บทที่1756 หินธรรมดากะโหลกกะลา?

ซูเหยียนนั่งอยู่ที่โต๊ะอย่างเบื่อหน่ายและหาวนอน

แขกจำนวนมากต่างรู้สึกเซื่องซึมด้วยเช่นกัน

ตั้งแต่ที่ท่านถงออกไปก็มีการประมูลสิ่งของถึงสี่ชิ้น ซึ่งล้วนเป็นสิ่งของล้ำค่าและหายากอย่างมาก

และในงานประมูลนอกจากเฉาเจิ้งเฟิงแล้วก็ไม่มีใครประมูลอีกเลย และเฉาเจิ้งเฟิงก็ชนะการประมูลในราคาที่สูงกว่าราคาเปิดประมูลไปเพียงสิบเหมาเท่านั้น

คนจำนวนมากต่างพากันซุบซิบนินทาและแอบขำในใจ

เพราะงานการประมูลในครั้งจะกลายเป็นงานประมูลที่น่าตลกและเมื่อเผยแพร่ออกไปจะทำให้ท่านถงเสียหน้าอย่างมาก

"ทุกอย่างราบรื่นดีมากครับ ครั้งนี้ชื่อเสียงของท่านถงต้องพังยับแน่"

เฉาเจิ้งเฟิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาฮวาอันด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

"ดีมาก! จากวันนี้ไป ผมจะเรียนกประชุมคนในซางเหมิงและจัดการกำจัดเจ้าหมอนี่ซะ จากนั้นซางเหมิงก็จะเป็นของผม"

"งั้นผมขอแสดงความยินดีกับผู้นำกลุ่มธุรกิจซางเหมิงคนใหม่ด้วยนะครับ!"

เมื่อวางโทรศัพท์ เฉาเจิ้งเฟิงก็เดินยิ้มและเตรียมตัวจะทำการประมูลสิ่งของชิ้นต่อไป

ขณะนี้เอง ท่านถงก็ขึ้นมาบนเวทีและพูดคุยกับหญิงสาวคนหนึ่งอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นหญิงสาวคนนั้นก็พยักหน้าและเดินลงจากเวที

ทุกคนต่างพากันให้ความสนอกสนใจ

เฉาเจิ้งเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วและหุบยิ้มทันที

"เจ้าหมอนี่คิดจะทำอะไรของเขา? เขายังกล้าปรากฏตัวขึ้นอีกเหรอ? ไม่กลัวเสียหน้าหรือไงกัน?"

"ท่านถง ระวังจะมีกับดักนะครับ!" คนข้างๆ กล่าวเตือนอย่างระมัดระวัง

"กับดัก? ไม่มีทางหรอก! ผมว่าท่านถงก็ทำพลาดไปแล้ว! ยังจะมีกับดักอะไรอีก? ผู้นำพันธมิตรฮวาได้วางแผนทุกอย่างอย่างดีแล้ว ตอนนี้กลุ่มธุรกิจซางหมิงได้เป็นของผู้นำพันธมิตรฮวาไปแล้ว ทุกคนต่างยอมจำนน มีเพียงเจ้าหมอนี่แหละที่ไม่ยอมและคิดจะเป็นศัตรูกับผู้นำพันธมิตรฮวา! ตอนนี้เขาก็เหมือนพยายามดิ้นรนจากความตาย รอให้ผู้นำพันธมิตรได้ขึ้นนั่งในตำแหน่งผู้นำสำเร็จก่อน ถึงตอนนั้นจะต้องทำให้เจ้าหมอนี่ต้องตายอย่างไร้ศพและตายทั้งตระกูลอย่างแน่นอน!" เฉาเจิ้งเฟิงหัวเราะอย่างเยือกเย็นและแววตาของเขาก็เต็มไปด้วยความน่าขบขัน

และในขณะที่เฉาเจิ้งเฟิงคิดว่าทุกสิ่งอยู่ในความควบคุมของเขานั้น ท่านถงก็ได้กล่าวขึ้นมา

"ทุกท่านครับ ก่อนหน้านี้ได้มีการประมูลไปแล้วห้าสิ่งของหายากและมีค่ามาก และเริ่มจากชิ้นที่หกเป็นต้นไปก็จะมีอะไรที่พิเศษมากขึ้น! ของประมูลชิ้นที่หกนั้นมีความพิเศษและวิเศษอย่างมาก! เชื่อว่าทุกคนจะต้องชื่นชอบอย่างแน่นอน!"

เมื่อพูดจบท่านถงก็โบกมือ

จากนั้นก็เห็นคนคนหนึ่งถือถาดเดินเข้ามา

สิ่งที่วางอยู่บนถาดนั้นกลับเป็นก้อนหินก้อนหนึ่ง!

ซึ่งดูเหมือนเป็นก้อนหินที่อยู่ริมถนนที่มีตะไคร่น้ำปกคลุมและไม่ถือว่ามีอะไรพิเศษเลยสักนิด

ดูไม่ออกเลยว่ามันมีความพิเศษตรงไหน