บทที่1860 คุณ...เดินมานี่

"ทำไม่ได้? หมอเทวดาหลิน คุณคิดว่าตัวเองเป็นใครอย่างนั้นเหรอ? คิดว่าตัวเองเก่งมากขนาดนั้นเลยจริงๆ เหรอ? ได้ ในเมื่อคุณอยากตาย! งั้นก็เชิญคุณตามสบายเลย แต่ผมขอเตือนไว้ก่อนว่าตอนนี้สถานการณ์ของคุณไม่ถือว่ารุนแรงเท่าไรนัก หากคุณทำให้เรื่องนี้แย่ไปมากกว่านี้แล้วค่อยยอมจำนน เกรงว่าใครก็ไม่อาจช่วยคุณได้อย่างแน่นอน!"

หมอซานโส่วหัวเราะอย่างเย็นชาและจากนั้นก็ถอยหลังออกไป

หลินหยางไม่แสดงท่าทางใดๆ

ตอนนี้ คนของหอเซวียนชิงได้เดินเข้ามาแล้วและคิดจะจัดการกับหลินหยาง

แต่วินาทีต่อมา หลินหยางก็เหวี่ยงแขนออกไป

ควับ ควับ ควับ...

เข็มเงินจำนวนมากถูกโยนออกไปและปักไปที่ร่างกายของคนเหล่านั้นทันที

ทันใดนั้นเอง ทุกคนที่พยายามเข้าใกล้หลินหยางก็ตัวแข็งทื่อและไม่สามารถขยับได้ราวกับเป็นรูปปั้นยังไงยังงั้น

"นี่..."

ทุกคนต่างตกตะลึง

"เข็มเงินกดจุด!" หมอซานโส่วร้องอุทานและแสดงสีหน้าโกรธเคือง "บังอาจ! คุณ...กล้ามาก!"

หมอนักบุญไม่พูดอะไร ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปเป็นหน้าเคร่งขรึม

"ท่านพ่อ! ความสามารถของเขาไม่ธรรมดา เมื่อวานที่ลูกได้รับบาดเจ็บก็เป็นเพราะเขา! ท่านพ่อได้โปรดสั่งให้ผู้อาวุโสและคุณลุงลงมือกำจัดเขาเถอะครับ! และเพื่อเป็นการแสดงอำนาจความยิ่งใหญ่ของหอเซวียนชิงของเรา!" สิงชวีจ่างกล่าว

"เขาคนนี้เหรอที่หักแขนขาของลูก?" ผู้นำสูงสุดของหอเซวียนชิงขมวดคิ้ว

"ใช่เขาคนนี้! ท่านพ่อ ได้โปรดเรียกคืนความยุติธรรมให้กับลูกด้วยเถอะครับ!"

สิงชวีจ่างยกกำปั้นขึ้นและร้องตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงโมโห

ผู้นำสูงสุดของหอเซวียนชิงหันไปจับจ้องหลินหยางอีกครั้งด้วยท่าทางครุ่นคิด

ผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็พยักหน้า

"ลูกสู้เขาไม่ได้ เป็นเพราะลูกยังพยายามไม่พอ หวังว่าลูกจะจำบทเรียนในครั้งนี้เอาไว้ ส่วนเขาคนนี้...ผู้อาวุโสสาม คุณจัดการหน่อยแล้วกัน จัดการตัดศีรษะของเขาซะและพยายามอย่าให้เลือดของเขาแปดเปื้อนห้องโถงแห่งนี้ ไม่งั้นจะถือเป็นการทำลายบรรยากาศงานแต่งงานของลูกชายของผม!"

"ครับ! ผู้นำหอ!"

ผู้อาวุโสสามของหอเซวียนชิงลุกขึ้นและเดินไปหาหลินหยาง

เขาเป็นชายคนหนึ่งที่มีเครายาวและสวมเสื้อคลุมสีน้ำตาล เขาหัวล้าน แต่มีเครายาวมาถึงบริเวณหน้าอก ท่าทางของเขาดูเกรี้ยวกราด สองมือของเขากำแน่นเป็นกรงเล็บ และมีกลิ่นเลือดจาง ๆ บนเล็บของเขา เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาฆ่าด้วยนิ้วทั้งสิบของเขาเอง

"ฟังนะ ผมจะไม่ฆ่าคนที่ไม่มีความคิดจะฆ่าผม ส่วนคนที่คิดจะฆ่าผม ผมไม่มีทางปล่อยเอาไว้แน่!" หลินหยางกล่าว