึงผมได้ลงนามข้อตกลงความเป็นตายร่วมกับคุณ แต่ผมไม่อยากฆ่าคน ถ้าหากคุณยอมแพ้ ผมสามารถปล่อยคุณไป!" หลินหยางพูดด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์

"จริง…จริงเหรอ?"

ในแววตาที่เต็มไปด้วยความตกใจของฉงเฉามีประกายแห่งความหวังแลบผ่าน

"แน่นอน"

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ

ท้ายที่สุดเขาก็เป็นถึงประธานแห่งหยางหัวกรุ๊ป ผู้ก่อตั้งสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี จุดประสงค์ของเขาคือการแก้แค้น เข้าร่วมงานประชุมใหญ่

ถ้าหากฆ่าคนของหมู่บ้านราชาสมุนไพรที่นี่ มันจะส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์ในด้านลบของเขา!

อีกอย่าง การตายของฉงเฉาไม่สามารถแก้ปัญหาของหมู่บ้านราชาสมุนไพร ในทางกลับกัน มันจะเป็นการกระตุ้นความโกรธของหมู่บ้านราชาสมุนไพรอย่างสมบูรณ์

ถ้าหากสู้กับหมู่บ้านราชาสมุนไพร หลินหยางต้องเป็นฝ่ายที่เสียเปรียบแน่นอน

นี่ก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เขาถนอมน้ำใจส่วนนี้ไว้

"ผมยอมแพ้! ผมยอมแพ้!"

ท้ายที่สุดฉงเฉาก็ไม่อยากตายอยู่ที่นี่ เขารีบตะโกนเสียงดังทันที

มีเสียงฮือฮาดังขึ้น

ทุกคนแสดงสีหน้าที่ไม่อยากเชื่อออกมา

ส่วนข้อความโต้ตอบบนอินเทอร์เน็ตของรายการถ่ายทอดสดปะทุขึ้นทันที

"เกิด…เกิดอะไรขึ้น?"

"ทำไมหมอนั่นถึงยอมแพ้?"

"เมื่อกี้ผมรู้สึกเหมือนเห็นมังกรบินออกจากมือของหมอเทวดาหลิน เป็นเพราะผมเห็นภาพหลอนใช่หรือเปล่า?"

"นี่มันหนังจอมยุทธชัดๆ!"

"สวรรค์ นี่คือการแข่งทักษะการแพทย์เหรอ? มันมาก!"

ผู้คนมากมายยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

การประชันเข็มเงินของทั้งสองคนเร็วมาก ตาเปล่าของคนทั่วไปตามไม่ทันด้วยซ้ำ

แต่ไม่ว่ายังไง การยอมแพ้ของฉงเฉาประกาศให้ทุกคนรู้ว่าการแข่งทักษะการแพทย์ครั้งนี้สิ้นสุดลงแล้ว

สีหน้าของผู้คนที่อยู่ตรงหน้าจอแตกต่างกันออกไป

มีทั้งดีใจอย่างบ้าคลั่ง มีทั้งซาบซึ้งจนน้ำตาไหล

มีทั้งรู้สึกโกรธจนกัดฟันแน่น

แต่สำหรับสีหน้าของผู้ชมที่อยู่ในเหตุการณ์กลับชัดเจนที่สุด

"ชนะแล้ว? ฮ่าฮ่าฮ่า ดี! ดีมาก! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…"

เจิ้งหนานเทียนควบคุมอารมณ์ของตนเองไม่ได้ ปรบมือหนึ่งครั้ง กระโดดลุกขึ้นตะโกนเสียงดังทันที

ในที่สุดความกังวลใจของเขาก็สามารถปล่อยวางได้แล้ว

"อาจารย์! เยี่ยมไปเลย!"

"ชนะแล้ว!"