บทที่ 1861 ผู้นำสูงสุดลงมือจัดการ

"คุณคิดจะทำอะไร?"

จื้อปิงชิงรู้สึกหวาดกลัวและจ้องมองหลินหยางด้วยอาการตัวสั่น

"คนที่ควรเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับคุณควรเป็นผม! สัญญาฉบับนี้คุณเป็นคนเขียนขึ้นเอง หรือคุณคิดจะผิดคำพูด?" หลินหยางกล่าว

"ผิดคำพูด? ตอนนั้นฉันถูกคุณบังคับต่างหาก ทำไมถึงบอกว่าฉันผิดคำพูดล่ะ?" จื้อปิงชิงกัดฟันกล่าว

"ดูเหมือนว่าคุณจะไม่ยอมรับสินะ!"

"คุณหลิน คุณ...คุณอย่าทำเกินไปนะ! ! ชวีจ่าง! คุณพูดอะไรหน่อยสิ คุณ...คุณช่วยฉันหน่อยสิ..." จื้อปิงชิงหันไปมองสิงชวีจ่างและน้ำตาไหลออกมา

"พ่อ!"

สิงชวีจ่างกัดฟันกรอดและโมโหอย่างมาก จากนั้นก็คุกเข่าลงต่อหน้าผู้นำสูงสุดของหอเซวียนชิงโดยไม่พูดอะไร

ผู้นำสูงสุดของหอเซวียนชิงลุกขึ้นยืน

คนของหอเซวียนชิงก็ต่างพากันลุกขึ้นยืน

สายตาของทุกคนต่างแสดงให้เห็นถึงความโกรธเคืองและไม่พอใจ

วินาทีนี้ หมอนักบุญเพิ่งจะรู้สึกตัวจากความตกใจ

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าหมอเทวดาหลินจะกล้าฆ่าคน!

เขากลับกล้าฆ่าผู้อาวุโสคนนั้นของหอเซวียนชิง...ต่อหน้าผู้นำสูงสุดของหอเซวียนชิง! !

"พี่ใหญ่ เรื่องนี้...ดูเหมือนจะเกินกว่าที่เราคาดคิดเอาไว้แล้วล่ะ..."

หมอซานโส่ววิ่งเข้ามาและพูดขึ้นด้วยอาการตัวสั่น

"ใช่ คราวนี้จัดการได้ยากแน่ จู่ๆ หมอเทวดาหลินก็ฆ่าผู้อาวุโสของหอเซวียนชิงภายในพริบตา เห็นได้ชัดว่าเขามีความสามารถมากแค่ไหน และผู้นำสูงสุดของหอเซวียนชิงไม่มีทางยอมแน่ที่ผู้อาวุโสของเขาตายไป เกรงว่าคำพูดที่เราเตรียมไว้จะใช้ไม่ได้ผลแล้วล่ะ!" หมอนักบุญกระซิบ

"งั้นพี่ใหญ่...ตอนนี้เราควรทำยังไงดี?" หมอซานโส่วถามขึ้นด้วยความระมัดระวัง

"ไม่มีทางอื่นนอกจากเลือกที่จะยอมสละเขาคนนี้แล้วล่ะ!"

"จะปล่อยไป...แบบนี้เหรอ?"

"ฮึ ไม่งั้นจะทำยังไงล่ะ? เขาดูเอาแต่ใจตัวเองและเราจะทำให้คนอื่นโกรธเคืองไม่ได้ ฉันเคยให้โอกาสเขาหลายครั้ง แต่เขาไม่เคยรักษาไว้สักครั้ง วันนี้ถ้าเขาจะตายก็เป็นเพราะเขาทำตัวเอง!" หมอนักบุญกล่าวอย่างเย็นชา

หมอซานโส่วพยักหน้าและไม่พูดอะไร

พูดดีด้วยไม่ชอบ งั้นก็สมควรตาย!

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเพราะหลินหยางหาเรื่องใส่ตัวทั้งสิ้น

"ตอนนี้ขอเชิญแขกผู้มีเกียรติทุกคนออกไปจากงานพิธีก่อน! ที่นี่เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น แต่ไม่ต้องกังวล เราจะพยายามจัดการให้เสร็จเรียบร้อย!"

หมอนักบุญลุกขึ้นกล่าว

บรรดาแขกผู้มีเกียรติต่างตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและเมื่อได้ยินสิ่งที่หมอนักบุญกล่าวขึ้นมาก็ต่างพากันลุกขึ้นเตรียมจะเดินออกไปโดยไม่ลังเล

แต่วินาทีนี้เอง ผู้นำสูงสุดของหอเซวียนชิงก็กล่าวขึ้นมา

"ห้ามไปไหนทั้งนั้น!"

บรรดาแขกผู้มีเกียรติต่างตกใจ

"เขาฆ่าผู้อาวุโสของหอเซวียนชิงต่อหน้าของผม ฉะนั้นผมจะกำจัดเขาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ที่นี่!" ผู้นำสูงสุดของหอเซวียนชิงกล่าวอย่างเยือกเย็น

และหลังจากที่พูดจบ

วูบ!

พลังอันคลุ้มคลั่งก็แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายภายในของเขาและสาดส่องไปทั่วทั้งห้องโถงใหญ่